Η Μεγάλη Στιγμή για τον Πολιτισμό

Η Μεγάλη Στιγμή για τον Πολιτισμό
Διαβάστε επίσης

Από τη Ζωζώ Λιδωρίκη, Πρόεδρο των Διεθνών Σχέσεων Πολιτισμού.

Δουλεύοντας αποκλειστικά στον τομέα του πολιτισμού για τα τελευταία είκοσι χρόνια, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, επιμένω σε κάτι που συχνά αγχώνει τους ανθρώπους του πολιτισμού.

Επιμένω ότι οι άνθρωποι του πολιτισμού πρέπει να μιλούν τη γλώσσα των οικονομικών. Έχω επιμείνει σε αυτό για χρόνια, πριν από την οικονομική κρίση, και κατά τη διάρκεια των εποχών ευημερίας του ελληνικού δημόσιου τομέα.

Σήμερα, στα χρόνια της κρίσης, συνειδητοποιούμε ότι δεν είχαν ποτέ μια σημαντική στρατηγική για το μοναδικό- το οποίο είναι μοναδικό- εθνικό προϊόν μας, το παγκόσμιο εμπορικό σήμα της Ελλάδας.

Η Ελλάδα, η μητέρα της επιστήμης, των τεχνών, της Ολυμπιακής ιδέας, του θεάτρου, της δημοκρατίας, δεν ήταν σε θέση να αναπτύξει μια πολιτική για τον πολιτισμό της.

Το πολιτιστικό προϊόν, το οποίο θα πρέπει να είναι εξαγώγιμο, ανταγωνιστικό, εξωστρεφές και η βάση της ανάπτυξης, δεν έχει χρησιμοποιήσει ποτέ Εφαρμοσμένα Οικονομικά και μια καθαρή επιχειρηματική στρατηγική, προκειμένου να γίνει το επίκεντρο των επενδύσεων, για Έλληνες και ξένους.

Τι περιμένουμε; Περιμένουμε τον δημόσιο τομέα να αναλάβει δράση; Ο δημόσιος τομέας είναι απασχολημένος με άλλα πράγματα. Οι διαχειριστές του δημόσιου τομέα είναι πολιτικοί οι οποίοι έχουν διαφορετικά οράματα: τις ψήφους, το κοινοβούλιο και να κρατήσουν τις θέσεις τους.

Ο κόσμος του πολιτισμού, οι άνθρωποι που δημιουργούν πολιτισμό, οι καλλιτέχνες και οι επιστήμονες, δε μπορούν και δεν θέλουν να συμμετέχουν στο σύστημα πολιτικού πελατολογίου και ακόμα και αν ορισμένοι από αυτούς, πιστεύουν ότι θα βοηθήσουν με κάποιο τρόπο, σύντομα απογοητεύονται, το μετανιώνουν και εγκαταλείπουν, αφήνοντας το αποτυχημένο κράτος να συνεχίσει την πορεία του, κάνοντας μικρά παροδικά «δώρα» σε γνωστούς πολιτιστικούς οργανισμούς.

Οπότε ποιος θα φτιάξει μια εντελώς νέα στρατηγική για τον πολιτισμό;

Ποιος θα βρει άλλους τρόπους για την επίλυση των οικονομικών προβλημάτων του πολιτισμού; Ποιος θα μας δείξει το νέο τρόπο διαχείρισης των οργανισμών και ιδρυμάτων; Ποιος θα μας διδάξει πώς ο πολιτισμός μπορεί να επιτύχει την αυτοχρηματοδότηση;

Πολιτισμός, Επιχειρηματικότητα και Διπλωματία-Μαζί στην Πρώτη Γραμμή.

Το Υπουργείο Πολιτισμού δεν είναι το μόνο υπουργείο που είναι υπεύθυνο για αυτό. Αυτό το εθνικό προϊόν θα πρέπει να είναι η ανησυχία πολλών υπουργείων: Του Υπουργείου Εξωτερικών, του Υπουργείου Ανάπτυξης, του Υπουργείου Εργασίας, του Υπουργείου Παιδείας, του Υπουργείου Υγείας, του Υπουργείου Περιβάλλοντος, και τελευταίο αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, του Υπουργείου Τουριστικής Ανάπτυξης. Όλα παίζουν το ρόλο τους στο πολιτιστικό προιόν, όλα θα πρέπει να επενδύσουν σε αυτό, να το προωθήσουν και να προωθηθούν μέσα από αυτό. Σε αντίθετη περίπτωση, ακόμη και η άνθηση του τουρισμού που τώρα απολαμβάνουμε, μακροπρόθεσμα θα χαθεί.

Το παλιό τραγούδι “λίγο κρασί, λιγο θάλασσα και τ΄αγόρι μου” δεν λειτουργεί πια για τον τουρισμό. Ωραίες παραλίες και ηλιοφάνεια όλο το χρόνο, είναι διαθέσιμα και σε άλλες χώρες. Το τουριστικό προϊόν ως μέρος του πολιτιστικού προϊόντος πρέπει να βασίζεται στη μοναδική κουλτούρα μας, θα πρέπει να βελτιστοποιήσει συμπληρωματικούς τρόπους για να βοηθήσει την οικονομική ανάπτυξη.

Μέχρι σήμερα, ορισμένοι ιδιωτικοί πολιτιστικοί οργανισμοί έχουν εφαρμόσει μια σοβαρή στρατηγική – μεγάλα ιδρύματα που διαχειρίζονται τα οικονομικά και νομικά θέματα τους με το σωστό τρόπο, προσφέροντας πολλά στο πολιτιστικό μας τοπίο, επιδίωκοντας τους στόχους τους, ανεξάρτητα από τις δημόσιες πολιτικές.

Τώρα είναι η στιγμή. H μεγάλη στιγμή για έναν νέο ιδιωτικό οργανισμό, χωρίς καμία εξάρτηση από τον δημόσιο τομέα. Για παράδειγμα, ένα ιδιωτικό Υπουργείο Πολιτισμού, που δεν θα μοιράζει χρήματα και θέσεις και δεν θα στηρίζεται σε πελατειακές σχέσεις. Αντίθετα, θα είναι σε θέση, με τους σωστούς συμβούλους (νομικούς, οικονομικούς και πολιτιστικούς) να σχεδιάσει μια νέα αναδιαμορφωμένη, πλήρως ανακατασκευασμένη στρατηγική, οδηγώντας σε μια ριζική αλλαγή της πολιτιστικής πολιτικής, παρουσιάζοντας το ως δώρο, ως “μάννα εξ ουρανού” σε όλους τους ανθρώπους του πολιτισμού, οργανισμούς, και ιδιαίτερα στο σημερινό Υπουργείο Πολιτισμού ως πρότυπο για τις μελλοντικές πολιτικές του.

Διαφορετικά, ένα έγκλημα χωρίς τιμωρία θα συνεχιστεί επ’αόριστον.

Παλαιότερα άρθρα: