15 διάσημοι οικονομολόγοι: Δώστε στην Ελλάδα περίοδο χάριτος, ανακούφιση χρέους και επενδύσεις

ECONOMY-LIINE
Διαβάστε επίσης

Δεκαπέντε διάσημοι οικονομολόγοι έγραψαν στους financial times και συμφωνούν ότι η Ελλάδα χρειάζεται να συνεχίσει το μεταρρυθμιστικό της πρόγραμμα, αλλά παράλληλα πρέπει να υπάρξει μια περίοδος χάριτος, ανακούφιση χρέους και επενδύσεις.

Δείτε αναλυτικά το άρθρο που υπογράφουν οι 15 διάσημοι οικονομολόγοι:

Κύριοι,

Οι αρθρογράφοι των FT προσφάτως αναγνώρισαν ότι η ελάφρυση του χρέους είναι μία απαραίτητη (αν και όχι ικανή) προϋπόθεση για να ανακάμψει η Ελλάδα (μεταξύ άλλων, ο Wolfgang Munchau με άρθρο του στις 4 Ιανουαρίου και ο Peter Spiegel με άρθρο του στις 6 Ιανουαρίου). Μόνο με τέτοια ελάφρυνση χρέους θα μπορέσει να δημιουργήσει μία αναπτυσσόμενη οικονομία, η οποία θα εκμεταλλευθεί πλήρως τις ικανότητες του λαού για να συνεισφέρει σε μία ενοποιημένη και δημοκρατική Ευρώπη.

Στο επίμαχο θέμα της αναδιάρθρωσης του χρέους, οι εν λόγω αρθρογράφοι αξίζουν συγχαρητήρια επειδή ακολούθησαν μία ηθική και ρεαλιστική στάση. Ηθική επειδή απέρριψαν τη δογματική επιμονή στην πλήρη αποπληρωμή του χρέους, ανεξαρτήτως των κοινωνικών και πολιτικών επιπτώσεων – δόγμα που ήδη διχάζει την Ευρώπη. Ρεαλιστική επειδή αναγνωρίζει την ανάπαυλα που θα δώσει η ελάφρυνση χρέους σε μία κυβέρνηση που θέλει να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις – για την πάταξη της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής και για την στόχευση σε υψηλότερη παραγωγικότητα – αντί να ακολουθεί per se τη λιτότητα.

Θέλουμε να προχωρήσουμε ένα βήμα παραπέρα υποδεικνύοντας τρεις μορφές χρηματοοικονομικής αναδιάρθρωσης που έχουν πρακτικά προηγούμενα.

Πρώτον, υπό όρους παράταση της περιόδου χάριτος, έτσι ώστε η Ελλάδα να μην χρειάζεται να εξυπηρετεί χρέος, για τα επόμενα πέντε χρόνια, για παράδειγμα και μόνο εάν η Ελλάδα καταγράφει ρυθμό ανάπτυξης τουλάχιστον 3% και μέχρις ότου η Ελλάδα έχει ανακτήσει τουλάχιστον το 50% του ΑΕΠ που έχει χάσει από το 2008. Υπάρχει τέτοιο προηγούμενο στη ρήτρα «bisque» στο βρετανικό δάνειο από τις ΗΠΑ που διαπραγματεύθηκε ο J M Keynes μετά το Β” Παγκόσμιο Πόλεμο, σύμφωνα με τα οποία η Βρετανία δεν εξυπηρετούσε το χρέος της μέχρις ότου η οικονομία της να ανταποκρίνεται σε συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Δεύτερον, κάποια μείωση του χρέους, ειδικότερα του διμερούς επίσημου χρέους, ώστε να υπάρχει περισσότερος ο διαθέσιμος δημοσιονομικός χώρος.

Τρίτον, σημαντικά κεφάλαια για αποτελεσματικά επενδυτικά έργα, ειδικότερα για τις εξαγωγές. Το σχέδιο Γιούνκερ θα ήταν καλό πλαίσιο τη χρηματοδότηση αυτών των επενδύσεων που θα μπορούσε, για παράδειγμα, να προέλθει από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, τα Διαρθρωτικά Ταμεία της ΕΕ και τη γερμανική KfW. Εκτός από την αύξηση της συνολικής ζήτησης, ένα τέτοιο μέτρο από την πλευρά της προσφοράς ενισχύει επίσης τη μελλοντική ανάπτυξη.

Η ελάφρυνση του χρέους δεν είναι ικανή συνθήκη για να δημιουργηθεί αυτή η χρηστή δυναμική. Η Ελλάδα οφείλει να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις. Πιστεύουμε πως είναι σημαντικό να διαχωριστεί η λιτότητα από τις μεταρρυθμίσεις. Καταδίκη της λιτότητας δεν συνεπάγεται αντιμεταρρυθμιστική πολιτική. Η μακροοικονομική σταθεροποίηση μπορεί να επιτευχθεί με την ανάπτυξη και την ενίσχυση της αποδοτικότητας στην είσπραξη φόρων και όχι μέσω των περικοπών στις δημόσιες δαπάνες, οι οποίες έχουν μειώσει τη βάση εσόδων και έχουν οδηγήσει σε αύξηση του λόγου χρέους.

Νομίζουμε ότι το σύνολο της Ευρώπης θα ευνοηθεί εάν δοθεί στην Ελλάδα μία ευκαιρία για ένα νέο ξεκίνημα. Σε κάθε περίπτωση, όπως μας είχε θυμίσει και η κα. Tett, και κατά τη δεκαετία του 1950 η γερμανική οικονομία κατόρθωσε να αναπτυχθεί – και να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις – μετά από σημαντική ελάφρυνση του χρέους.

Prof Joseph Stiglitz: Columbia University, βραβευμένος με Νόμπελ Οικονομικών

Prof Chris Pissarides: London School of Economics, βραβευμένος με Νόμπελ Οικονομικών

Prof Charles Goodhart London School of Economics

Prof Marcus Miller Warwick University

Michael Burke Economists Against Austerity

Prof Panicos Demetriadis University of Leicester

Prof Stephany Griffith-Jones IPD Columbia University

Prof Gustav A Horn Macroeconomic Policy Institute (IMK)

Prof Mary Kaldor London School of Economics

Neil MacKinnon VTB Capital

Prof Jose Antonio Ocampo Columbia University

Avinash Persaud Peterson Institute for International Economics

Helmut Reisen Shifting Wealth Consult

Robert Skidelsky Emeritus Professor, University of Warwick

Prof Frances Stewart University of Oxford

Prof Robert Wade London School of Economics

Hilary Wainwright Transnational Institute, Amsterdam

Prof Simon Wren-Lewis Merton College Oxford

Παλαιότερα άρθρα: