Διάσκεψη των Προέδρων: Consensus αλα καρτ δεν γίνεται

Consensus
Διαβάστε επίσης

Γράφει ο Γιάννης Νάκος

Μετά και τη χθεσινή αποτυχία της Διάσκεψης των Προέδρων, είναι φανερό ότι η Κυβέρνηση βρίσκεται αν μη τι άλλο σε πιο δύσκολη θέση μέρα με την μέρα.

Η ανάγκη για consensus δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο σε λόγια και πολιτικές φανφάρες που σκοπό έχουν την δημαγωγία και την ολοένα μετακίνηση της συζήτησης σε λαϊκίστικα πρότυπα προηγούμενων ετών, αλλά αντιθέτως θα πρέπει να έχει σαφή προσδιορισμό. Ο προσανατολισμός αυτός, θα πρέπει να κινείται σε πλαίσια που αφενός να εμπίπτουν στις δημοκρατικές-συνταγματικές διαδικασίες και αφετέρου στην πολιτική ορθότητα που τόσο δείχνει να σπανίζει στις ημέρες τις μεταπολιτευτικής Ελλάδας.

Όπως είναι φυσιολογικό, η ανάγκη για ενημέρωση η οποία θα εμπίπτει και θα οριοθετείται κάτω από κάποιους συγκεκριμένους κανόνες είναι απαραίτητο συστατικό και δομικό στοιχείο μιας συνεννόησης, όχι μόνο της τωρινής κυβέρνησης, αλλά και οποιασδήποτε εκλεγμένης κυβέρνησης.

Η ανάγκη του να εκλογικεύουμε τα πάντα ανάλογα με το τι μας συμφέρει την εκάστοτε φορά μας έχει οδηγήσει σε ένα τέλμα τόσο ιδεολογικό όσο και κοινωνικο-πολιτικό. Επιπροσθέτως, θεωρώ απαράδεκτο εδώ και τόσες ημέρες να μην έχει γίνει δυνατή η έστω «τυπική συνεννόηση» σε βασικές διατάξεις του νομοσχεδίου (στου οποίου τις κακές διατάξεις έχω αναφερθεί παλαιότερα).

Η χθεσινή ημέρα

Σύμφωνα και με πληροφορίες οι οποίες είδαν τι φως της δημοσιότητας κατά τις χθεσινές ώρες μετά την συνεδρίαση της Διάσκεψης των Προέδρων, μπορούμε να αναφέρουμε τα εξής γεγονότα:
Α) Την «τακτική» υποχώρηση της Κυβέρνησης στο να μην επισπευσθεί η νομοθετική ρύθμιση για το προσωρινό καθεστώς.
Β) Την δυνατότητα για μια εκ νέου διάσκεψη των Προέδρων με την ίδια πρόταση, σε μια προσπάθεια να έρθει η ΝΔ πιο κοντά στις απόψεις των υπολοίπων κομμάτων.

Παράλληλα, κατά την διάρκεια της χθεσινής διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής διαμορφώθηκε ευρεία πλειοψηφία, η οποία άγγιζε πολύ κοντά την συνταγματικά απαιτούμενη των 4/5.

ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι συμφώνησαν

Παράλληλα, χθες είδαμε για πρώτη φορά μια επικοινωνιακή νίκη της Κυβέρνησης έπειτα και από την περίοδο του Δημοψηφίσματος. Αυτή είχε να κάνει με την επιτυχή απόσπαση της θετικής ψήφου τόσο του κόμματος του Ποταμιού όσο και του ΠΑΣΟΚ. Αυτή η συναίνεση όμως κατά την άποψη μου θα πρέπει να θεωρείται ιδιαίτερα ρευστή και φυσικά με πολλούς αστερίσκους.

Σε αυτό το σημείο, μια λογική εξήγηση της διάσπασης του λεγόμενου «Ευρωπαϊκού μπλόκ» δυνάμεων μπορεί να αναζητηθεί στην κατ’ επίφαση πρωτοβουλία αυτών των δύο αυτών κομμάτων στο να δείξουν την μη πλήρη ταύτιση τους με την Νέα Δημοκρατία. Οι λόγοι; Μα φυσικά, αφενός για να ικανοποιήσουν την εκλογική τους βάση η οποία δυσανασχετεί συνεχώς για την μακρόχρονη αγκίστρωση στους κόλπους του κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Ο δεύτερος λόγος, κατά την ταπεινή μου γνώμη, έχει να κάνει και με το λεγόμενο «complex κατωτερότητας» που διακατέχει τα εν λόγω κόμματα την συγκεκριμένη περίοδο και ο οποίος έχει να κάνει με την ατέρμονη ανάγκη τους να δείξουν πως υπερέχουν ή έστω πως ανεξαρτητοποιούνται από το κόμμα της Πειραιώς.

Τα δεδομένα και ο ρόλος της Νέας Δημοκρατίας

Θεωρώ σωστό και χρήσιμο να αναφέρουμε σε αυτό το σημείο τα μέχρι στιγμής δεδομένα τα οποία καλό είναι να έχουμε στο πίσω μέρος της σκέψης μας όσον αφορά τις μελλοντικές εξελίξεις που μας περιμένουν.

Α) Αρχικά ΕΣΡ, χωρίς την συναίνεση της Νέας Δημοκρατίας δεν πρόκειται να υπάρξει.

Β) ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι κατά βάθος γνωρίζουν ότι η ψήφος τους ήταν εκ του ασφαλούς και πιθανόν να την αναιρέσουν, αν χρειαστεί αυτό στο μέλλον.

Γ) Pacta sunt servanda πρέπει να υποσχέθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να αποσπάσει τις θετικές ψήφους των δύο κομμάτων της αντιπολίτευσης, πράγμα που σημαίνει πως μια ενδεχόμενη άρνηση στο να εφαρμόσει αυτά οπού ο ίδιος δεσμεύτηκε θα δώσει συνέχεια στο σερί των ψεμμάτων.

Υπό αυτό το πρίσμα, έντονο ενδιαφέρον αναμένεται να αποτελέσει και ο ρόλος της Νέας Δημοκρατίας τις επόμενες ημέρες. Ήδη το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης φαίνεται να έχει κάνει τις δικές του κινήσεις για να προσπαθήσει να βγει στην αντεπίθεση.

Σύμφωνα με τον κ.Κουμουτσάκο, τρία είναι τα βασικά σημεία όπου η επιλογή αυτή καθίστατο ρεαλιστικά εφικτή:
1) Διαφάνεια και άμεμπτη πορεία στον δημόσιο βίο.
2) Πλήρως αποδεκτό κύρος.
3) Ευρεία αποδοχή.

Εν κατακλείδι, και αφού προσπαθήσαμε να σκιαγραφήσουμε το τοπίο, τα γεγονότα, τους δρώντες, αλλά και τα αίτια των ενεργειών τους αναμένουμε αντιδράσεις από την κυβέρνηση πάνω στην πρόταση που κατέθεσε η Νέα Δημοκρατία και φυσικά πάνω στις κόκκινες γραμμές και ενστάσεις που κατέθεσαν και φανέρωσαν με την συναινετική τους ψήφο και τα υπόλοιπα κόμματα.

Τέλος, συνεννόηση μόνο με αλά καρτ πρότυπα και δρώντες στην πολιτική δεν έγινε ποτέ και εάν θέλουμε πραγματικά να ρυθμίσουμε το τηλεοπτικό τοπίο αλλά και τα άλλα σημαντικά θέματα που ταλανίζουν την χώρα μας, θα πρέπει να μάθουμε να υποχωρούμε και να τιθασεύουμε το θυμοειδές μας στοιχείο έναντι του λογικού όπου και πρέπει να το εξυψώνουμε σε κάθε δοθείσα ευκαιρία.

Παλαιότερα άρθρα: