Δημοψήφισμα 2 χρόνια μετά: Τσίπρας όπως… Κωνσταντίνος ο Α” ;

dimopsifismata-palia
Διαβάστε επίσης

Γράφει ο Θωμάς Χ. Μαρκόπουλος*

Παράξενος τίτλος θα σκεφθήκατε. Κι όμως… Σαν σήμερα, πριν 2 χρόνια, ήταν Κυριακή. Πάρα πολλοί από εμάς ξεκινούσαμε να ρίξουμε στην κάλπη κάτι που είτε δεν ήμασταν πολύ σίγουροι, είτε το κάναμε από γαμώτο, είτε από παρόρμηση μετά από μια δύσκολη, καυτή και γεμάτη κόντρες με συγγενείς και φίλους εβδομάδα.

Ήταν η Κυριακή 05/07/2015 η ήμερα που αποφασίζαμε για εκείνο το τραγικό ερώτημα-δημοψήφισμα. Τραγικό όχι από άποψη δημοκρατίας και θεσμού, μα από άποψη διακυβεύματος και οργάνωσης. Ήταν ένα ερώτημα κούφιο και ανύπαρκτο. Αν θυμάμαι καλά είχε αλλάξει και νοηματικά- συντακτικά 3 φόρες μέσα σε εκείνη την εβδομάδα. Σκέψου πόσο σοβαρό ήταν το όλο σκηνικό…

Και μέσα σε 5 μέρες προφανώς και δεν μπορείς να οργανώσεις σωστά κάτι τόσο μεγάλο και σπουδαίο. Δεν υπήρχε πολύ άπλα το know how στον κρατικό μηχανισμό και στο ανθρώπινο δυναμικό.

Ενημέρωση σωστή ο κόσμος δεν είχε. Σοβαρή πληροφόρηση δεν υπήρχε. Και το τονίζω αυτό ίσχυε και για τα 2 στρατόπεδα. Το τονίζω ξεκάθαρα και κατηγορηματικά! Προφανέστατα και έριξα ΝΑΙ. Έφαγα τόση μα τόση λάσπη και πολλές βρώμικες επιθέσεις εκείνες τις 5-6 μέρες γιατί ανάθεμα… είχα και έχω ένα μικρό blog 5 χρόνια τώρα και γράφω συχνά σε μεγάλα site ή blog.

Μέλος όμως ανόητων επιτρόπων υπέρ του ΝΑΙ δεν ήμουν, όπως επίσης και δεν ήμουν κανένας άσχετος να βάζω πάγκο υπέρ του ΟΧΙ έξω από γηροκομεία και να εκμεταλεύομαι άτομα με περιορισμένες νοητικές ικανότητες. Ελεεινές και τριτοδεύτερες εικόνες!

Και τα 2 στρατόπεδα παρέσυραν με πολύ βρώμικο τρόπο τον απλό κόσμο σε περίεργα μονοπάτια. Ενώ έκανε μπαμ από την αρχή ότι όλο το πακέτο ήταν φούσκα. Το βλέπαμε πολλοί από εμάς.

Μα εκείνες τις μέρες μην ξεχνάμε ότι κάποιοι ακόμη περιμένατε το »ξανθόν γένος» των Ρώσων να μας σώσει… 190 χρόνια το περιμένετε… παιδιά, μάλλον δεν θα ρθει. Η κοινωνία λοιπόν διψούσε για… αξιοπρέπεια, μα βάδιζε σε άγνωστες ατροπούς.

Η όλη υπόθεση λοιπόν ήταν μάλλον χάσιμο χρόνου. Χάσιμο πολύτιμου χρόνου που εκείνοι οι οποίοι είχαν και έχουν τα χαλινάρια της πατρίδας έπρεπε να τον δαπανήσουν αλλιώτικα.

Υπάρχουν κοινά σημεία λοιπόν μεταξύ δημοψηφίσματος 2015 και εκλογών 1920; Ναι! Πολλά!

  • Διχασμένος λαός σε σημείο μη περαιτέρω. Βενιζελικοί and friends VS Βασιλικοί – αντίΒενιζελικοί.
  • Δύο ΜΟΝΟ μεγάλα μαζικά στρατόπεδα και 2 ισχυρές και εγωκεντρικές (ναι, έτσι είναι!) παρουσίες. Βασιλιάς – Βενιζέλος τότε και Τσίπρας – Σαμαράς το 2015.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Κίνδυνος! Διπολικό Σύστημα: Όταν παίζουν μόνο 2 επιλογές τότε το σύστημα μπάζει. Κλασσικό το »Όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας!» Εύφλεκτο σκηνικό!

  • Ταλαιπωρημένος κόσμος για αρκετά χρόνια. 1910-1920, σκληρά χρόνια, με πόλεμο, πεινά, πολλά αγόρια που γίνανε άνδρες είχαν να πάνε σπίτι τους για 9 χρονιά, ένεκα ο διαρκής πόλεμος. Στο σήμερα, 6 σκληρά μνημονιακά χρόνια ή χρόνια κρίσης 2009-2015.
  • Ηγέτες με αχαλίνωτο »ΕΓΩ»: Τσιπρας, λογική »Θα γίνω ο νέος Ανδρέας Γ. Παπανδρέου. Βασιλιάς Κωνσταντίνος ο Πρώτος, λογική »Μεγάλη έκανες την Ελλάδα Βενιζέλε; Τεράστια θα την κάνω εγώ, θα την φτάσω μέχρι Καππαδοκία»!
  • Ηγέτες/Κόμματα με κουρασμένα αντανακλαστικά: Κόμμα Φιλελευθέρων τότε. ΝΔ το 2015. 
  • Ο Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος είχε την τεράστια τύχη να χάσει τις εκλογές του 1920 (λέτε να το ήθελε, μήπως…) και μετά από ελάχιστα χρόνια να και πάλι ο απόλυτος πολίτικος παράγων. Οι νικητές του 20 οδήγησαν τους εαυτούς τους και την πατρίδα στον χαμό.

 

1920-1924: Μικρασιατική καταστροφή, φτώχεια καταραμένη, απώλειες εδαφικές μα και σε ανθρωπινό δυναμικό, Δίκη των 6 και πολλά-πολλά άλλα. Συν ένα, για αρκετά χρόνια η Βασιλική Οικογένεια έκπτωτη!

Σήμερα; 2015-2017 (συνοπτικά): Μνημόνιο 3 και Μνημόνιο 4. Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ πάνε από το κακό στο χειρότερο, κομματικά και σε επίπεδο πολιτικής πρακτικής και όπως όλα δείχνουν όλο και μικρότερο ρεύμα στην κοινωνία.

Ιστορικός δεν είμαι και δεν θέλω να κλέψω την δόξα όσων είναι. Σαν σκεπτόμενος 23χρονος έζησα από κοντά το καλοκαίρι του 15 και έχω διαβάσει πάρα πολύ για το 1920. Συμπέρασμα μου, διαχρονικά ως λαός μάλλον ‘’Δεν μάθαμε τίποτα, μα δεν ξεχάσαμε και τίποτα.’’ Φιλικά πάντα…

 

*Ο Θωμάς Χ. Μαρκόπουλος είναι Επικοινωνιολόγος, Blogger, Μεταπτυχιακός Φοιτητής Διεθνών Σπουδών, Ευρωπαϊκών Σπουδών και Διπλωματίας στο ΠΑΜΑΚ.

 

 

 

 

Παλαιότερα άρθρα: