ΔΝΤ: Κίνδυνος επιδείνωσης της ελληνικής κρίσης. Ναι μεν Αλλά

DNT-NEW-2015-3-1
Διαβάστε επίσης

Γράφει ο Κωνσταντίνος Μπαλτάς

Μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας να υποσχέθηκε έξοδο από την κρίση με εμφανή σημάδια στο πρώτο εξάμηνο του 2017, ωστόσο έκθεση του ΔΝΤ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για επιδείνωση της κρίσης ειδικά αν επαναφερθεί η πολιτική αβεβαιότητα.

Η συμφωνία για το 3o Μνημόνιο έχει μειώσει τους κινδύνους για το μέλλον της Ελλάδας, ωστόσο το Ταμείο θεωρεί ότι η κρίση δεν έχει τελειώσει στην Ελλάδα, ενώ διατηρεί αμετάβλητες τις προβλέψεις του για την ύφεση φέτος (2,3%) και το 2016 (1,3%).

Ακόμη περισσότερο κάνει λόγο για επιδείνωση της ανεργίας αναφέροντας ότι στο τέταρτο τρίμηνο του 2015 η ύφεση θα φθάσει στο 5,4%, ενώ ένα χρόνο αργότερα (τέταρτο τρίμηνο 2016) η οικονομία θα τρέχει με ρυθμό 3%. Επίσης, για την ανεργία το Ταμείο προβλέπει ότι φέτος θα ανέλθει στο 26,8% και το 2016 στο 27,1%.

«Οι προοπτικές για την Ελλάδα είναι σαφώς πιο δυσμενείς μετά την παρατεταμένη περίοδο αβεβαιότητας στις αρχές του έτους», σημειώνεται, ειδικά με δεδομένο ότι η ανάκαμψη σε ολόκληρη την ευρωζώνη θα είναι μέτρια.

Αποπληθωρισμός 0,4% για το 2015 και μηδενικό πληθωρισμό για το 2016 προβλέπει το Ταμείο, ενώ μεσοπρόθεσμα κάνει λόγο για πληθωρισμό 1,4% το 2020. Για το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προβλέπει πως το 2015 θα σημειώσει πλεόνασμα 0,7% του ΑΕΠ, το οποίο το 2016 σχεδόν θα διπλασιασθεί στο 1,5% του ΑΕΠ. Πάντως, μεσοπρόθεσμα το Ταμείο εκτιμά πως το 2020 το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών θα είναι ελλειμματικό κατά 0,2% του ΑΕΠ.

Το πρόβλημα ωστόσο είναι ότι το ΔΝΤ τα αποδίδει όλα στην πολιτική αβεβαιότητα των τελευταίων μηνών, κάτι που απλώς δεν βγάζει νόημα αν δεν συμπεριλάβουμε τις πολιτικές λιτότητας και τον τρόπο που έχουν εφαρμοστεί στην Ελλάδα. Βέβαια το Ταμείο αναγνωρίζει ότι το πρόβλημα του χρέους αποτελεί μαύρη τρύπα στην οποία χάνονται οι όποιες αιματηρές οικονομίες των Ελλήνων με αποτέλεσμα, βάθεμα της ύφεσης, περισσότερα δάνεια και φυσικά ακόμη μεγαλύτερο κίνδυνο αδυναμίας αποπληρωμής τους. Ωστόσο η πίστη στην ορθόδοξη οικονομική λιτότητα παραμένει αδιασάλευτη.

Παλαιότερα άρθρα: