Δωράκι ή κατάρα από το ΔΝΤ στον Τσίπρα;

dnt-tsipras-lagkart1
Διαβάστε επίσης

Γράφει ο Κωνσταντίνος Μανίκας
Οικονομολόγος-Ψυχολόγος

Συνήθως όταν ακούς για διαρροές συνομιλιών δημοσίων προσώπων το μυαλό σου θα πρέπει να υποθέσει ή ότι κάποιοι είναι τόσο ηλίθιοι που δεν μπορούν να προστατεύσουν το απόρρητο των ιδιωτικών συζητήσεων τους ή ότι κάποιοι είναι τόσο έξυπνοι που επιτρέπουν, αν όχι μεθοδικά σχεδιάζουν, την δημοσίευση προσωπικών ψιθύρων. Στις περιπτώσεις που ισχύει το δεύτερο, ο σκοπός θα είναι είτε το “κάψιμο” μιας εξέλιξης μέσω του ειδησεογραφικού αποδεκατισμού της ή ο εθισμός του κοινού σε ένα γεγονός ώστε να καμφθούν αντιστάσεις και να γίνει πιο εύκολα αποδεκτό όταν πραγματοποιηθεί.

Οι διάλογοι Τόμσεν–Βελκουλέσκου γύρω από την αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος δεν μπορεί παρά να είναι ένα μνημείο της δεύτερης περίπτωσης κι όχι μια απερίσκεπτη διαφυγή πληροφοριών. Άλλωστε η ουσία αυτού που ειπώθηκε δεν ήταν τίποτα άλλο από την επιβεβαίωση ότι με βάση την περσινή εμπειρία, όπου η ελληνική κυβέρνηση αποδέχτηκε την υπογραφή μιας συμφωνίας όταν βρέθηκε υπό την πραγματική απειλή εξόδου από την Ευρωζώνη, ίσως ο πιο ασφαλής τρόπος να ολοκληρωθεί επιτέλους η αξιολόγηση δεν είναι οι ατέρμονες διαπραγματεύσεις αλλά η χρήση μιας αντίστοιχα εκβιαστικής υπόθεσης.

Πρόκειται απλώς για μια αφελή δήλωση, πρόθεσης δημιουργίας συνθηκών ασφυξίας; Μιλάμε για την αποτύπωση μιας πραγματικότητας στηριζόμενη στην έως τώρα πρακτική των συνεχών καθυστερήσεων και της δημιουργικής ασάφειας από την ελληνική κυβέρνηση; Ή μήπως αφορά μια δομημένη, κοινή προσπάθεια εγχώριων και διεθνών κύκλων ώστε να καταλήξουμε στην ευκταία αποδέσμευση της Ε.Ε. από τον βραχνά του ΔΝΤ;

Αν δεχτούμε την πρώτη εκδοχή (κατά τη γνώμη μου, πολύ επίπεδη και επιφανειακή) ο Τσίπρας δεν έχει να κερδίσει κάτι παραπάνω από μερικά ψήγματα επικοινωνιακής διαχείρισης που θα εξαντληθούν μόλις ψηφιστούν τα νέα σκληρά μέτρα. Αν όμως προσχωρήσουμε στο δεύτερο σενάριο θα πρέπει να αναρωτηθούμε αν πρόκειται για δώρο με αμοιβαία οφέλη για την κυβέρνηση και το ΔΝΤ ή για κατάρα που θα δημιουργήσει μεγαλύτερα προβλήματα.

Αν το ΔΝΤ έχει αποφασίσει να αποχωρήσει από το ελληνικό πρόγραμμα, είτε λόγω των ελληνικών παλιμπαιδισμών, είτε λόγω της Ευρωπαϊκής διάθεσης αυτόνομης διαχείρισης του προβλήματος στα πλαίσια της εντατικοποίησης της ποσοτικής χαλάρωσης, της αναπτυξιακής ενίσχυσης και των διοικητικών αλλαγών που ξεκινούν με την παραχώρηση επιμέρους ειδικών συνθηκών για την Μεγάλη Βρετανία, τότε θα ανοίξει ο δρόμος για την εξαγορά της δανειακής συνεισφοράς του ΔΝΤ και της μεταφοράς του στον ESM όπου τελικά θα επιμηκυνθεί και θα χρεωθεί με μικρότερα επιτόκια

Αυτό θα ήταν ένα δωράκι στον Τσίπρα που θα επιχειρούσε να παρουσιαστεί ως ο άνθρωπος που έδιωξε το ΔΝΤ (όπως προμήνυε με άτσαλο, σχεδόν γραφικό τρόπο και η δήλωση Καμμένου για έξοδο από… τα μνημόνια!). Κάτι που ήταν έτοιμος να ολοκληρώσει κι ο Σαμαράς στα τέλη του 2014 αν δεν προέκυπτε η ανατροπή της κυβέρνησης του εξαιτίας της Προεδρικής εκλογής.

Αν όμως ο Τόμσεν ήθελε μόνο να υπενθυμίσει τον κομβικό ρόλο του ΔΝΤ στην όλη διαδικασία για να παρακινήσει την Ε.Ε. και την Ελλάδα, ώστε να κλείσει το συντομότερο την αξιολόγηση υπό την δαμόκλειο σπάθη ενός Grexit, τότε πρόκειται για μια κατάρα που δεν αποκλείει τις χειρότερες εξελίξεις. Από τις διαθέσεις του Τσίπρα θα εξαρτηθεί αν θα ανοίξει ένα πιθανό δώρο ή θα επιλέξει μια αυτοκαταστροφική κατάρα…

 

Παλαιότερα άρθρα: