Φτάσαμε στο ανώτατο στάδιο διαφθοράς και υποκρισίας

hamlet
Διαβάστε επίσης

Γράφει ο Γεράσιμος Ταυρωπός

Ένας επιφανής πολιτικός, ο οποίος ηγήθηκε κόμματος με αξιόλογα ποσοστά που συμμετείχε σε κυβέρνηση, ο Γιώργος Καρατζαφέρης, εμπλέκεται μαζί με επιχειρηματίες και πρώην ανώτατους στρατιωτικούς σε υπόθεση «μιζών» για εξοπλιστικά προγράμματα – ο ίδιος που έχτισε το πολιτικό του προφίλ και την πολιτική του καριέρα κατεξοχήν πάνω στη θεματική των εθνικών ζητημάτων. Πριν από αυτόν, άλλος ένας επιφανής πολιτικός και παρ’ ολίγον πρωθυπουργός, ο Άκης Τσοχατζόπουλος, βρέθηκε «μαέστρος ορχήστρας» σε μια πολυπλόκαμη υπόθεση «μιζών», ξανά για τα εξοπλιστικά προγράμματα, μαζί με επιχειρηματίες και πρώην ανώτατους στρατιωτικούς – παρόλο που διετέλεσε ηγήτωρ της «πατριωτικής πτέρυγας» του ΠΑΣΟΚ.

Τόσα άλλα σκάνδαλα που δεν διαλευκάνθηκαν εξαιτίας μιας «επιστημονικής» τακτικής παρέλκυσης, ενέπλεξαν -σύμφωνα με καταιγισμό δημοσιευμάτων- επίσης τμήμα της πολιτικής και επιχειρηματικής «αφρόκρεμας». Αποδεικνύοντας ότι ο ίδιος «μηχανισμός» που τα γεννά, είναι τόσο ισχυρός και πολυπλόκαμος, ώστε κι αν ακόμη κάτι ξεφύγει από τον «προληπτικό του έλεγχο» και δει το φως της δημοσιότητας, συνήθως ελέγχεται εκ των υστέρων.

Παράλληλα με την υπόθεση Καρατζαφέρη, είδε το φως της δημοσιότητας και η υπόθεση της… πρωτοπόρας συμμετοχής Ελλήνων επιχειρηματιών στο λεγόμενο «φορο-deal» του Λουξεμβούργου, μια «ραφινάτη» υπόθεση διεθνούς φοροδιαφυγής στην πατρίδα του νέου προέδρου της Κομισιόν κ. Γιουνκέρ. Ανάμεσα στις 340 εταιρείες του εξωτερικού που είχαν υπογράψει (!) μυστικές φορολογικές συμφωνίες με το Λουξεμβούργο, φιγουράρουν και 9 ελληνικές – ποσοστό λίγο μεγαλύτερο απ’ ό,τι το ποσοστό συμμετοχής του ελληνικού ΑΕΠ στο ευρωπαϊκό… Και προφανώς δεν πρόκειται για δευτεροκλασάτες εταιρείες, αλλά για το enfant gâté της ελληνικής επιχειρηματικότητας. Αλλά μήπως και τα 2.000 και πλέον ονόματα που φιγουράρουν στην περιβόητη Λίστα Λαγκάρντ δεν περιλαμβάνονται σε αυτή την «αφρόκρεμα»; Και όσοι έβγαλαν εκατοντάδες δισ. ευρώ στις τράπεζες του εξωτερικού; Και όσοι στις οξείες κορυφώσεις της ελληνικής κρίσης στοιχημάτισαν στα παράγωγα χρεοκοπίας (CDS) της Ελλάδας; Και όσοι αφού πήραν γενναίες κρατικές ενισχύσεις, ύστερα έκλεισαν τις επιχειρήσεις τους μεταφέροντας τις ενισχύσεις σε προσωπικούς λογαριασμούς ή τις μετέφεραν στο εξωτερικό;
Και υπάρχει έστω και ένας Έλληνας ή Ελληνίδα που πιστεύει ότι το «μεγα-σύστημα» παραγωγής σκανδάλων διαπλοκής και διαφθοράς εκπροσωπείται μόνο από τον Τσοχατζόπουλο και τον Καρατζαφέρη και δεν εμπλέκει επίσης αξιοσέβαστο τμήμα της «αφρόκρεμας» του πολιτικού και επιχειρηματικού κατεστημένου;

Πέρα όμως από τις μη νόμιμες συμπεριφορές, υπάρχει και κείνη η κατηγορία που έγινε εθνικό σλόγκαν χάρη σε ένα άλλο επιφανές πρόσωπο της επιχειρηματικής ελίτ: τον Γιώργο Βουλγαράκη. Πρόκειται για την κατηγορία «νόμιμο αλλά όχι ηθικό». Πρόκειται δηλαδή γι’ αυτούς που κινήθηκαν επί δεκαετίες στην γκρίζα ζώνη του μη νόμιμου που έγινε νόμιμο χάρη σε νομοθετικές ρυθμίσεις που «έμπαζαν» ή σε εσκεμμένη νομοθετική ανεπάρκεια, ώστε οι επιτήδειοι να κινούνται με άνεση στα κενά του νόμου που οι ίδιοι ή δικοί τους άνθρωποι φρόντισαν να υπάρχουν…

Και τι να πούμε, τέλος (αν υποθέσουμε ότι σε όλο αυτό υπάρχει κάποιο τέλος…), για την οργανωμένη φάμπρικα ρυθμίσεων προληπτικής απαλλαγής κρατικών λειτουργών από ποινικές ευθύνες που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα; Εδώ δεν μιλάμε για τα… παραδοσιακά κενά ή «παραθυράκια» στο νόμο, αλλά για απαλλαγή με νόμο κρατικών λειτουργών από διαπιστωνόμενες ποινικές ευθύνες!

Φτάσαμε λοιπόν στο ανώτατο στάδιο της διαπλοκής και της διαφθοράς, όπου η νομοθετική εξουσία απαλλάσσει προληπτικά τους διεφθαρμένους του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος!

Ξαναγυρνάμε όμως από κει που αρχίσαμε: Στη βαθιά υποκρισία αυτών που χτίζουν πολιτικές καριέρες αλλά και παχυλούς λογαριασμούς δημαγωγώντας για το εθνικό συμφέρον. Και αυτών που κάνουν μάθημα εγκράτειας για τη «σωτηρία της πατρίδος» σε μισθωτούς, συνταξιούχους και μικρομεσαίους ενώ οι ίδιοι δεν ορρωδούν προ ουδενός – ούτε το νόμιμο αλλά όχι ηθικό ούτε και το παράνομο τους προκαλεί κάποιου είδους αναστολή.

«Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας» ή μήπως είναι σάπιο το ίδιο το βασίλειο;..

Υ.Γ. Προφανώς τα στοιχεία για την εμπλοκή του Γ. Καρατζαφέρη σε υπόθεση «μιζών» τα γνώριζαν κάποιοι εδώ και καιρό. Και, ευλόγως, γνώριζε και ο κ. Καρατζαφέρης ότι τα γνωρίζουν… Μήπως έτσι εξηγείται η στροφή του Γ. Καρατζαφέρη προς τη ΝΔ; Και μήπως το deal χάλασε γιατί κάποιοι σκέφτηκαν ότι το καθ’ όλα αξιοσέβαστο ποσοστό του ΛΑΟΣ στις ευρωεκλογές (2,8%) μπορεί να λεηλατηθεί εξίσου καλά ή και καλύτερα, αν ο Γ. Καρατζαφέρης «καεί» ολοσχερώς;

Παλαιότερα άρθρα: