Γιατί ο Σόιμπλε επιμένει στο «είναι η εφαρμογή, ηλίθιε»;

soimple
Διαβάστε επίσης

Ανταπόκριση από το Βερολίνο: Γιώργος Ευγενίδης

Η φράση «είναι η εφαρμογή, ηλίθιε» που είπε ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε μιλώντας στο ίδιο πάνελ με τον αλέξη Τσίπρα αναφορικά με το μέλλον της Ευρώπης στο παγκόσμιο οικονομικό φόρουμ του Νταβός προκάλεσε συζητήσεις και σχόλια τόσο στον ελληνικό Τύπο όσο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με πρώτο ερώτημα, αν ο κ. Σόιμπλε είπε τον κ. Τσίπρα…ηλίθιο.

Φυσικά, κατι τέτοιο δεν ισχύει. Ο Γερμανός ΥΠΟΙΚ ρωτήθηκε ξεκάθαρα από τον συντονιστή της συζήτησης αναφορικά με το μέλλον της Ευρώπης και πώς αυτό θα μπορούσε να ενισχυθεί. Απάντών λοιπόν ο κ. Σόιμπλε ανέφερε, μεταξύ άλλων, πως θα πρέπει αυτοί που υπογράφονται μετά από πολύ κόπο να τηρούνται κιόλας. Είναι προφανές πως, παρόντος και του Έλληνα πρωθυπουργού, η αναφορά δεν είναι απολύτως αθώα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως ο κ. Σόιμπλε πιστεύει ότι το ελληνικό πρόγραμμα δεν εφαρμόζεται. Άλλωστε, δεν έδωσε αυτή την εντύπωση στον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο, ο οποίος τον επισκέφθηκε πρόσφατα στο Βερολίνο.

Πλην όμως, η επιμονή του κ. Σόιμπλε στην τήρηση των συμφωνηθέντων, έχει δύο σημεία αναφοράς για την Ελλάδα, αν θέλουμε να το περιορίσουμε κάπως, μιας και η αναφορά του είχε προεκτάσεις και στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης κ.α. Ο κ. Σόιμπλε ζητά από την Ελλάδα δύο πράγματα: αφενός τήρηση του οικονομικού προγράμματος που συνήφθη, αφετέρου τήρηση των συμφωνηθέντων όσον αφορά το προσφυγικό, με βάση τις συμφωνίες που έχουν γίνει σε επίπεδο αρχηγών κρατών.

Στα του ελληνικού προγράμματος, με το παράδειγμα με το κερί και την πυριτιδαποθήκη, ο κ. Σόιμπλε ξεκαθάρισε στον Αλέξη Τσίπρα πως η συμμετοχή του ΔΝΤ δεν είναι υπό αίρεση. Εδώ όμως αρχίζει το πολυσύνθετο του πράγματος, μιας και η Αθήνα αποδέχεται μεν τη συμμετοχή του ΔΝΤ, στο πλαίσιο των συμφωνηθέντων του Ιουλίου, πλην όμως το ΔΝΤ ζητά αυστηρό ασφαλιστικό και γενναία ρύθμιση χρέους. Ο κ. Σόιμπλε εκτιμά πως θα μπορεί να βρει λύση με την Κριστίν Λαγκάρντ για το χρέος, αρκεί να κλείσει η αξιολόγηση, κάτι που δεν είναι εύκολο. Αν όμως το ΔΝΤ θέτει αυστηρά standards για το ασφαλιστικό και η Γερμανία θέλει οπωσδήποτε το ΔΝΤ στο πρόγραμμα, καταλαβαίνετε το δύσκολο της εξίσωσης. Συν τοις άλλοις, το 2016 είναι χρονιά εκλογών στο ΔΝΤ και η Κριστίν Λαγκάρντ χρειάζεται τη σύμπλευση ΗΠΑ και Ευρωζώνης, προκειμένου να έχει ευνοϊκούς συσχετισμούς και να επανεκλεγεί.

Στα του προσφυγικού, ο κ. Σόιμπλε επιμένει στην ανάσχεση των ροών, ήδη από το στάδιο της εισόδου τους στην Ελλάδα. Η Γερμανία θέτει με ένταση το ζήτημα των hotspots, όπως εξηγεί όμως ανώτερη διπλωματική πηγή στο RP, τα hotspots που εκκρεμούν θα είναι έτοιμα έως την καταληκτική ημερομηνία που δεν είναι άλλη από την 17η Φεβρουαρίου και τότε η Ελλάδα θα είναι απολύτως εντάξει με τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει. Θα μένει μόνο ως εκκρεμότητα ο τρόπος δράσης της Frontex, για την οποία η κυβέρνηση απορρίπτει με κάθε τρόπο να αναλαμβάνει δράση χωρίς την έγκρισή της. Βέβαια, στο ζήτημα του προσφυγικού, οι ανησυχίες του κ. Σόιμπλε είναι ευρύτερες, μιας και εκτιμά πως και οι χώρες της ανατολικής Ευρώπης δεν τηρούν τις ευρωπαϊκές συμφωνίες, ενώ σε μια άλλη ενδιαφέρουσα αποστροφή έκανε λόγο για την ανάγκη ενός νέου Σχεδίου Μάρσαλ στις χώρες της Εγγύς Ανατολής.

Να μην ξεχνάμε άλλωστε, πως στο εσωτερικό της Γερμανίας αυτή τη στιγμή παίζεται ένα ιδιαίτερο power game, με την Άνγκελα Μέρκελ να χάνει και πάλι κρίσιμους πόντους δημοτικότητας και την Αυστρία να θέτει ανώτατο όριο προσφύγων που θα πάρει, ανοίγοντας και πάλι την όρεξη των Βαυαρών συμμάχων της Καγκελαρίου.

Παλαιότερα άρθρα: