H εγκληματική αδιαφορία του κράτους απέναντι στους καρκινοπαθείς

aktinotherapeia_karkinopatheis
Διαβάστε επίσης

Η πενταετία που πέρασε, συνοδεύτηκε από περικοπές ακόμα και στους πιο νευραλγικούς τομείς της δημόσιας πολιτικής, συμπεριλαμβανομένου του τομέα της υγείας. Ανάμεσα στις μειώσεις προσωπικού, στο νέο νομικό πλαίσιο για την λειτουργία νοσοκομείων και στο γενικότερο κλίμα προσπάθειας περικοπών δαπανών από τη δημόσια υγεία, υπάρχει και μία πτυχή αν όχι ύποπτης, σίγουρα επικίνδυνης ολιγωρίας από την πλευρά του υπουργείου υγείας σχετικά με τους καρκινοπαθείς.

Ο κ. Γιώργος Πισσάκας είναι γιατρός και πρόεδρος της εταιρείας ακτινοθεραπευτικής ογκολογίας. Σε επαφή που είχαμε μαζί του στο iDRadio με αφορμή την 4η Φεβρουαρίου, την ημέρα κατά του Καρκίνου, ο ίδιος μας περιέγραψε την κατάσταση στον τομέα της πρόληψης με τους πιο ζοφερούς χαρακτηρισμούς. «Εάν το κράτος τόλμησε να γιορτάσει την ημέρα του καρκίνου θα έπρεπε να ντρέπεται» δήλωσε στον αέρα της εκπομπής B-Healthy της Σοφίας Νέτα, συμπληρώνοντας πως η εν λόγω παράλειψη του κράτους είναι πλέον τόσο οφθαλμοφανής που κινεί υποψίες.
Η ακτινοθεραπεία, σύμφωνα με τα όσα μας μετέφερε ο κ. Πισσάκας είναι το Α και το Ω στην καταπολέμηση του καρκίνου, καθώς το 80% των περιπτώσεων είναι ιάσιμο στα πρώτα στάδια μέσω της μεθόδου των ακτινοβολιών. Από το σύνολο των καρκινοπαθών που εκτίθενται σε ακτινοβολίες, το 50% ξεχνά τον Καρκίνο, όπως έχουν αποκαλύψει πρόσφατες μελέτες, ωστόσο η πολιτεία κλείνει επιδεικτικά τα μάτια μπροστά στο φαινόμενο έλλειψης μηχανημάτων ακτινοβολίας στα δημόσια νοσοκομεία, τα οποία απαριθμούν στην επικράτεια 24 μηχανήματα, την στιγμή που τα διεθνή πρότυπα ορίζουν ως τον πλέον κατάλληλο αριθμό για τα πληθυσμιακά πρότυπα της χώρας μας τα 60 μηχανήματα.

Μηδενικό κόστος, δωρεάν μηχανήματα και κρατική αδιαφορία

Το ΕΣΠΑ 2007-2013 προέβλεπε την αγορά 5 επιπλέον μηχανημάτων που θα κάλυπταν τις ανάγκες τόσο των μεγάλων αστικών κέντρων όσο και της περιφέρειας. Το Υπουργείο Υγείας για λόγους ανεξήγητους πραγματοποίησε μόνο δύο αγορές, ενώ το κόστος ήταν –όχι απλά μηδενικό αλλά και … αρνητικό(!) καθώς το υπουργείο θα κέρδιζε αρκετές χιλιάδες ευρώ από την επιστροφή του Φ.Π.Α. Η αγορά των μηχανημάτων θα καλύπτονταν από 95% πόρους του ΕΣΠΑ και από 5% εθνική συμμετοχή, γεγονός που θα είχε ως όφελος την επιστροφή του Φ.Π.Α πίσω στο υπουργείο.

Ο κ. Πισσάκας εξηγεί: «Σου χαρίζουν ένα μηχάνημα, σου δίνουν λεφτά με την επιστροφή του Φ.Π.Α, σου δίνουν δωρεάν 2 χρόνια service και εσύ δεν τα παίρνεις. Με αυτό καταδικάζεις τους καρκινοπαθείς σε θάνατο. Είναι εγκληματικό αυτό που γίνεται»

Οι καρκινοπαθείς αναγκάζονται να προσφεύγουν σε ιδιώτες

Στα 26 μηχανήματα των δημοσίων νοσοκομείων, προστίθενται 11 των ιδιωτικών κλινικών και νοσοκομείων. «Εάν κάποιος παρουσιάζει καλπάζουσας μορφής καρκίνο και το δημόσιο του δίνει ραντεβού σε 6 μήνες, προφανώς δεν θα ρισκάρει την ζωή του και θα πάει σε ιδιωτική κλινική», αναφέρει ο πρόεδρος της ακτινοθεραπευτικής ογκολογικής εταιρείας προσθέτοντας: «Το κόστος μίας πλήρους θεραπείας για τους εγγεγγραμένους στον ΕΟΠΠΥ, είναι περίπου 6.000 ευρώ, καθώς ο ιδιώτης μετακυλίει το κόστος του μηχανήματος στους ασθενείς. Φανταστείτε τα κόστη τα οποία επωμίζονται οι ανασφάλιστοι. Στην ουσία το κράτος τους αφήνει να πεθάνουν». Η απραξία του κράτους στην ουσία δίνει ανάσα μόνο σε όσους έχουν οικονομική άνεση, καταδικάζοντας εκ των προτέρων σε αναμονή ή σε χρέη τους καρκινοπαθείς με μικρά ή καθόλου εισοδήματα.

Η ύποπτη αδιαφορία

Το γεγονός πως ο ιδιωτικός τομέας αριθμεί σχεδόν ισόποσα μηχανήματα με τον δημόσιο, κινεί αναμφισβήτητα υποψίες, όπως άφησε να εννοηθεί και ο κ. Πισσάκας. Όπως εξήγησε στο ζήτημα της ακτινοθεραπείας το θέμα δεν είναι καν οικονομικό, αλλά θέμα γραφειοκρατίας, με τις υποψίες εσκεμένου κολλήματος του δημοσίου προς εύνοια των ιδιωτών να παραμένει ανοιχτή όσο το ζήτημα δεν επιλύεται άμεσα.

Τα ερωτήματα που ανακύπτουν είναι πολλά και οι ευθύνες βαραίνουν όλους ανεξαιρέτως τους υπουργούς από το 2007 έως και σήμερα. Εάν ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α μέσω του υπουργού κ. Κουρουμπλή μπορούν να δώσουν τέλος στην κατάσταση αυτή, να το πράξουν άμεσα, με όποιο κόστος. Πάνω από τον εξορθολογισμό των δαπανών, υπάρχουν οι πολίτες και οι ζωές τους.

Παλαιότερα άρθρα: