Η Ευρώπη προ της τέλειας καταιγίδας;

europe_storm
Διαβάστε επίσης

Γράφει ο Γιώργος Ευγενίδης

Επιστρέφουμε από το πασχαλινό διάλειμμα (το οποίο είχαμε όσο τίποτε άλλο ανάγκη) και βρίσκουμε (καμία έκπληξη) πως στην Ευρώπη δεν ακολουθούσαν τους ρυθμούς μας, μιας και οι άνθρωποι έκαναν Πάσχα στο τέλος Μαρτίου. Και, όσο περνά ο καιρός και πλησιάζουμε προς ημερομηνίες-ορόσημα τόσο καθίσταται σαφές πως και αυτή τη χρονιά δεν πρόκειται να πλήξουμε. Αλλά, πλέον, δεν είναι μόνο η Ελλάδα στην ατζέντα. Και σε όλο και περισσότερους καθίσταται σαφές πως η Ευρώπη βρίσκεται προ της τέλειας καταιγίδας.

Αρχής γενομένης από τη συζήτηση για την αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος, είμαστε τόσο κοντά αλλά παράλληλα και τόσο μακριά από μια λύση. Ενώ το βασικό πακέτο μέτρων έχει μπει στην άκρη, γιατί έχει κλείσει, απαιτείται περισσότερη δουλειά σε δύο επίπεδα: στον προσδιορισμό των μέτρων-κάβα που ζητούν οι δανειστές και στον τρόπο που θα νομοθετηθεί ένας τέτοιος μηχανισμός, δεδομένων των ιδιαιτεροτήτων του ελληνικού νομικού συστήματος, αλλά και στη συζήτηση για το χρέος, η οποία έχει ανοίξει στο εσωτερικό των δανειστών. Αυτός είναι και ο λόγος που υπάρχουν αρκετά σενάρια για την τύχη της αξιολόγησης: το καλό σενάριο για την κυβέρνηση είναι να έχουμε σημαντική πρόοδο τις επόμενες ημέρες, έως το Eurogroup της 9ης Μαϊου. Αν σημειωθεί πρόοδος, μπορεί να πηγαίνει πακέτο με το χρέος ή αυτό να αφεθεί για λίγο πιο μετά. Υπάρχει όμως και το σενάριο η όλη διαδικασία να πάει εν όλω προς τα πίσω. Αυτό το σενάριο το γνωρίζει η κυβέρνηση και εκτιμά πως, ακόμα και έτσι, θα κλείσουμε εντός Μαϊου. Αν διαφανεί όμως πως η όλη διαδικασία πηγαίνει για Ιούνιο ή Ιούλιο, επομένως η κατάσταση από άποψη διαθεσίμων θα είναι απολύτως οριακή, τότε θα έχουμε σε πλήρη εξέλιξη το κακό σενάριο που βλέπουν στο Μαξίμου, με την αντίδραση της κυβέρνησης εκεί να είναι απρόβλεπτη. Σε κάθε περίπτωση όμως, το βασικό σενάριο σε ευρωπαϊκούς κύκλους είναι πως θα βρεθεί η φόρμουλα για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

Φυσικά, δεν είμαστε μόνο εμείς εδώ. Σε περίπου 20 μέρες, στις 22/5 θα έχουμε τον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών στην Αυστρία, με το φάβορι Νόρμπερτ Χόφερ να προέρχεται από το ακροδεξιό Κόμμα των Ελευθέρων. Αν ο κ. Χόφερ εκλεγεί πρόεδρος και μάλιστα με τα δύο μεγάλα αυστριακά κόμματα εκτός δεύτερου γύρου (ο ανθυποψήφιός του προέρχεται από τους Πράσινους), τότε το μέλλον του αυστριακού πολιτικού συστήματος προδιαγράφεται ζοφερό. Ακόμα, μετά από μήνες ακυβερνησίας, η Ισπανία οδεύει σε εκλογές στις 26 Ιουνίου, με όλα τα σενάρια για την επόμενη κυβέρνηση να είναι ανοιχτά.

Παράλληλα, θα έχουμε σε πλήρη εξέλιξη τις διεργασίες για το προσφυγικό. Η Κομισιόν έχει καταρτίσει την έκθεση προόδου της για την Τουρκία, αναφορικά με το ζήτημα της βίζα, όπου διαφαίνεται πως η γείτονας χώρα έχει κάνει προόδους, με 8 κεφάλαια να παραμένουν ανοιχτά. Ένα εκ των οποίων όμως είναι αυτό των θεμελιωδών δικαιωμάτων, συνεπώς, θεωρείται διαμφισβητούμενο κατά πόσο η θετική εισηγητική έκθεση της Κομισιόν θα γίνει δεκτή από κράτη-μέλη, τα οποία έχουν δεδομένες επιφυλάξεις για την άρση του καθεστώτος της βίζα για πολίτες που ταξιδεύουν από την Τουρκία προς την Ευρώπη. Αν αυτά τα κράτη-μέλη επιμείνουν στην άρνηση όμως, τότε θεωρείται δεδομένο πως και η Άγκυρα θα στυλώσει τα πόδια, με αποτέλεσμα η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας για το προσφυγικό που μέχρι στιγμής αποδίδει καρπούς να βρίσκεται και πάλι επί ξύλου κρεμάμενη.

Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε το βρετανικό δημοψήφισμα. Μπορεί η ψήφος παραμονής να μοιάζει προς ώρας να διατηρεί ένα μικρό αλλά καλό προβάδισμα, πλην όμως όλα μπορούν να συμβούν σε ένα τόσο ρευστό σκηνικό και παρά την επίθεση φιλίας από ΗΠΑ και Ευρώπη προς την κυβέρνηση Κάμερον.

Συνεπώς, το αμέσως επόμενο διάστημα θα περιμένουμε πολύ σημαντικές εξελίξεις σε μια σειρά καίριων ζητημάτων. Η τέλεια καταιγίδα είναι μπροστά, είναι άγνωστο όμως, αν θα ξεσπάσει. Σε κάθε περίπτωση, ένα… χοντρό μπουρίνι είναι απευκταία.

Υ.Γ. Λάβετε υπόψιν και τη σύγκρουση ΕΚΤ-Γερμανίας (Ντράγκι-Σόιμπλε, αν θέλετε) για τα ευρωπαϊκά επιτόκια αλλά και τη συζήτηση που υπάρχει εδώ και καιρό για την Ευρώπη των 2 ή 3 ταχυτήτων, όπως θα την ήθελε ο Γερμανός ΥΠΟΙΚ, δηλαδή. Άλλωστε, μετά από μια μεγάλη καταιγίδα, απαιτείται επαναπροσδιορισμός καταστάσεων, συνεπώς, αν προκύψει μεγάλη ευρωπαϊκή αναταραχή, ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν για τέτοιες επιδιώξεις. Προσδεθείτε, σε αυτή την περίπτωση!

Παλαιότερα άρθρα: