Η Νέα Δημοκρατία δεν χρειάζεται αφεντικό. Χρειάζεται ηγέτη.

epi-dexia-nea-dhmokratia
Διαβάστε επίσης

Γράφει ο Όμηρος Τσάπαλος

Ο Αντώνης Σαμαράς έδωσε εχθές, κατά τη διάρκεια του Πολιτικού Συμβουλίου της Νέας Δημοκρατίας, τον λόγο σε όποιους ήθελαν να μιλήσουν για την στρατηγική που το κόμμα θα πρέπει να ακολουθήσει τις επόμενες κρίσιμες ημέρες.

Διαβάζω πως ο πρώην Πρωθυπουργός είναι πρόθυμος να συγκαλέσει όλα τα κομματικά όργανα, να ακούσει τους αντιρρησίες και τις αποκλίνουσες απόψεις, αλλά στο τέλος να αποφασίσει ο ίδιος για το ποια στρατηγική θα ακολουθηθεί απέναντι σε μια ενδεχόμενη συμφωνία με τους εταίρους!

Η λογική του «σας ακούω αλλά στο τέλος εγώ αποφασίζω» μπορεί να ανταποκρίνεται στη λογική ενός αρχηγού κόμματος παλαιάς κοπής, όμως σήμερα δεν ανταποκρίνεται ούτε στην νέα ταυτότητα που η ΝΔ καλείται να εφεύρει ούτε στις απαιτήσεις που οι πολίτες έχουν απέναντι σε ένα σύγχρονο κόμμα εξουσίας το οποίο επιθυμεί να ασκήσει ξανά εξουσία στο μέλλον.

Η διαφορά μεταξύ αφεντικού και ηγέτη φαίνεται και στον τρόπο που διαχειρίζεται το (κομματικό) ακροατήριο του. Το να αφήνεις τον Νίκο Δένδια ή την Ντόρα Μπακογιάννη, τον Ευάγγελο Μειμαράκη ή τον Κυριάκο Μητσοτάκη να λένε απλά την άποψη τους χωρίς να τους δίνεις και την δυνατότητα αυτή να μετρηθεί στο πλαίσιο μιας εσωκομματικής ψηφοφορίας αντιβαίνει στην συλλογική συνείδηση που ένα σύγχρονο κεντροδεξιό φιλελεύθερο ευρωπαϊκό κόμμα οφείλει να έχει. Αντιβαίνει τόσο στις σύγχρονες απαιτήσεις των καιρών όσο και στην τάση ενίσχυσης της εσωκομματικής δημοκρατίας τόσο στην Ελλάδα όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Ο Αντώνης Σαμαράς του «εγώ αποφασίζω» έχει εφαρμοστεί στη πράξη και έχει κριθεί τόσο από τους πολίτες όσο και από την ίδια τη Νέα Δημοκρατία. Η παράταξη παλεύει να ξεφύγει από το 16%. Παλεύει να εκπροσωπήσει ξανά τη κοινωνία και ένα μεγάλο κομμάτι των πολιτών που παρατηρούν απαθείς την αποδόμηση του Κράτους, της αξιοκρατίας στη Παιδεία και τη Δημόσια Διοίκηση και την επαναφορά της άγριας κομματοκρατικής νοοτροπίας στο Δημόσιο, χωρίς να μπορούν, αλλά και να θέλουν, να στηριχθούν στην ρητορική και τα πρόσωπα που εκφράζουν σήμερα την Νέα Δημοκρατία.

Ο Αντώνης Σαμαράς του «εγώ αποφασίζω» δεν μπορεί να συνεχίσει. Άντεξε σε μια περίοδο δύσκολης διακυβέρνησης, όμως σήμερα οι καιροί απαιτούν πράξεις και νοοτροπίες σύγκλισης, σύνθεσης και συλλογικότητας και όχι θέσφατα αρχηγισμού και περιχαράκωσης από φίλους και εχθρούς.

Ο Αντώνης Σαμαράς του «εγώ αποφασίζω» έχει μια τελευταία ευκαιρία να αποφασίσει αν θέλει κόμμα ή παράταξη, αν θέλει δεξιά ιδεολογική καθαρότητα ή κεντροδεξιά πολυσυλλεκτική δυναμική, αν θέλει αξιωματική αντιπολίτευση ή προοπτική διακυβέρνησης.

Οι μέρες λιγοστεύουν τόσο για τον ίδιο όσο και για την Νέα Δημοκρατία. Χωρίς ανανέωση προσώπων, ιδεών και προτεραιοτήτων, η άλλοτε μεγάλη εθνική παράταξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί ούτε στον σημαντικό ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης ούτε στην ανάγκη των πολιτών για εναλλακτική προοπτική διακυβέρνησης.

Είναι η στιγμή που ο Αντώνης Σαμαράς θα πρέπει να επιλέξει αν θέλει να γίνει boss ενός μικρού ιδεολογικού κόμματος ή leader μιας μεγάλης εθνικής παράταξης. Το πρώτο είναι εύκολο για τον ίδιο. Το δεύτερο είναι ωφέλιμο για την χώρα.

Παλαιότερα άρθρα: