Νέα | Ειδήσεις από Ελλάδα με άποψη. Άρθρα, εφημερίδες, καιρός. » Editorial http://www.rizopoulospost.com Βρείτε στο rizopoulospost.com ειδήσεις και τελευταία νέα από την Ελλάδα. Δείτε ο καιρός σήμερα. Διαβάστε σημερινές εφημερίδες. Tue, 12 Dec 2017 10:02:41 +0000 el hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.8.1 Βυθισμένοι στην απάθεια και την πολιτική «παράλυση» http://www.rizopoulospost.com/vithismenoi-stin-apatheia-kai-tin-politiki-paralisi/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=vithismenoi-stin-apatheia-kai-tin-politiki-paralisi http://www.rizopoulospost.com/vithismenoi-stin-apatheia-kai-tin-politiki-paralisi/#comments Tue, 12 Dec 2017 08:39:35 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=219339 vouli

Γράφει ο Γιώργος Ευγενίδης Τι θα γινόταν σε άλλες εποχές, αν υπήρχε η υπόνοια ότι κάποιος έμπορος όπλων χρησιμοποιήθηκε ως μεσάζοντας σε μια συμφωνία για πώληση οπλισμού μεταξύ δύο χωρών; Δεν μιλώ καν για αποδείξεις, σε πρώτη φάση, αλλά για υπόνοια. Τι θα γινόταν, επίσης, αν αποδεικνυόταν πως, ενώ είναι παράνομο να είναι μεσάζοντας, ο άνθρωπος αυτός ήταν, καθώς δεν είχε νόμιμη εξουσιοδότηση. Πάλι για ενδείξεις μιλάμε, όχι για αποδείξεις. Και, τέλος, τι θα γινόταν, αν φαινόταν πως ο άνθρωπος με τον οποίο είχε συναλλαγές με το ΥΠΕΘΑ, έχει κατασκευάσει οπλισμό που εντοπίζεται στο οπλοστάσιο του ISIS; Τα γνωστά, ενδείξεις και όχι αποδείξεις. Η απάντηση είναι μια: θα είχε γίνει πάταγος. Οι εφημερίδες θα έγραφαν, οι τηλεοράσεις θα έκαναν αλλεπάλληλα ρεπορτάζ και το πολιτικό σκηνικό θα κλυδωνιζόταν έντονα. Ίσως να προκαλούνταν και πολιτικές εξελίξεις. Να, για παράδειγμα το Βατοπαίδι αποτέλεσε ουσιαστικά τη θρυαλλίδα της πτώσης της κυβέρνησης Καραμανλή, χωρίς ποτέ να αποδειχθεί πολιτικός δόλος για τα επίμαχα ζητήματα της υπόθεσης. Σήμερα, όμως, δεν συμβαίνει τίποτε. Ούτε εντυπωσιακό μιντιακό μπαράζ, ούτε πολύ περισσότερο κάποιος ουσιαστικός κλυδωνισμός. Το σημείωμα δεν έχει να κάνει αυστηρά με την υπόθεση Παπαδόπουλου. Η ΝΔ, φυσικά, και συντηρεί την υπόθεση στην επικαιρότητα, γιατί εκτιμά πως η ταύτιση του πρωθυπουργού με μια σκανδαλώδη υπόθεση του προκαλεί κλιμακούμενη πολιτική φθορά. Εδώ δεν θα βγάλουμε την ετυμηγορία, αλλά είναι εντυπωσιακό ότι ο κόσμος μπορεί να αισθάνεται πως κάτι έχει πάει λάθος σε αυτή την υπόθεση, αλλά γενικά είναι…αλλού. Μετά από τη μνημονιακή οχταετία, η πολιτική κόπωση των πολιτών είναι αξιοπρόσεκτη. Καμία αντίδραση, καμία διαφωνία. Ο καθένας προσπαθεί να κρατήσει τις ισορροπίες στη ζωή του, να σώσει οτιδήποτε αν σώζεται και να βγάλει τον μήνα. Λίγοι και σαφώς προσδιορισμένοι παραμένουν ενταγμένοι με σαφήνεια και προσπαθούν να κινητοποιήσουν τους υπόλοιπους. Ο κόσμος, όμως, εν πολλοίς δεν ακούει. Αυτή η απάθεια που απλώνεται όλο και ευρύτερα, είναι πολύ πιθανό να έχει αντίκτυπο στην ήδη μειωμένη πολιτική συμμετοχή. Ο κόσμος αισθάνεται αποξενωμένος από την πολιτική συζήτηση. Σαν αυτό που λέγεται να μην τον αφορά. Επομένως, αφού δεν τον αφορά, δεν πρόκειται και να ασχοληθεί, ανεξάρτητα από το πολιτικό μήνυμα που εκπέμπει ο καθένας. Και κάπως έτσι καταλήγουμε να μην ανοίγει ρουθούνι και να περνούν με χαρακτηριστική ευκολία πράγματα που σε άλλες περιπτώσεις και περιόδους θα προκαλούσαν εμφύλιο πόλεμο. Φυσικά, για την εκάστοτε πολιτική εξουσία, η γνώση ότι οι πολιτικές αποφάσεις θα έχουν περιορισμένο αντίκτυπο μπορεί να λειτουργεί και λυτρωτικά. Στο τέλος, όμως, αυτό που θα μείνει θα είναι η χαμηλή συμμετοχή και άρα ο χαμηλός βαθμός της ανάγκης λογοδοσίας των εκπροσώπων που εκλέγουμε. Χρειάζεται επειγόντως, μιας και βαδίζουμε προς την τυπική ολοκλήρωση του τρίτου προγράμματος, να βρεθεί κάποιος που θα εκπέμψει ένα πολιτικό μήνυμα, το οποίο θα είναι τόσο πειστικό, ώστε να δημιουργήσει και πάλι κινητικότητα μέσα στην κοινωνία υπέρ του. Με άλλα λόγια, πρέπει να βρεθεί κάποιος να προβάλλει ένα πρόγραμμα, το οποίο θα ψηφιστεί, επειδή οι πολίτες θεωρούν ότι μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα και όχι απλώς να καταψηφίσουν κάτι που δοκιμάστηκε και απέτυχε.]]>
http://www.rizopoulospost.com/vithismenoi-stin-apatheia-kai-tin-politiki-paralisi/feed/ 0
Η άλλη όψη της απόφασης Τραμπ για την Ιερουσαλήμ http://www.rizopoulospost.com/i-alli-opsi-tis-apofasis-trump-gia-tin-jerusalem/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=i-alli-opsi-tis-apofasis-trump-gia-tin-jerusalem http://www.rizopoulospost.com/i-alli-opsi-tis-apofasis-trump-gia-tin-jerusalem/#comments Mon, 11 Dec 2017 11:49:38 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=219198 TRUMP-735x400

Γράφει ο Γιάννης Κουτρουμπής Με την απόφαση του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ, ξεκίνησε πληθώρα σεναρίων από την πλευρά των διεθνών αναλυτών σχετικά με το τι πρόκειται να γίνει μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνης. Σίγουρα η κίνηση αυτή προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις, τόσο στην Ευρώπη, όσο και σε διάφορους διεθνείς οργανισμούς, όπως για παράδειγμα ο ΟΗΕ, οπού συγκλήθηκε άμεσα συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας. Παρόλα αυτά υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες που αν ληφθούν υπόψη βοηθούν στην αντίληψη της στρατηγικής κίνησης του Ντόναλντ Τραμπ και τα ζητήματα που συνδέονται τόσο μετην εσωτερική πολιτική, όσο και στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Σε ότι αφορά στην εσωτερική πολιτική, με την απόφαση της αναγνώρισης της Ιερουσαλήμ από τον Πρόεδρο Τραμπ πρόκειται να αλλάξει η ισορροπία δυνάμεων μεταξύ των Αμερικανοεβραίων ψηφοφόρων, καθώς μετά από δεκαετίες πρωτοκαθεδρίας των Δημοκρατικών πλέον διαφαίνεται η δυνατότητα των Ρεπουμπλικάνων να διεμβολίσουν το συγκεκριμένο κοινό - και βεβαίως την οικονομική και πολιτική επιρροή που διαθέτει. Ένα δεύτερο στοιχείο είναι το τετελεσμένο που δημιουργεί η εν λόγω απόφαση είναι πρακτικά αδύνατο να ανακληθεί από οποιονδήποτε Αμερικανό πρόεδρο που θα αναλάβει μετά τον Τραμπ - ο οποίος άλλωστε εφαρμόζει αποφάσεις προκατόχων του. Έτσι λοιπόν η ανακήρυξη της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ, χαρακτήρα status quo. Επιπλέον από την αμερικανική σκοπιά, λύνεται ένα διαχρονικό πρόβλημα, που αποτελούσε «αγκάθι» κατά την άσκηση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και που κανείς από τους προέδρους δεν μπορούσε να εφαρμόσει την απόφαση που είχαν ψηφίσει εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Με λίγα λόγια «He delivers», δηλαδή υλοποιεί τις δεσμεύσεις του. Η εμπέδωση αυτής της εικόνας είναι κεφαλαιώδους σημασίας για το προφίλ του Αμερικανού προέδρου απέναντι στους ψηφοφόρους του. Γεωπολιτικά, η κίνηση αυτή ερμηνεύεται ως απευθείας ανάθεση στον Νετανιάχου να λειτουργήσει πλέον αυτόνομα στη Μέση Ανατολή επιβεβαιώνει και το παραδοσιακά «απομονωτικό» πνεύμα των Ρεπουμπλικάνων στον τρόπο που βλέπουν τις διεθνείς σχέσεις. Από την πλευρά του ο Νετανιάχου έχει κάθε λόγο να χαμογελάει. Απέσπασε μια κεφαλαιώδους σημασίας απόφαση η οποία δικαιώνει τον σχεδιασμό του και του εξασφαλίζει εύκολη επανεκλογή όποτε επιδιώξει προσφυγή στις κάλπες. Με την αμερικανική ευλογία, μπορεί πλέον άνετα να εφαρμόζει την επεκτατική του πολιτική και να προχωρήσει σε σκληρή καταστολή εν ονόματι της ασφάλειας τόσο των πολιτών του όσο και του ίδιου του κράτους του Ισραήλ. Δυστυχώς, η περιοχή μπάινει σε νέα φάση συγκρούσεων και αυτή τη φορά δεν προκύπτει από τα γεγονότα οτι το σχέδιο για δύο κράτη στην περιοχή πρακτικά μπορεί να υλοποιηθεί. Αν οι σχεδιασμοί της Ουάσινγκτον είναι να κλείσουν τα μέτωπα στην περιοχή ανεξαρτήτως κόστους, είναι πολύ πιθανό αυτό να περνά μέσα από μια νέα, ευρείας κλίμακας σύγκρουση η οποία όμως ελπίζουν οτι θα είναι και η οριστική.  ]]>
http://www.rizopoulospost.com/i-alli-opsi-tis-apofasis-trump-gia-tin-jerusalem/feed/ 0
Όταν ο Αλέξης Τσίπρας συστήνει στον Μάρτιν Σουλτς να γίνει «μερκελιστής»… http://www.rizopoulospost.com/otan-o-alekshs-tsipras-susthnei-ston-martin-soylts-na-ginei-merkelisths/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=otan-o-alekshs-tsipras-susthnei-ston-martin-soylts-na-ginei-merkelisths http://www.rizopoulospost.com/otan-o-alekshs-tsipras-susthnei-ston-martin-soylts-na-ginei-merkelisths/#comments Sun, 10 Dec 2017 09:59:22 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=218988 Α. ΤΣΙΠΡΑΣ Μ. ΣΟΥΛΤΣ ΛΕΣΒΟΣ

Γράφει ο Ceteris Paribus Πρόσφατα ο Αλέξης Τσίπρας έκανε δύο δηλώσεις φαινομενικά άσχετες μεταξύ τους που ωστόσο είναι απολύτως σχετικές: Πρώτα, κάλεσε τον ηγέτη του γερμανικού σοσιαλδημοκρατικού κόμματος κ. Μάρτιν Σουλτς να προχωρήσει στη συγκρότηση κυβέρνησης με τους χριστιανοδημοκράτες. Ύστερα, δήλωσε ότι για την Ελλάδα δεν είναι πλέον «τόσο σημαντικό» το QE, δηλαδή η συμμετοχή στο πρόγραμμα «ποσοτικής χαλάρωσης». Ποιος είναι ο κοινός παρονομαστής των δύο παρεμβάσεων; Ότι η κυβέρνηση παραιτείται και επισήμως -αν και… πλαγίως- από το πάγιο αίτημα για ουσιαστική αναδιάρθρωση του χρέους… Πρώτα απ’ όλα, δεν υπάρχει τίποτε στις εξελίξεις που να κάνει το QE λιγότερο σημαντικό σήμερα σε σχέση με χθες. Για να απομυθοποιήσουμε αυτό το τρομερό αρκτικόλεξο, σημαίνει ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) αγοράζει κρατικά ή και εταιρικά ομόλογα κρατών μελών από τη δευτερογενή αγορά τίτλων, δηλαδή από τις πλατφόρμες διαπραγμάτευσης (τα χρηματιστήρια) ομολόγων. Να υπενθυμίσουμε επίσης ότι το QE και τα μηδενικά επιτόκια ήταν αποφασιστικής σημασίας ώστε να σταθεροποιηθεί η κατάσταση στην αγορά ομολόγων και να αποφευχθούν αλυσιδωτές κρατικές χρεοκοπίες, ενώ ευνοήθηκε η τραπεζική σταθεροποίηση (αφού στηρίχτηκε η αξία των ομολογιακών τίτλων που έχουν οι τράπεζες στα χαρτοφυλάκιά τους) και επιτεύχθηκε αυτή αναιμική έως μέτρια ανάπτυξη στην Ευρωζώνη. Είναι λοιπόν τουλάχιστον περίεργο να ισχυρίζεται ο πρωθυπουργός ότι για την Ελλάδα, που έχει την πιο απόλυτη ανάγκη όλων των παραπάνω, δεν είναι σημαντικό αυτό που αποδείχτηκε σημαντικό για όλους τους άλλους με τα λιγότερα προβλήματα. Τα ερωτήματα που ανακύπτουν είναι προφανή: Δεν θα ήταν σημαντικό για τις νέες ομολογιακές εκδόσεις του ελληνικού Δημοσίου, τη στιγμή μάλιστα που ετοιμάζεται για καθαρή έξοδο στις αγορές,να αγοράζει η ΕΚΤ ελληνικά ομόλογα στη δευτερογενή αγορά; Δεν θα επιτύγχανε έτσι χαμηλότερα επιτόκια; Δεν θα τύγχαναν καλύτερης τιμολόγησης τα ελληνικά ομόλογα αν είχαν την εγγύηση της ΕΚΤ; Είναι τόσο προφανές, ώστε τα ερωτήματα να καταντούν ρητορικά. «Καθαρή έξοδος» στις αγορές σημαίνει ότι το επιτόκιο δανεισμού του ελληνικού Δημοσίου ανάγεται σε θεμελιώδες οικονομικό κριτήριο, σε θεμελιώδη δείκτη αντοχής της ελληνικής οικονομίας. Μόνο αν είχαμε την ψυχολογία ότι είμαστε ασφαλείς στην εντατική και στα χέρια των γιατρών θα αδιαφορούσαμε για ένα τέτοιο «φάρμακο» - που δεν είναι ασφαλώς το άπαν, δεν είναι όμως καθόλου αμελητέας σημασίας… Επόμενο προφανές ερώτημα: Δεν θα ήταν θετικό για τις ελληνικές τράπεζες η συμμετοχή στο QE; Δεν «δουλεύουν» οι τράπεζες με ομολογιακούς τίτλους; Δεν καταθέτουν τέτοιους τίτλους σαν εγγύηση για την άντληση ρευστότητας από την ΕΚΤ; Είναι εξίσου προφανές. Τέλος, αυτό που θα ήταν σημαντικό για το επιτόκιο δανεισμού του ελληνικού Δημοσίου και για τις τράπεζες, δεν θα διέχεε τα οφέλη του και στο σύνολο της οικονομίας; Στο επιτόκιο δανεισμού του ιδιωτικού τομέα από τις αγορές, στην επέκταση του δανεισμού του ιδιωτικού τομέα από τις τράπεζες, στην αίσθηση μεγαλύτερης ασφάλειας, εν τέλει στους ρυθμούς ανάπτυξης; Αυτός ακριβώς δεν ήταν ο «μηχανισμός» μέσω του οποίου το QE ωφέλησε όλους τους άλλους;.. Απεταξάμην την αναδιάρθρωση του χρέους… Ασφαλώς ο πρωθυπουργός τα γνωρίζει όλα αυτά πολύ καλά – κι ακόμη καλύτερα ο αρμόδιος υπουργός Οικονομικών κ. Τσακαλώτος. Αυτή η δήλωση λοιπόν δεν οφείλεται σε άγνοια και υποτίμηση του ζητήματος, αλλά περιέχει ένα «μήνυμα»: λέγοντας ότι μπορούμε να ζήσουμε χωρίς το QE, ο πρωθυπουργός έστειλε το μήνυμα ότι συμβιβαζόμαστε με την ιδέα πως μπορούμε να ζήσουμε και χωρίς αναδιάρθρωση του χρέους! Κατ’ αρχάς, η μη συμμετοχή στο QE σημαίνει ότι η ΕΚΤ δεν θα καταρτίσει έκθεση βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους - μια τέτοια έκθεση είναι η απόλυτη προϋπόθεση για τη συμμετοχή. Αν όμως η ΕΚΤ κρίνει ότι το ελληνικό χρέος είναι μη βιώσιμο, αυτό σημαίνει επίσης πως κρίνει ότι η αναδιάρθρωσή του δεν θα είναι ουσιαστική ή -ακόμη χειρότερο και πιθανότερο συνάμα- ότι δεν θα υπάρξει καν! Η ουσία της δήλωσης του πρωθυπουργού είναι λοιπόν αυτή: μέσω της «απάρνησης» του QE, «απαρνείται» την αναδιάρθρωση του χρέους! Το ερώτημα είναι γιατί τώρα, που -θεωρητικά τουλάχιστον- η διαπραγμάτευση για το μεταμνημονιακό πλαίσιο είναι σε πλήρη εξέλιξη και όλα κρίνονται. Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα βρίσκεται στη δεύτερη δήλωση του πρωθυπουργού που αναφέραμε εισαγωγικά, δηλαδή τις… νουθεσίες προς τον κ. Μάρτιν Σουλτς να συγκροτήσει κυβέρνηση με την κ. Άνγκελα Μέρκελ. Ο φόβος της γερμανικής κυβέρνησης μειοψηφίας Γιατί όμως ο πρωθυπουργός να διακινδυνεύει να απευθύνει προς πολιτικό ηγέτη της ισχυρότερης χώρας της Ευρωζώνης τέτοιες «νουθεσίες», που θα μπορούσαν κάλλιστα να θεωρηθούν είτε παρέμβαση (έστω και «ανεπίσημη») στα πολιτικά πράγματα άλλης χώρας είτε μικρομεγαλισμός είτε και τα δύο; Το ύφος της προς Σουλτς προτροπής θα μπορούσε πράγματι να είναι… παρεξηγήσιμο: «Μην ξεχνάς ότι μια πραγματικά αριστερή και προοδευτική θέση δεν έγκειται στο να διατηρείς όσο γίνεται πιο καθαρή τη δική σου ταυτότητα, αλλά στο να αγωνίζεσαι για πραγματικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, προς το συμφέρον των πολλών». Βεβαίως, θα μπορούσε η «νουθεσία» να είναι χείρα βοηθείας στον κ. Σουλτς: ένα επιχείρημα ώστε να κάμψει τις αντιδράσεις άλλων στελεχών αλλά και της βάσης του γερμανικού σοσιαλδημοκρατικού κόμματος στη συγκρότηση κυβέρνησης «μεγάλου συνασπισμού». Μπορεί μάλιστα να έγινε σε πλήρη συνεννόηση με τον ίδιο τον κ. Σουλτς. Ωστόσο, το ερώτημα παραμένει: γιατί είναι σημαντική για τον κ. Τσίπρα η κυβέρνηση «μεγάλου συνασπισμού» στη Γερμανία; Φαίνεται κατ’ αρχάς ότι οι εσωκομματικές διαδικασίες στα δύο κόμματα, το Σοσιαλδημοκρατικό και το Χριστιανοδημοκρατικό, είναι σφόδρα πιθανό ότι θα αποτρέψουν το «μεγάλο συνασπισμό». Η σημερινή είδηση είναι ότι ανώτερα στελέχη του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος απέρριψαν τις προτάσεις των Σοσιαλδημοκρατών για «Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης» ως το 2025. Σημαντικά στελέχη του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος, αλλά και σημαντικό -ίσως και πλειοψηφικό- τμήμα της βάσης του διαφωνούν επίσης με το «μεγάλο συνασπισμό». Αν όμως ο «μεγάλος συνασπισμός» δεν καταστεί εφικτός, τότε η πιθανότερη εξέλιξη είναι η συγκρότηση κυβέρνησης μειοψηφίας υπό την κ. Μέρκελ - και υπό προθεσμίαν… Σε αυτή την περίπτωση, ο πρωθυπουργός δικαίως φοβάται ότι οι δεσμεύσεις που περιείχε το «πολιτικό deal» του περασμένου Ιουνίου (για την «καθαρή έξοδο» κ.λπ., όπως τα έχουμε διεξοδικά αναλύσει) θα τεθούν υπό αμφισβήτηση. Το ίδιο -και μάλιστα σε απόλυτο βαθμό και ντε φάκτο- θα συμβεί και σε περίπτωση διεξαγωγής νέων εκλογών. Έχουμε εξηγήσει γιατί τα «σημάδια» μαρτυρούν ότι το «πολιτικό deal» του περασμένου Ιουνίου περιείχε και ελληνική δέσμευση ότι δεν θα επιμείνει στην αναδιάρθρωση του χρέους, με αντάλλαγμα την «καθαρή έξοδο» και την άρση της «πολιτικής δυσπιστίας» προς την ελληνική κυβέρνηση. Ωστόσο, οι απροσδόκητες εξελίξεις περί το σχηματισμό νέας γερμανικής κυβέρνησης δημιουργούν σαφώς τον κίνδυνο να αμφισβητηθούν τα ωφέλιμα για την ελληνική κυβέρνηση στοιχεία αυτού του deal. Αυτό εξηγεί γιατί ο Αλέξης Τσίπρας ξαφνικά «απαρνείται» το QE, μέσω αυτού απαρνείται την αναδιάρθρωση του χρέους (χωρίς βεβαίως να μπορεί να το πει ευθέως) και συστήνει στον κ. Σουλτς τη συγκρότηση κυβέρνησης «μεγάλου συνασπισμού». Οι καιροί το έφεραν ώστε ο πρώην αντι-μνημονιακός Αλέξης Τσίπρας, που ταύτιζε το… απόλυτο κακό με τον «μερκελισμό», να «καίγεται» τώρα τόσο από τις γερμανικές πολιτικές εξελίξεις ώστε να συστήνει στον Μάρτιν Σουλτς να γίνει «μερκελιστής», υπενθυμίζοντας –με την ελπίδα ότι αυτό… διευκολύνει- ότι έχει αποσύρει την απαίτηση για αναδιάρθρωση του χρέους… Ο «διάβολος» των γερμανικών πολιτικών εξελίξεων «έχει πολλά ποδάρια» - και θα τα ανακαλύπτουμε ένα-ένα το επόμενο διάστημα…]]>
http://www.rizopoulospost.com/otan-o-alekshs-tsipras-susthnei-ston-martin-soylts-na-ginei-merkelisths/feed/ 0
Όλο το παρασκήνιο για τη «μάχη» Παυλόπουλου – Ερντογάν στο προεδρικό http://www.rizopoulospost.com/olo-to-paraskinio-gia-tin-maxi-pavlopoulou-erdogan-sto-proedriko/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=olo-to-paraskinio-gia-tin-maxi-pavlopoulou-erdogan-sto-proedriko http://www.rizopoulospost.com/olo-to-paraskinio-gia-tin-maxi-pavlopoulou-erdogan-sto-proedriko/#comments Sat, 09 Dec 2017 07:00:32 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=218833 Ratatoulis

Πολύς ντόρος έγινε κατά την επίσκεψη του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για το γεγονός ότι, από τη στιγμή που μπήκε στο Προεδρικό Μέγαρο, ο Προκόπης Παυλόπουλος έθεσε με ένταση όλα τα ζητήματα, με αποτέλεσμα ο Ερντογάν να απαντήσει και στη συνέχεια να… σπάσει κάθε έννοια διπλωματικού πρωτοκόλλου.

***************************************

Η αλήθεια είναι πως η επίσκεψη είχε προετοιμαστεί σε διμερές επίπεδο επί εβδομάδες, αλλά και με τη συμμετοχή των διπλωματικών γραφείων της Προεδρίας και του Μεγάρου Μαξίμου. Γιατί, όμως, η εικόνα που βγήκε προς τα έξω, ήταν λες και τα πράγματα γίνονταν prima vista; Η απάντηση είναι πως ούτε 24 ώρες πριν επισκεφθεί τη χώρα μας προβλήθηκε η συνέντευξη Ερντογάν στον ΣΚΑΪ, κατά την οποία έθεσε ανοικτά ζήτημα αναθεώρησης της Συνθήκης της Λωζάνης. Κάπως έτσι, κρίθηκε ότι πρέπει να δοθεί απάντηση και ο αρχικός σχεδιασμός πήγε περίπατο.

***************************************

Μαθαίνω, λοιπόν, ότι από την Προεδρία της Δημοκρατίας ενημέρωσαν την κυβέρνηση πως ο κ. Παυλόπουλος θα έκανε αναφορά στα όσα είπε ο Ερντογάν στον ΣΚΑΪ. Άλλωστε, όπως μου έλεγε κορυφαίος υπουργός, θα ήταν αφελές ο ΠτΔ να κάθεται στην καρέκλα του και να λέει ευχάριστες φιλοφρονήσεις, όταν έχει προηγηθεί αυτό το τετελεσμένο.

***************************************

Από τη δική του πλευρά, ο Ερντογάν αφού είχε ρίξει από την προηγούμενη το δόλωμα, με αποτέλεσμα να δεχθεί την απάντηση του κ. Παυλόπουλου, στη συνέχεια άνοιξε και αυτός -με ιδιαίτερη ικανοποίηση- δημοσίως όλη την ατζέντα του. Και το πρωτόκολλο πήγε περίπατο.

 ***************************************

Πάντως, άλλος άνθρωπος πήγε ο Τούρκος στο Μαξίμου, αμέσως μετά. Τι μεσολάβησε; Πολλά σενάρια ακούστηκαν, όπως ότι υπήρξε παρέμβαση από την πλευρά μας. Η αλήθεια είναι πως μόνοι τους αποφάσισαν την αποκλιμάκωση, γιατί τη δουλειά τους την είχαν κάνει.

Η επιστροφή του Παπαθανασίου

Με νέο βιβλίο επιστρέφει ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιάννης Παπαθανασίου, το οποίο θα έχει τίτλο «8 μήνες». Όσο, δηλαδή, έμεινε στο υπουργείο Οικονομικών ο κ. Παπαθανασίου. Θα προσθέσει και αυτός στη δημόσια συζήτηση τις εμπειρίες του, καθώς είναι από τους ανθρώπους που γνωρίζουν πολύ καλά το πώς επήλθε ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός που μας οδήγησε στα Μνημόνια. Ομιλητές στο βιβλίο που θα παρουσιαστεί την προσεχή Δευτέρα, στις 18:30 στο ΕΒΕΑ, θα είναι ο τέως Διοικητής της ΤτΕ Γιώργος Προβόπουλος και ο δημοσιογράφος Αλέξης Παπαχελάς, ενώ τη συζήτηση θα συντονίσει ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ Κωνσταντίνος Μίχαλος.

Πάντως, για να σας τα λέω όλα, ο Παπαθανασίου έχει βάλει πάλι πλώρη για τη Βουλή μέσω των γαλάζιων ψηφοδελτίων. Αν είναι μέσα…

Κουίζ 1

Μεταξύ ποιου κεντρικού υπουργού και ποιου εκδότη απειλήθηκε προ ημερών, σε κοινό κάλεσμα για γιορτή, επεισόδιο, το οποίο έληξε χωρίς προεκτάσεις, επειδή επενέβησαν οι ψυχραιμότεροι;

 Κουίζ 2

Τι ακριβώς συζήτησαν για το επικείμενο συνέδριο του κόμματος ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Κώστας Καραμανλής; Το ίδιο θέμα θα τεθεί και στην επικείμενη συνάντηση με τον Αντώνη Σαμαρά. Γιατί, κάποιοι λένε πως οι εκπλήξεις δεν τελειώνουν στον αποκλεισμό της Ντόρας Μπακογιάννη από κυβερνητικά αξιώματα.

Η οποία, σημειωτέον, αν και σκέφτηκε να… αποσυρθεί, κατά πάσα πιθανότητα θα είναι κανονικά υποψήφια βουλευτής με τη Ν.Δ., φυσικά στην Α’ Αθήνας.

]]>
http://www.rizopoulospost.com/olo-to-paraskinio-gia-tin-maxi-pavlopoulou-erdogan-sto-proedriko/feed/ 0
Τα τρία «αμαρτήματα» της Ελλάδας στην επίσκεψη Ερντογάν http://www.rizopoulospost.com/ta-tria-amartimata-tis-elladas-stin-episkepsi-erdogan/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=ta-tria-amartimata-tis-elladas-stin-episkepsi-erdogan http://www.rizopoulospost.com/ta-tria-amartimata-tis-elladas-stin-episkepsi-erdogan/#comments Fri, 08 Dec 2017 19:57:54 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=218539 erdogan-deipno

Γράφει ο Σπύρος Ριζόπουλος Ενώ ο σκοπός της επίσκεψης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Ελλάδα είναι σαφέστατος και συγκεκριμένος, αυτό το οποίο μένει να διευκρινιστεί είναι ο λόγος της πρόσκλησης. Κατά μία εκτίμηση η επίσκεψη «εκβιάστηκε» από την τουρκική πλευρά, κατά μια άλλη εντάσσεται στους επικοινωνιακούς σχεδιασμούς της κυβέρνησης Τσίπρα προκειμένου να μετατοπίσει το κέντρο βάρους της δημόσιας συζήτησης μακριά από τους πλειστηριασμούς και τον προϋπολογισμό. Ανεξαρτήτως της πολιτικής οπτικής με την οποία το θέμα αντιμετωπίζεται, η τελική επίγευση της επίσκεψης μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά πικρή για την ελληνική διπλωματία και τα εθνικά συμφέροντα καθώς υποπέσαμε σε τρία -ελπίζω όχι θανάσιμα- αμαρτήματα. Το πρώτο αφορά στην πρόσκληση καθεαυτή και την προετοιμασία -προσυνεννόηση μεταξύ των δύο υπουργείων Εξωτερικών. Από τα χρόνια που έζησα στην Ουάσινγκτον, δεν θυμάμαι ποτέ επίσημη επίσκεψη Αμερικανού προέδρου η οποία να μην είχε εκ προοιμίου προβλέψιμα μετρήσιμο αποτέλεσμα. Το δεύτερο ήταν η στάση του Προκόπη Παυλόπουλου, ο οποίος προφανώς ζήλεψε τη δόξα του Κωστή Στεφανόπουλου στην ιστορική του προσφώνηση προς τον Μπιλ Κλίντον. Δυστυχώς όμως για εκείνον, ο Ταγίπ Ερντογάν δεν διαθέτει την αντίστοιχη αβρότητα και δεν είχε καμία πρόθεση να ζητήσει συγγνώμη για τίποτε, όπως έκανε ο τότε Αμερικανός πρόεδρος για το θέμα της χούντας. Στην Ελλάδα τα τελευταία 16 χρόνια που ζω καμία επίσκεψη ηγέτη κράτους δεν έχει οδηγήσει σε μετρήσιμα αποτελέσματα. Ας υποθέσουμε όμως οτι ο πατριωτικός και επιστημονικός του ζήλος δεν του επέτρεψαν να τηρήσει το πρωτόκολλο. Το ερώτημα είναι γιατί αφού ξεκίνησε μια τέτοια αντιπαράθεση δεν την έφτασε ως το τέλος και στην αντιφώνηση «θυμήθηκε» οτι είναι ανεύθυνος άρχων. Διότι η αναφορά έγινε ενώπιον της ελληνικής κυβέρνησης και του αρμόδιου υπουργού των Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά, τον οποίο επικαλέστηκε δύο φορές. Άρα το λογικό συμπέρασμα είναι οτι ο Πρόεδρος εκείνη τη στιγμή εξέφραζε τις θέσεις της ελληνικής κυβέρνησης. Αυτό που δεν είναι σαφές είναι αν ο κ. Παυλόπουλος με την τοποθέτησή του επιχειρούσε να «συμμαζέψει» λάθη και αμαρτίες του κ. Κοτζιά τα οποία πραγματοποιήθηκαν στα τέλη Οκτωβρίου κατά την επίσκεψη προετοιμασίας του υπ. Εξωτερικών στην Άγκυρα ή απλά παρασύρθηκε επικοινωνιακά. Το τρίτο αμάρτημα έχει να κάνει με τον γενικό τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκαν οι προκλήσεις Ερντογάν σε σχέση με την μειονότητα στη Θράκη. Διότι ναι μεν ο Αλέξης Τσίπρας απάντησε οτι το θέμα του μουφτή είναι εσωτερικό της Ελλάδας, δεν υπενθύμισε ωστόσο στον συνομιλητή του πως πάνω από 100.000 Έλληνες στην Πόλη την Ίμβρο και την Τένεδο για τους οποίους επίσης έχει ρητές προβλέψεις η Συνθήκη της Λωζάννης, εκδιώχθηκαν βίαια. Και εν πάση  περιπτώσει αν ο Ερντογάν θέλει αναθεώρηση και επικαιροποίηση της Συνθήκης, να ξεκινήσουμε ζητώντας πίσω την... Ανατολική Θράκη. Τρέλα θα μου πείτε. Αν όμως οι γείτονες θέλουν να πουλήσουν τρέλα για θέματα που θεωρούσαμε εδώ και έναν αιώνα ρυθμισμένα τότε να το κάνουμε και εμείς και να το κάνουμε σωστά. Επειδή λοιπόν ο Ερντογάν του 2017 δεν έχει καμία σχέση με τον Ερντογάν του 2004, απαιτείται ιδαίτερη προσοχή στον χειρισμό ενός ηγέτη που πλέον χαρακτηρίζεται ως μη προβλέψιμος και μη ορθολογικός από τις υπηρεσίες ασφαλείας των μεγάλων δυνάμεων. Αν όντως λοιπόν η τουρκική πλευρά επιθυμεί μια ολική αναθεώρηση της Συνθήκης Λωζάννης και όχι απλά το αναμάσημα ενός θέματος εσωτερικής κατανάλωσης, δεν καταλαβαίνω γιατί το ελληνικό πολιτικό σύστημα ομονοεί σε μια στάση ηττοπάθειας. Οι ελληνικές θέσεις είναι γνωστές και πολύ επεξεργασμένες  για τα ζητήματα του Αιγαίου και της υφαλοκρηπίδας. Αν λοιπόν έχουμε να συζητήσουμε κάτι αυτό δεν είναι τίποτε άλλο παρά η εφαρμογή της, είτε διμερώς είτε ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης. Δυστυχώς για την Τουρκία η οποιαδήποτε διμερής συζήτηση πρέπει να γίνει με συγκεκριμένους κανόνες και αυτοί είναι οι διεθνείς συνθήκες και η γενικώς εφαρμοσμένες πρακτικές των κρατών που τις συνοδεύουν. Συνεπώς η ελληνική πλευρά δεν έχει λόγο να παίζει αμυντικά και να ανέχεται τις προκλήσεις. Από την επίσκεψη αυτή λοιπόν, ας κρατήσουμε μόνο την προφορική διαβεβαίωση του Ερντογάν οτι δεν εποφθαλμιά τα εδάφη της Ελλάδας. Από τη στιγμή που η γεωγραφία δεν αλλάζει, μέσα από την επιπολαιότητα και την κακή προετοιμασία αυτής της επίσκεψης , τουλάχιστον το ελληνικό πολιτικό σύστημα ας διδαχθεί για την επόμενη φορά.   ΥΓ.Μετά από αυτό το τραγικό διήμερο απορώ ποια ομάδα φωστήρων στο ΥΠ.ΕΞ. και το Μέγαρο Μαξίμου είχαν την φαεινή ιδέα της πρόσκλησης αυτού του ανθρώπου η οποία απλώς μας θύμισε οτι τελικά αυτά που μας χωρίζουν είναι πολύ περισσότερα από όσα μας ενώνουν.]]>
http://www.rizopoulospost.com/ta-tria-amartimata-tis-elladas-stin-episkepsi-erdogan/feed/ 0
Τι γυρεύει ο Ερντογάν στην Αθήνα – Το «μεγάλο παζάρι» με τον Τσίπρα http://www.rizopoulospost.com/ti-gyrevei-o-erdogan-stin-athina-to-megalo-pazari-me-ton-tsipra/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=ti-gyrevei-o-erdogan-stin-athina-to-megalo-pazari-me-ton-tsipra http://www.rizopoulospost.com/ti-gyrevei-o-erdogan-stin-athina-to-megalo-pazari-me-ton-tsipra/#comments Thu, 07 Dec 2017 10:45:54 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=218482 erdogan-athens

Γράφει ο Γιάννης Κουτρουμπής Πολλοί αναρωτιούνται τον λόγο της επίσκεψης του Τούρκου Προέδρου στην Αθήνα ειδικά την στιγμή που έχει έρθει στο φως η υπόθεση Ζαράμπ, μετά από την κατάθεση του σχετικά με το σκάνδαλο της άρσης των κυρώσεων που είχαν επιβληθεί στις συναλλαγές με το Ιράν, αλλά και μετά το χθεσινό διάγγελμα του Προέδρου Τραμπ σχετικά με την ανακήρυξη της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ. Ο Ερντογάν αυτήν την στιγμή χρειάζεται την Ελλάδα ως γέφυρα για πρόσβαση στην Ευρώπη. Παρόλα αυτά κατά την συνήθη τακτική του μία μέρα πριν την επίσημη συνάντηση του με τους πολιτικούς ηγέτες της χώρας έριξε σε συνέντευξη του μία βόμβα σχετικά με την αναθεώρηση της Λωζάνης, χωρίς να λέει βέβαια ότι θέλει να αναθεωρήσει τα σχετικά εδάφια που αφορούν την Ελλάδα, αλλά επί λέξει «Πρώτα και κύρια, η Συνθήκη της Λωζάνης δεν περιλαμβάνει μόνο την Ελλάδα, αλλά ολόκληρη την περιοχή. Εξαιτίας αυτού πιστεύω ότι συν τω χρόνω όλες οι Συνθήκες χρειάζονται μια επικαιροποίηση. Και η Συνθήκη της Λωζάνης, με βάση τα πρόσφατα γεγονότα, χρειάζεται μια επικαιροποίηση. Αυτή δεν αφορά μόνο την Τουρκία, αλλά και την Ελλάδα.» Σίγουρα από αυτήν την αποστροφή του λόγου του μπορεί να σημαίνει ότι θέλει να επικαιροποιηθεί η συνθήκη της Λωζάνης ως προς τα εδάφη και της Ελλάδας και της Τουρκίας, όμως υπάρχει και άλλη μία ερμηνεία, η οποία στην ουσία θέλει τον Πρόεδρο της Τουρκίας να δημιουργεί έναν αντιπερισπασμό προκειμένου να αποσπάσει την προσοχή της Δύσης από την επίσκεψη του στην Αθήνα, αλλά και από τις συμφωνίες που αυτή μπορεί να φέρει. Τι προβλέπει η Συνθήκη της Λωζάνης Η Συνθήκη της Λωζάνης ήταν η συνθήκη ειρήνης που έθεσε τα όρια της σύγχρονης Τουρκίας. Υπογράφηκε στη Λωζάνη της Ελβετίας στις 24 Ιουλίου 1923 από την Ελλάδα, την Τουρκία και τις άλλες χώρες που πολέμησαν στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και την Μικρασιατική εκστρατεία (1919-1922) και συμμετείχαν στην Συνθήκη των Σεβρών συμπεριλαμβανομένης και της ΕΣΣΔ (που δεν συμμετείχε στην προηγούμενη συνθήκη). Κατάργησε την Συνθήκη των Σεβρών που δεν είχε γίνει αποδεκτή από την νέα κυβέρνηση της Τουρκίας που διαδέχθηκε τον Σουλτάνο της Κωνσταντινούπολης. Η Τουρκία ανέκτησε την Ανατολική Θράκη, κάποια νησιά του Αιγαίου, συγκεκριμένα την Ίμβρο και την Τένεδο, μια λωρίδα γης κατά μήκος των συνόρων με την Συρία, την περιοχή της Σμύρνης και της Διεθνοποιημένης Ζώνης των Στενών η οποία όμως θα έμενε αποστρατικοποιημένη και αντικείμενο νέας διεθνούς διάσκεψης. Παραχώρησε τα Δωδεκάνησα στην Ιταλία, όπως προέβλεπε και η συνθήκη των Σεβρών, αλλά χωρίς πρόβλεψη για δυνατότητα αυτοδιάθεσης. Ανέκτησε πλήρη κυριαρχικά δικαιώματα σε όλη της την επικράτεια και απέκτησε δικαιώματα στρατιωτικών εγκαταστάσεων σε όλη την επικράτειά της εκτός της ζώνης των στενών. Η Ελλάδα υποχρεώθηκε να πληρώσει σε είδος (ελλείψει χρημάτων) τις πολεμικές επανορθώσεις. Η αποπληρωμή έγινε με επέκταση των τουρκικών εδαφών της Ανατολικής Θράκης πέρα από τα όρια της συμφωνίας. Τα νησιά Ίμβρος και Τένεδος παραχωρήθηκαν στην Τουρκία με τον όρο ότι θα διοικούνταν με ευνοϊκούς όρους για τους Έλληνες, οι οποίοι τη δεκαετία του 50 καταστρατηγήθηκαν και οδήγησαν σε μαζική φυγή τους κατοίκους των νησιών. Σε αντάλλαγμα, η Τουρκία παραιτήθηκε από όλες τις διεκδικήσεις για τις παλιές περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας εκτός των συνόρων της και εγγυήθηκε τα δικαιώματα των μειονοτήτων στην Τουρκία. Με ξεχωριστή συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας αποφασίστηκε η υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών από τις δύο χώρες και η αποστρατικοποίηση των νησιών του βορειονατολικού Αιγαίου.   Τι επιδιώκει ο Ερντογάν   Κατά την επίσκεψη του, αλλά και στις δηλώσεις που πρόκειται να κάνει μπορεί να υπενθυμίσει στον Αλέξη Τσίπρα την υπόσχεσή του για την έκδοση των οκτώ στρατιωτών που διέφυγαν στην Ελλάδα μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία το καλοκαίρι του 2016, πράγμα που δικαιολογεί την παρουσία του Υπουργού Δικαιοσύνης Σταύρου Κοντονή κατά την διάρκεια των συνομιλιών. Βέβαια, η πραγματική αιτία της επίσκεψης του είναι γιατί βρίσκεται κυριολεκτικά με την πλάτη στον τοίχο, λόγω της υπόθεσης Ζαράμπ, και του σκανδάλου που έχει ξεσπάσει μετά την κατάθεση του στο δικαστήριο των ΗΠΑ. Έχοντας λοιπόν αυτό ως δεδομένο, ο πραγματικός λόγος της επίσκεψης Ερντογάν είναι ότι θέλει να αποταθεί στον Αλέξη Τσίπρα προκειμένου να δημιουργηθεί μία γέφυρα με την Ευρώπη.   Τι θέλει η Ελλάδα   Ήδη, βάσει πληροφοριών, στην ατζέντα του Μαξίμου βρίσκονται ζητήματα που αφορούν την κούρσα εξοπλισμών που έχει ξεκινήσει η Τουρκία με την αγορά των F35, αλλά και το προσφυγικό, το οποίο αυτήν την στιγμή «καίει» την Αθήνα σε μεγάλο βαθμό. Η Αθήνα λοιπόν μετά τις τελευταίες αυξήσεις στην εισροή των μεταναστών στα σύνορα επιδιώκει την δέσμευση από τον Τούρκο πρόεδρο ότι θα συνεχίσει να τηρεί την προσφυγική συμφωνία. Ένα ζήτημα στις συνομιλίες ενδέχεται να είναι η κούρσα εξοπλισμών, άλλωστε για αυτό ακριβώς το λόγο παρόν στην σύσκεψη με τον Ερντογάν πρόκειται να είναι ο ΑΓΕΕΘΑ Ευάγγελος Αποστολάκης. Μετά την αγορά των μαχητικών F-35 από την Τουρκία τα τελευταία χρόνια, η Ελλάδα προτίθεται να εκσυγχρονίσει τον στόλο των F-16, αλλά λόγω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετωπίζει δεν διαθέτει τα κονδύλια για να το κάνει.]]>
http://www.rizopoulospost.com/ti-gyrevei-o-erdogan-stin-athina-to-megalo-pazari-me-ton-tsipra/feed/ 0
Το «τέρας» του χρέους απειλεί την παγκόσμια οικονομία http://www.rizopoulospost.com/to-teras-tou-xreous-apeilei-tin-pagkosmia-oikonomia/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=to-teras-tou-xreous-apeilei-tin-pagkosmia-oikonomia http://www.rizopoulospost.com/to-teras-tou-xreous-apeilei-tin-pagkosmia-oikonomia/#comments Wed, 06 Dec 2017 09:34:57 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=218267 teras-krisi

Γράφει ο Ceteris Paribus

Την άνοιξη του 2010 η ελληνική κοινωνία υπέστη -εκούσα, άκουσα- ταχύρρυθμη…  εκπαίδευση στο ζήτημα του χρέους. Ήταν παραμονές και ανήμερα της 5ης ελληνικής χρεοκοπίας, που επικυρώθηκε με την εγκατάσταση του διεθνούς οικονομικού ελέγχου και την υπογραφή του πρώτου μνημονίου στις 10 Μαΐου. Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες έμαθαν τότε για τα ομόλογα, τις αποδόσεις τους, τα spreads και τα CDS κ.λπ. κ.λπ., που για πρώτη φορά τάρασσαν τις ζωές τους ή και αποτελούσαν υλικό για τους εφιάλτες τους. Θα ήταν φρόνιμο να μην αφήσουν αυτές τις γνώσεις τους να ατροφήσουν: η πορεία όχι μόνο του ελληνικού αλλά και του παγκόσμιου χρέους θα ξαναφέρουν στην επικαιρότητα (και μάλλον όχι σε απώτερο χρόνο) το ζήτημα του χρέους - ευχόμαστε όχι με τις ίδιες δραματικές συνέπειες.    Θα ασχοληθούμε σε αυτό το άρθρο με το παγκόσμιο χρέος, ίσως την πιο μεγάλη απειλή στον ορίζοντα της παγκόσμιας οικονομίας, αφήνοντας για επόμενο άρθρο το ζήτημα του ελληνικού χρέους – που όχι μόνο είναι «δικό» μας, αλλά έχει και μεγάλες ιδιαιτερότητες.  

Πρωτοφανής παγκόσμια υπερχρέωση

  Το 2008 κατέρρευσε ένα χρηματο-οικονομικό μοντέλο που βασίστηκε ή επέτρεψε να δημιουργηθεί αυτό που έχει αποκληθεί «απόλυτη κερδοσκοπία». Η κατάρρευσή του συμπαρέσυρε και την «πραγματική οικονομία» (ο όρος έχει νόημα αν εννοεί τις παραγωγικές επενδύσεις, διότι κατά τα άλλα ένα φουγάρο βιομηχανίας είναι εξίσου «πραγματικό» με μια τράπεζα ή ένα fund) σε βαθιά ύφεση, με έτος κορύφωσης το 2009. Καθώς η κρίση χτύπησε «συντονισμένα» όλο το δυτικό κόσμο, ο συνδυασμός αυτός θα μπορούσε να αποβεί πολύ καταστροφικότερος απ’ ό,τι ήδη γνωρίζουμε αν οι τρεις ισχυρότερες κεντρικές τράπεζες (αμερικανική - FED, η ευρωπαϊκή - ECB και η ιαπωνική - BoJ) αλλά και οι κυβερνήσεις των ισχυρότερων χωρών δεν προχωρούσαν σε έκτακτα μέτρα. Τα μέτρα αυτά ήταν ένα μεγάλο πλήγμα στις πεποιθήσεις των ρομαντικών φιλελεύθερων, που εξακολούθησαν να πιστεύουν ότι η αγορά πρέπει να αφήνεται να αυτορυθμιστεί χωρίς άνωθεν παρεμβάσεις που «νοθεύουν τον υγιή ανταγωνισμό». Οι ιδεολόγοι αυτοί -υπάρχουν ακόμη τέτοιοι, παρόλο που το ίδιο το 2008 ήταν η πιο πειστική απόδειξη ότι οι αγορές δεν «αυτορρυθμίζονται», τουλάχιστον όχι πάντα- παραγνωρίζουν ότι αν ο χρηματο-οικονομικός τομέας είχε αφεθεί στις δυνάμεις της «αυτορρύθμισης» θα κατέρρεε σε μεγάλη κλίμακα, παρασέρνοντας και την «πραγματική οικονομία» σε παρατεταμένη, βαθιά και καταστροφική ύφεση. Υπάρχουν βέβαια και αυτοί που ισχυρίστηκαν ότι έτσι έπρεπε να γίνει: μια οδυνηρή και βαθιά «κάθαρση» που μπροστά της η κρίση του ’29 και οι οδυνηρές της συνέπειες θα έμοιαζαν με… βόλτα στο πάρκο - προς δόξαν της «αυτορρύθμισης»… Ας τους αφήσουμε όμως στις πεποιθήσεις τους για να ασχοληθούμε με τις συνέπειες του 2008. Η βασικότερη απ’ αυτές είναι η αύξηση του κρατικού χρέους.    Για να έχουμε μια πιο «πανοραμική» εικόνα της παγκόσμιας υπερχρέωσης, ας ρίξουμε μια ματιά στο διάγραμμα 1 που αποδίδει την πορεία αυξομείωσης του κρατικού χρέους σε ΗΠΑ, Ευρωζώνη, Ην. Βασίλειο και Ιαπωνία.  

Διάγραμμα 1

Δημόσιο χρέος στις ΗΠΑ, την Ευρωζώνη,* το Ην. Βασίλειο και την Ιαπωνία, 1970-2018 (2017-18: προβλέψεις)

pinakas1

  Πηγή: AMECO *Για τις χώρες της Ευρωζώνης: 1975-2018   Στα χρόνια 2008-2018 τα στοιχεία και οι προβλέψεις της ευρωπαϊκής μακρο-οικονομικής βάσης δεδομένων AMECO δείχνουν μια συντονισμένη αύξηση του κρατικού χρέους: για τις ΗΠΑ κάτι λιγότερο από 60 ποσοστιαίες μονάδες, για την ΕΕ των «15» κάτι λιγότερο από 40 ποσοστιαίες μονάδες, για το Ην. Βασίλειο κατά περίπου 50 ποσοστιαίες μονάδες και για την Ιαπωνία κατά περίπου 65 ποσοστιαίες μονάδες! Είναι η ανάγλυφη εικόνα μιας πρωτοφανούς παγκόσμιας υπερχρέωσης ιστορικών διαστάσεων. Το ομοσπονδιακό χρέος στις ΗΠΑ κυμαίνεται περί το 110% του ΑΕΠ, στην Ευρωζώνη των «15» περί το 90% του ΑΕΠ, στο Ην. Βασίλειο περί το 90% του ΑΕΠ και στην Ιαπωνία ξεπερνάει κάθε «λογική», κυμαινόμενο περί το 250% του ΑΕΠ! Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο εύγλωττη αν συνυπολογίσουμε το ιδιωτικό χρέος (το διάγραμμα αφορά το χρέος μόνο των νοικοκυριών, όχι και των επιχειρήσεων), που αποδίδεται στο διάγραμμα 2:  

Διάγραμμα 2

ΗΠΑ: Χρέος (1995-2015, δεξιά κλίμακα) και αποταμίευση (1970-2015) των νοικοκυριών ως ποσοστά του διαθέσιμου εισοδήματός τους pinakas2
Πηγή: ΟΟΣΑ   Παρόλο που το διάγραμμα αποδίδει την κατάσταση στις ΗΠΑ, η εικόνα είναι ανάλογη και στους τρεις ισχυρούς πόλους του παγκόσμιου συστήματος (ΗΠΑ, ΕΕ, Ιαπωνία): η αποταμίευση των νοικοκυριών ως ποσοστό του διαθέσιμου εισοδήματός τους είναι σε πορεία διαρκούς μείωσης, ενώ το χρέος τους ως ποσοστό του διαθέσιμου εισοδήματός τους είναι σε ιστορικά υψηλά επίπεδα. Αποταμιεύουν σε ποσοστά περί το 50% του εισοδήματός τους και χρωστούν σε ποσοστά πάνω από το 100% του εισοδήματός τους. Επομένως, καταναλώνουν σε μεγάλο βαθμό με δανεικά ή η κατανάλωσή τους αναπόφευκτα μειώνεται χωρίς δανεικά.  

Οι παρενέργειες των «φαρμάκων»

Ύστερα από το ξέσπασμα της κρίσης του 2008, οι κυβερνήσεις δεν μπορούσαν ν αγνοήσουν αυτά τα δεδομένα. Έπρεπε να σώσουν το τραπεζικό σύστημα από την κατάρρευση και την «πραγματική οικονομία» από μια παρατεταμένη ύφεση. Ή, εναλλακτικά, να αφήσουν τα πράγματα να εξελιχτούν σε μια παρατεταμένη καταστροφή - έναν οικονομικό «πυρηνικό χειμώνα», όπως συνιστούσαν μερικοί ακραίοι ιδεολόγοι του φιλελευθερισμού. Αποφάσισαν το πρώτο, και αυτό σήμαινε μεταξύ άλλων τα εξής: 1. Διάθεση τρισεκατομμυρίων δολαρίων για τη στήριξη του τραπεζικού συστήματος. Το γεγονός αύξησε σημαντικά το κρατικό χρέος. 2. Συγκράτηση των επιτοκίων σε μηδενικά επίπεδα για μακρό χρονικό διάστημα, αλλά και μαζική αγορά τίτλων (κρατικά κυρίως, αλλά και εταιρικά ομόλογα), ώστε να παραμείνουν χαμηλά τα επιτόκια δανεισμού των κρατών. Για να αποφευχθούν αλυσιδωτές κρατικές χρεοκοπίες από την αναπόφευκτη άνοδο του κόστους εξυπηρέτησης του κρατικού χρέους, αλλά και για να μην έχουμε μεγαλύτερης έκτασης κατάρρευση επιχειρήσεων (μείωση του κόστους δανεισμού και των επιχειρήσεων) και να στηριχτεί η οικονομική δραστηριότητα. 3. Πολιτικές δημοσιονομικής λιτότητας, ώστε να αποφευχθεί μεγαλύτερη επιβάρυνση του κρατικού χρέους. Που καθιστούσαν ακόμη πιο επιτακτική την πολιτική των χαμηλών επιτοκίων, αφού ο βρόχος του χρέους θα γινόταν ακόμη πιο ασφυκτικός για τα νοικοκυριά αν τα επιτόκια ήταν υψηλά. Η άσκηση μιας τέτοιας πολιτικής αποσόβησε τα χειρότερα, αλλά δεν αποδείχτηκε ικανή για κάτι περισσότερο από μια ασθενική ανάκαμψη. Ακόμη χειρότερα, τα «φάρμακα» και η δοσολογία ήταν βαριά, με αποτέλεσμα οι παρενέργειες να είναι πολλές και επικίνδυνες. Εξηγήσαμε σε προηγούμενο άρθρο γιατί αυτές οι πολιτικές εξέθρεψαν χρηματο-οικονομικές «φούσκες» τεράστιων διαστάσεων. Στο διεθνή Τύπο η αρθρογραφία για τον κίνδυνο ενός νέου και καταστροφικότερου 2008 είναι συνεχής και εντυπωσιακά πυκνή. Το σίγουρο είναι πως η παγκόσμια οικονομία δεν μπορεί να κουβαλάει για πολύ στις πλάτες της ένα τόσο μεγάλο βάρος κρατικών και ιδιωτικών χρεών χωρίς να εκδηλωθούν πάσης φύσεως προβλήματα και κρίσεις. Το σίγουρο είναι επίσης πως ούτε η Ιστορία ούτε η οικονομική επιστήμη έχουν εφεύρει νέους τρόπους για τη μείωση των κρατικών χρεών πέραν από τους 3 τρεις ήδη γνωστούς: υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης (ώστε να μειώνεται το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ), υψηλός πληθωρισμός (ώστε να απαξιώνεται το χρέος μέσα από την πληθωριστική αύξηση του ΑΕΠ σε τρέχουσες τιμές), διαγραφή χρέους. Και η μεγάλη, ιστορικών διαστάσεων αντίφαση είναι ακριβώς αυτή: καμία από αυτές τις τρεις λύσεις δεν είναι εφικτή, διότι δεν είναι συμβατές με τα «φάρμακα» της πολιτικής των κυβερνήσεων και των κεντρικών τραπεζών. Ο «άγιος» που με τη λόγχη του θα σκοτώσει το «τέρας» της παγκόσμιας υπερχρέωσης δεν φαίνεται πουθενά στον ορίζοντα…        ]]>
http://www.rizopoulospost.com/to-teras-tou-xreous-apeilei-tin-pagkosmia-oikonomia/feed/ 0
Ένας Πορτογάλος στην καρέκλα του Eurogroup – Πόσο καλό είναι για την Ελλάδα; http://www.rizopoulospost.com/enas-portogalos-stin-karekla-tou-eurogroup-ti-simainei-auto-gia-tin-ellada/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=enas-portogalos-stin-karekla-tou-eurogroup-ti-simainei-auto-gia-tin-ellada http://www.rizopoulospost.com/enas-portogalos-stin-karekla-tou-eurogroup-ti-simainei-auto-gia-tin-ellada/#comments Tue, 05 Dec 2017 10:12:25 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=218141 centeno

Μόνο απαρατήρητη δεν μπορεί να περάσει η εκλογή του Πορτογάλου υπουργού Οικονομικών Μάριo Σεντένο στην προεδρία του Eurogroup. Ήδη στον γερμανικό Τύπο «ξεσκονίζεται» το προφίλ του νέου προσώπου που θα διαδεχθεί στις 13 Ιανουαρίου τον Γερούν Ντάισελμπλουμ και την πολιτική που προτίθεται να ακολουθήσει ιδίως έναντι των χωρών του Νότου. «Επιστέγασμα μιας όψιμης, ραγδαίας ανόδου – και ελπίδα για την ελληνική κυβέρνηση», είναι το σχόλιο του περιοδικού Spiegel στην ηλεκτρονική του έκδοση για την εκλογή του Σεντένο. Μάλιστα, δεν παραλείπεται η αναφορά του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στον νεοεκλεγέντα επικεφαλής του Eurogroup, ως «Ρονάλντο των υπουργών Οικονομικών» της ευρωζώνης, αναγνωρίζοντας έτσι το επιτυχημένο του έργο στο πεδίο της πορτογαλικής οικονομίας. Ωστόσο το κορυφαίο γερμανικό περιοδικό παρατηρεί οτι η εκλογή του Μάριο Σεντένο οφείλεται σημαντικά στη γερμανική κυβέρνηση, ενώ δεν έληψε και η δηκτική αναφορά οτι «από αποτυχημένος τραπεζίτης εξελίχθηκε σε πρόεδρο του Eurogroup». Από την ξαφνική του είσοδο στον πολιτικό στίβο, τον Νοέμβριο του 2015 στην κυβέρνησή του σοσιαλιστή πρωθυπουργού Αντόνιο Κόστα, μέχρι σήμερα «κέρδισε τον σεβασμό της ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής (…) με την ηρεμία και τις εξειδικευμένες γνώσεις του», σημειώνει το Spiegel, παρατηρώντας ότι «και ο Αλέξης Τσίπρας έχει μόνο καλά λόγια να πει. Η υποψηφιότητα Σεντένο είναι ελπιδοφόρα, είχε πει ο Έλληνας πρωθυπουργός την προηγούμενη εβδομάδα στην εφημερίδα Diario de Noticias. Το γερμανικό περιοδικό υπενθυμίζει ότι τον Αύγουστο του 2018 εκπνέει το τρίτο ελληνικό πρόγραμμα και η Ελλάδα θα πρέπει να χρηματοδοτείται και πάλι αυτόνομα στις κεφαλαιαγορές. «Και τότε θα αναζωπυρωθεί και πάλι στο Eurogroup η αντιπαράθεση για το αν η υπερχρεωμένη Ελλάδα χρειάζεται πιο πριν μια νέα απομείωση χρέους ή ένα νέο πρόγραμμα. Το μεγάλο ερώτημα είναι πόσο συμφέρει η παρουσία του Σεντένο την κυβέρνηση Τσίπρα; Εκ πρώτης όψεως η συμβολική και μόνο παρουσία ενός «Νότιου» στη καρέκλα του προέδρου του Eurogroup φαίνεται να αποτελεί ένα καλό οιωνό για την Αθήνα. Ως εκπρόσωπος μιας χώρας που βρέθηκε σε παρόμοια δίνη κρίσης, ο Σεντένο μπορεί να αντιληφθεί τις λεπτές γραμμές μεταξύ σκληρής δημοσιονομικής προσαρμογής και κοινωνικής πίεσης. Τώρα όμως πρέπει να ενεργεί ως εκπρόσωπος ενός συλλογικού οργάνου- άτυπου μεν, ισχυρού δε. Υπενθυμίζεται πως το Βερολίνο απορρίπτει κατηγορηματικά ένα κούρεμα χρέους, ενώ αντίθετα ο Μάριο Σεντένο είχε ως υπουργός της Πορτογαλίας ταχθεί υπέρ μέτρων ελάφρυνσης. Πόσο μπορεί να αλλάξει τη στάση του η γερμανική «ευλογία»; Αυτό ενεργοποιεί ένα δεύτερο, μάλλον οδυνηρό για την Αθήνα σενάριο, το οποίο δεν πρέπει να παραβλεφθεί. Η επιτυχής επιστροφή της Πορτογαλίας στην ανάπτυξη μπορεί να οδηγήσει τον Σεντένο σε μια πιο σκληρή στάση έναντι της Ελλάδας -η οποία θεωρείται μια «ειδική περίπτωση» - καθώς η χώρα του είχε υποχρεωθεί να πιει το πικρό ποτήρι των μεταρρυθμίσεων και έχει απολαύσει τους καρπούς της επιτυχίας. Μπορεί αυτό να είναι οδηγός για μια ηθικιστική στάση έναντι της Ελλάδας;  Αν σε μια τέτοια ανάγνωση προσχωρήσουν η Κύπρος, η Ισπανία και η Ιταλία ως αρτι... ανανήψασες οι πραγματικές επιλογές της Αθήνας τον Αύγουστο του 2018 μειώνονται δραματικά. Το μόνο βέβαιο είναι οτι από τη νέα του θέση, τόσο ξεκάθαρες δηλώσεις όπως εκείνη για ελάφρυνση του ελληνικού χρέους δεν θα είναι για τον ίδιο μια ρεαλιστική επιλογή.]]>
http://www.rizopoulospost.com/enas-portogalos-stin-karekla-tou-eurogroup-ti-simainei-auto-gia-tin-ellada/feed/ 0
Μετά την αξιολόγηση τι – Όλοι σκέφτονται την επόμενη μέρα http://www.rizopoulospost.com/meta-tin-axiologisi-ti-oloi-skeftontai-tin-epomeni-mera/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=meta-tin-axiologisi-ti-oloi-skeftontai-tin-epomeni-mera http://www.rizopoulospost.com/meta-tin-axiologisi-ti-oloi-skeftontai-tin-epomeni-mera/#comments Mon, 04 Dec 2017 08:10:47 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=217884 tsakalotos

Γράφει ο Γιώργος Ευγενίδης Δεν θυμάμαι άλλη αξιολόγηση τα τελευταία χρόνια που παρακολουθώ τη διαπραγμάτευση που να έκλεισε τόσο ομαλά και αναίμακτα, όσο η τρίτη αξιολόγηση του τρίτου προγράμματος που τεχνικά έκλεισε το Σάββατο στο Χίλτον και θα επικυρωθεί και τυπικά, τόσο στο σημερινό Eurogroup όσο και στο Eurogroup του Ιανουαρίου, εφόσον έχουν νομοθετηθεί όλα τα προαπαιτούμενα. Κανένα στοιχείο θρίλερ, κανένα σασπένς, κανένα τελεσίγραφο, καμία απειλή από κάποια από τις δύο διαπραγματευόμενες πλευρές. Ουσιαστικά, τη διαπραγμάτευση έκαναν οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι και η κ. Βελκουλέσκου του ΔΝΤ παρατηρούσε, χωρίς να εγείρει τις γνωστές της πιέσεις που οδήγησαν πολλούς μνημονιακούς υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ σε έκρηξη. Σαν βόλτα στη λιακάδα έκλεισε αυτή η αξιολόγηση, όπως προειδοποιούσαν αυτοί που γνώριζαν τα μυστικά του Χίλτον ήδη από το τέλος του καλοκαιριού. Το βασικό αγκάθι που υπήρχει και γνώριζαν όλοι ήταν οι τράπεζες. Πλέον, όμως, οι πλειστηριασμοί ξεκίνησαν, τόσο ηλεκτρονικά όσο και με τη φυσική παρουσία συμβολαιογράφων, ενώ τα funds έχουν ξεκινήσει να παίρνουν πακέτα κόκκινων δανείων από τις τράπεζες και τα stress tests έχουν προγραμματιστεί για τους πρώτους μήνες του 2018. Όλα πακέτο, νοικοκυρεμένα. Από εδώ και πέρα, το παιχνίδι χάνει εντελώς τα τεχνικά του χαρακτηριστικά. Δεν έχει νόημα να μιλάμε για προαπαιτούμενα, για αξιολογήσεις, για αντιδράσεις Ευρωπαίων τεχνοκρατών και για θεατρικές αντιδράσεις Ελλήνων υπουργών που στο τέλος θα ψηφίσουν τα πάντα, όπως και όλα τα προηγούμενα μνημονιακά χρόνια. Το παιχνίδι από εδώ και πέρα είναι βαθύτατα πολιτικό και έχει να κάνει με το αφήγημα της επόμενης μέρας για τη χώρα. Με αυτόν τον τρόπο, θα ξεκινήσει από τις αρχές του 2018 μια σύγκρουση δύο κυρίαρχων αφηγημάτων, του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ. Ο μεν ΣΥΡΙΖΑ θα ισχυρίζεται ότι αποκαθιστά αδικίες και εφαρμόζει ένα πρόγραμμα με σαφές κοινωνικό πρόσημο, η δε ΝΔ θα τονίζει ότι η επανεκκίνηση της οικονομίας με υπερφορολόγηση δεν γίνεται και θα προτείνει το δικό της σχέδιο μεταρρυθμίσεων, το οποίο ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήδη «ζυμώνει» με Ευρωπαίους αξιωματούχους. Ο Αλέξης Τσίπρας μπαίνει τώρα σε μια πολύ κρίσιμη φάση. Τα νούμερά του δεν είναι καλά και το ξέρει, οι επικοινωνιακές αδυναμίες της κυβέρνησης είναι εμφανείς, ενώ ακόμα και αν ήταν δημοσιονομικά αναίμακτη η αξιολόγηση, έφερε το άγος των πλειστηριασμών. Ο πρωθυπουργός όμως έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων. Θέλει, δε, να βγάλει το ΔΝΤ τελείως εκτός εικόνας, επικαλούμενος τη δημοσιονομική υπαραπόδοση, και βάζοντας ουσιαστικά ένα ζήτημα επαναδιαπραγμάτευσης του προγράμματος, μέσω του κυοφορούμενο αιτήματος για ακύρωση των προγραμματισμένων περικοπών στις συντάξεις από 1/1/2019. Αναμφίβολα, παίζει για να σώσει την παρτίδα, απλώς θα φανεί σύντομα, αν το αφήγημά του περνά στην κοινωνία. Έως το καλοκαίρι του 2018,το πολύ, θα γνωρίζουμε το γκελ στον κόσμο της λεγόμενης «αλλαγής σελίδας», κάτι που φυσικά θα καθορίσει και το αν οι εκλογές θα γίνουν μέσα στο 2018 ή θα μείνουν κάβα για το 2019. Με τη σειρά του ο Κυριάκος Μητσοτάκης πιστεύει ότι η οικονομία δεν ανακάμπτει με τίποτα, όσο ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κυβέρνηση, και εκτιμά πως η κυβέρνηση θα τραβήξει το χαρτί των εκλογών μέσα στο 2018, κυρίως για να κάνει διαχείριση της φθοράς της. Ο ίδιος, δε, εκτιμά πως δεν υπάρχει περίπτωση ανατροπής της σημερινής δημοσκοπικής εικόνας και, άρα, αυτονόητα βάζει πλώρη για την αυτοδυναμία. Θα μπορέσει να το πετύχει; Θα ξεπεράσει τις πρόσκαιρες εσωκομματικές αναταράξεις, στις οποίες πέφτει ανακοινώνοντας ότι η Ντόρα Μπακογιάννη δεν θα καταλάβει καμία κυβερνητική ή πολιτειακή θέση σε ενδεχόμενη κυβέρνησή του, απλά θα πρέπει να πείσει κόσμο που το σκέφτεται δύο και τρεις φορές ότι κομίζει διαφορετική πρόταση από τον Αλέξη Τσίπρα. Όπως και να έχει, μπαίνουμε για πρώτη φορά στην πρόσφατη πολιτική ιστορία της χώρας σε μια κατάσταση που ουσιαστικά είναι «πρόβα» του μεταμνημονιακού πολιτικόυ σκηνικού-ακόμα και αν οι μνημονιακές δεσμεύσεις θα μείνουν ως βραχνάς για δεκαετίες ακόμα. Ήρθε η ώρα να φανεί ποιος ξέρει να κάνει και κανονική πολιτική πλέον, μετά από κάμποσα χρόνια που μάθαμε να εφαρμόζουμε α λα γκρέκα αυτά που μας έρχονταν γραμμένα στην πέτρα απ’ έξω.]]>
http://www.rizopoulospost.com/meta-tin-axiologisi-ti-oloi-skeftontai-tin-epomeni-mera/feed/ 0
Συμφωνία fast track με τους δανειστές, αλλά τα λεφτά αργούν http://www.rizopoulospost.com/sumfwnia-fast-track-me-tous-daneistes-alla-ta-lefta-argoun/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=sumfwnia-fast-track-me-tous-daneistes-alla-ta-lefta-argoun http://www.rizopoulospost.com/sumfwnia-fast-track-me-tous-daneistes-alla-ta-lefta-argoun/#comments Sun, 03 Dec 2017 09:55:51 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=217741 a8hna--syna-e--2-thumb-large

Γράφει ο Ceteris Paribus Ως προεβλέπετο και για τους λόγους που εκτενώς έχουμε αναλύσει στην αρθρογραφία του τελευταίου διαστήματος, η τρίτη αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος έκλεισε χθες με fast track διαδικασίες και σε κλίμα σχεδόν… φιλικό μεταξύ κυβέρνησης και δανειστών. Η τεχνική συμφωνία που επιτεύχθηκε, είναι κατ’ ουσίαν ένα «προσύμφωνο» ενόψει της επόμενης, τέταρτης αξιολόγησης, η οποία θα είναι κάτι πολύ παραπάνω από μια αξιολόγηση: οι όροι και το πλαίσιο του διεθνούς οικονομικού ελέγχου ύστερα από τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος τον Αύγουστο του 2018. Στην πραγματικότητα, η τρίτη αξιολόγηση είχε κλείσει… τον περασμένο Ιούνιο. Τότε, η συμφωνία για τη δεύτερη αξιολόγηση μεταξύ κυβέρνησης και δανειστών δεν ήταν α λα καρτ, αλλά ένα μεσοπρόθεσμο «πολιτικό deal», που προεξοφλούσε σε γενικές γραμμές και τα επόμενα βήματα μέχρι και την ολοκλήρωση του τρέχοντος ελληνικού προγράμματος. Όσοι δεν συνέλαβαν αυτή την πλευρά της συμφωνίας του περασμένου Ιουνίου, αναπόφευκτα έπεσαν θύματα αυταπατών και συγχύσεων… Εις εφαρμογήν του «πολιτικού deal» του Ιουνίου… Τον Ιούνιο του 2017, λοιπόν, συμφωνήθηκε ότι η μεν ελληνική κυβέρνηση θα υλοποιήσει το whatever it takes, θα κάνει δηλαδή «ό,τι χρειαστεί» κατά την τρίτη αξιολόγηση. Οι δανειστές, από την πλευρά τους, δεσμεύτηκαν να στηρίξουν διακριτικά την κυβέρνηση - δηλαδή να τελειώσουν μαζί της τη «δουλειά» της μετάβασης στο νέο πλαίσιο επιτήρησης ύστερα από τον Αύγουστο του 2018. Με την «γαλαντόμα» συναίνεσή τους στη διάθεση του «κοινωνικού μερίσματος» από την κυβέρνηση, οι δανειστές τήρησαν το… συμβόλαιο. Με το «ναι σε όλα» στους δανειστές ώστε να κλείσει γρήγορα-γρήγορα η τρίτη αξιολόγηση, η κυβέρνηση έπραξε επίσης το… χρέος της. Εδώ όμως τελειώνουν οι εκατέρωθεν ρητές δεσμεύσεις και απομένουν δεσμεύσεις γενικού χαρακτήρα και εξαιρετικής βαρύτητας, η τήρηση των οποίων εξαρτάται και από αστάθμητους παράγοντες, κυρίως πολιτικούς: τις πολιτικές εξελίξεις στη Γερμανία και τον τρόπο που θα επηρεάσουν τη νέα ευρωπαϊκή «αρχιτεκτονική», την παραμονή ή όχι του ΔΝΤ στο μεταμνημονιακό πλαίσιο επιτήρησης κ.λπ. Παρ’ όλους αυτούς τους αστάθμητους παράγοντες, το «πολιτικό deal» του Ιουνίου περιλαμβάνει δύο επιπλέον βασικές συμφωνίες: Πρώτο, ότι η δέσμευση της ελληνικής κυβέρνησης στο whatever it takes παραμένει. Και ήδη το ρεπορτάζ βοά ότι τα ζητήματα πιθανών νέων μέτρων δημοσιονομικού χαρακτήρα (που η συμφωνία για την τρίτη αξιολόγηση, για πρώτη φορά δεν περιλαμβάνει) μετατίθενται για την τέταρτη αξιολόγηση, του Μαΐου - Ιουνίου 2018. Μεταξύ αυτών, πιθανή αναπροσαρμογή προς τα πάνω συντελεστών του ΕΝΦΙΑ, πιθανή επίσπευση της εφαρμογής του μειωμένου αφορολόγητου από το 2019 και επέκταση του δημοσιονομικού «κόφτη» και μετά το 2018. Δεύτερο, ότι η όποια αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους θα έχει οριακό χαρακτήρα. Βάσει αυτής της συμφωνίας, η ελληνική κυβέρνηση δεσμεύτηκε να μην κάνει «μεγάλη φασαρία» γι’ αυτό το ζήτημα… Πράγματι, η ελληνική κυβέρνηση έχει στέρξει στην εξαίρεση αυτού του θέματος από την ατζέντα των συζητήσεων. Διακριτικά μόνο, διαρρέει ότι ίσως πλέον, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα θέσει νέα δημοσιονομικά ζητήματα πέραν όσων θέτουν ή θα θέσουν οι Ευρωπαίοι δανειστές, η παραμονή του ΔΝΤ να είναι συμφέρουσα για την Ελλάδα γιατί θα πιέζει για καλύτερες λύσεις για το χρέος - μια έμμεση παραδοχή ότι έριξε «λευκή πετσέτα» στο ζήτημα του χρέους και περιμένει θετικές εξελίξεις μόνο σαν αποτέλεσμα διεργασιών και αντιπαραθέσεων στους κόλπους των δανειστών. (Το ζήτημα του χρέους θα μας απασχολήσει ειδικά σε επόμενο άρθρο) Ωστόσο, η εμπιστοσύνη μεταξύ κυβέρνησης και δανειστών δεν έχει αποκατασταθεί, γι’ αυτό η υλοποίηση της συμφωνίας πρέπει να αποδεικνύεται βήμα το βήμα. Έτσι, δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι έκλεισε η τεχνική συμφωνία και αναμένεται η επικύρωσή της από το αυριανό Eurogroup αλλά δεν ορίσθηκε το ύψος των δόσεων που θα εκταμιεύσει ο ESM. Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι η κυβέρνηση δεν δείχνει να ανησυχεί γι’ αυτό… Οι πληροφορίες λένε ότι το τελικό ύψος των δόσεων θα καθοριστεί ύστερα από το κλείσιμο της τέταρτης αξιολόγησης (και «υπεραξιολόγησης» καλουμένης), άρα τελεί υπό τις προϋποθέσεις της τελικής, «μεγάλης συμφωνίας» του επόμενου Μαΐου - Ιουνίου. Το ρεπορτάζ κακώς «τσουβαλιάζει» σαν θέματα που παρέμειναν ανοιχτά το ζήτημα του ΦΠΑ στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και το ζήτημα των δόσεων του ESM: Το πρώτο, αφορά αν θα δοθεί ένα ακόμη πολιτικό «δώρο» στην κυβέρνηση, ενώ το δεύτερο αφορά το κλείσιμο του συνολικού «πακέτου» της μεταμνημονιακής περιόδου του διεθνούς οικονομικού ελέγχου. Τι περιλαμβάνει η συμφωνία Ενδεικτικό των δειγμάτων καλής θέλησης εκατέρωθεν, είναι το γεγονός ότι το αυριανό Eurogroup καλείται να επικυρώσει μια καταρχήν συμφωνία χωρίς προκαταβολική νομοθέτηση πολλών και κρίσιμων προαπαιτούμενων, όπως συνηθιζόταν μέχρι τώρα: οι δανειστές είναι σίγουροι πως η κυβέρνηση θα πράξει τα δέοντα. Πράγματι, μέχρι τις 20 Ιανουαρίου θα υπάρξει καταιγισμός νομοθέτησης των συμφωνηθέντων προαπαιτουμένων. Τα βασικά σημεία της τεχνικής συμφωνίας είναι τα εξής:
  • Κατάργηση της προστασίας της πρώτης κατοικίας από πλειστηριασμούς, ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, αστυνομική επιτήρηση των πλειστηριασμών στα Ειρηνοδικεία.
  • Καθιέρωση ηλεκτρονικών πλειστηριασμών και για οφειλές προς τα ασφαλιστικά ταμεία και την εφορία, με βάση την εμπορική και όχι την αντικειμενική αξία. Η έναρξη τέτοιων πλειστηριασμών έχει τεθεί ως προαπαιτούμενο της «υπεραξιολόγησης» του Μαΐου - Ιουνίου.
  • Πώληση του 40% των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ και απελευθέρωση της αγοράς φυσικού αερίου.
  • Κατάργηση του ΕΚΑΣ μέχρι το τέλος του 2019. Από οτ μέτρο προβλέπονται εξοικονομήσεις 800 εκατ. ευρώ το 2018 και 853 εκατ. ευρώ το 2019.
  • Αύξηση των οικογενειακών επιδομάτων για το πρώτο και δεύτερο παιδί, αλλά μείωσή τους για τις τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες, ταυτόχρονα με νέο «ψαλίδι» σε κοινωνικά και προνοιακά επιδόματα.
  • Νέα νομοθεσία για την προκήρυξη απεργιών, που θα προβλέπει ότι για να ληφθεί απόφαση απαιτείται πλειοψηφία σε σώμα με απαρτία 50% επί των εγγεγραμμένων.
  • Αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών των αυτοαπασχολούμενων. Εναλλακτικά, η κυβέρνηση έχει θέσει την πρόταση για μείωσή τους με κάλυψη των όποιων απωλειών μέσω αύξησης των συντελεστών του ΕΝΦΙΑ!
  • Πλήρη συγχώνευση όλων των ασφαλιστικών ταμείων στον ΕΦΚΑ (π.χ. ΕΔΟΕΑΠ).
Η κυβέρνηση ελπίζει ότι το ΔΝΤ δεν θα προσθέσει άλλα δημοσιονομικά ζητήματα… πλην της επίσπευσης εφαρμογής του μειωμένου αφορολογήτου ορίου από το 2019 αντί του 2020.]]>
http://www.rizopoulospost.com/sumfwnia-fast-track-me-tous-daneistes-alla-ta-lefta-argoun/feed/ 0
Το μεγάλο… μυστικό της κυβέρνησης για τους πλειστηριασμούς http://www.rizopoulospost.com/ratatoulis-to-megalo-mystiko-tis-kyvernisis-gia-tous-plistiriasmous/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=ratatoulis-to-megalo-mystiko-tis-kyvernisis-gia-tous-plistiriasmous http://www.rizopoulospost.com/ratatoulis-to-megalo-mystiko-tis-kyvernisis-gia-tous-plistiriasmous/#comments Sat, 02 Dec 2017 07:30:57 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=217350 Ratatoulis

Ομολογώ ότι η ευαισθησία της κυβέρνησης για την πρώτη κατοικία είναι σχεδόν συγκινητική. «Αυτή η κυβέρνηση είναι ευαισθητοποιημένη στην αντιμετώπιση των πλειστηριασμών», υποστήριζε την Πέμπτη, μετά το Πολιτικό Συμβούλιο του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή, κυβερνητικός παράγων. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος έλεγε ότι «η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί ότι θα προστατεύσει την πρώτη κατοικία για τις λαϊκές τάξεις»

************************************************

Εντάξει, καλά τα ρητορικά σχήματα, αλλά η αλήθεια είναι διαφορετική. Νομικά, καμία ειδική προστασία δεν υπάρχει για την πρώτη κατοικία. Υπάρχουν μόνο δύο σωτήριοι νόμοι: ο νόμος Κατσέλη για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά και ο νόμος Σταθάκη για τις επιχειρήσεις.

************************************************

Και δικαίως θα ρωτήσετε: Μα, τότε πως λένε με τόση ευκολία η κυβερνώντες ότι η πρώτη κατοικία προστατεύεται; Απλώς, αυτό οφείλεται στο άτυπο μορατόριουμ με τις τράπεζες, να μην εκπλειστηριάζεται κανένα ακίνητο που είναι πρώτη κατοικία, με εμπορική αξία ως 300.000 ευρώ. Οι τράπεζες μέχρι στιγμής το τηρούν, γιατί δεν θέλουν να καταρρεύσει εντελώς η έννοια της «πίστεως». Μην έρχεται, όμως, η κυβέρνηση να πλειοδοτεί σε κοινωνική ευαισθησία σε ό,τι αφορά τους πλειστηριασμούς. Γιατί, όπως ανησυχούν έμπειρα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, η υπόθεση των πλειστηριασμών μπορεί να είναι ο ΕΝΦΙΑ του ΣΥΡΙΖΑ. Διότι, δεν εκπλειστηριάζονται μόνο βιλάρες στην Κηφισιά και στην Εκάλη, αλλά και μικρά διαμερίσματα στην Κυψέλη που μπορεί απλώς να μην είναι πρώτη κατοικία, γιατί π.χ. ανήκουν σε εταιρίες real estate.

Ο πόλεμος για το ηλεκτρονικό στοίχημα

Νέος γύρος εχθροπραξιών μεταξύ ΝΔ και συγκροτήματος Μάρη ξεκίνησε. Η ΝΔ κατέθεσε ερώτηση για τον ηλεκτρονικό τζόγο. «Υπάρχουν ιδιοκτήτες ή μέτοχοι εταιρειών που δραστηριοποιούνται στον κλάδο του διαδικτυακού στοιχηματισμού και έχουν εκκρεμότητες με τις φορολογικές αρχές; Υπάρχουν τέτοιοι ιδιοκτήτες οι οποίοι να δραστηριοποιούνται και στον χώρο της ενημέρωσης; Αν ναι, σε ποιο στάδιο βρίσκεται ο φορολογικός έλεγχός τους; Έχουν γίνει καταλογισμοί και έχουν πληρωθεί τα πρόστιμα;», ερωτούν, μεταξύ άλλων, 14 βουλευτές της ΝΔ. Ο όμιλος απάντησε μέσω Έθνους την Πέμπτη, αφήνοντας αιχμές για τη σχέση του συμβούλου του κ. Μητσοτάκη Θωμά Βαρβιτσιώτη με τον όμιλο ΟΠΑΠ, εμπλέκοντας παράλληλα και τη Siemens. Δεν θα πλήξουμε, μου φαίνεται.

Η κυρία του κυρίου και η κόκα

Πρόσφατα παραπέμφθηκαν σε δίκη για κατοχή και διακίνηση ναρκωτικών γνωστά και λαμπερά πρόσωπα, με σημείο αφετηρίας γνωστό εστιατόριο στην περιοχή της Δεξαμενής. Κι ενώ πολλά ονόματα είχαν ακουστεί την Άνοιξη, όταν έσκασε η υπόθεση, κανείς δεν βγήκε επισήμως να πει τα ονόματα τώρα που εκδόθηκε το παραπεμπτικό. Να φταίει, άλλωστε, που μια εκ των βασικών κατηγορουμένων, γνωστή ηθοποιός, έχει σχέση με βαρύ όνομα του ελληνικού επιχειρείν; Διότι, δεν νομίζω να φοβόταν κανείς να δημοσίευση το όνομα της ξεπεσμένης ηθοποιού των 90s και του πάντα σε κίνηση και «χαρούμενου» DJ. Πάντως, μ’ άρεσαν πολύ στο παραπεμπτικό σε δίκη το όνομα της κυρίας του κυρίου οπλεμπόρου που κυκλοφορούσε με βραχιολάκι ή του γιου πασίγνωστου επιχειρηματία της παραλιακής. Να πω, πάντως, πως για τους περισσότερους μου φαίνεται δύσκολο να σταθεί η διακίνηση, αν και μου λένε πως κάποιοι είναι «δεμένοι».

Ο επικοινωνιακός βουλευτής

Οικονομική συμφωνία με μεγάλο site φαίνεται πως έχει συνάψει φέρελπις κυβερνητικός βουλευτής, με την υποχρέωση να καλύπτεται όλο το φάσμα της δραστηριότητάς του, ακόμα και κάτι φοβερά ανούσιες συναντήσεις του. Άσχετο μεν, ενδιαφέρον δε, πρόκειται για «άτακτο» βουλευτή που ξέρει από… «δίπορτο». Θα επανέλθω...]]>
http://www.rizopoulospost.com/ratatoulis-to-megalo-mystiko-tis-kyvernisis-gia-tous-plistiriasmous/feed/ 0
Μισές και άβολες αλήθειες για τους πλειστηριασμούς http://www.rizopoulospost.com/mises-kai-aboles-alitheies-gia-tous-pleistiriasmous/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=mises-kai-aboles-alitheies-gia-tous-pleistiriasmous http://www.rizopoulospost.com/mises-kai-aboles-alitheies-gia-tous-pleistiriasmous/#comments Fri, 01 Dec 2017 11:28:27 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=217319 tsipras-lafazanis

Γράφει ο Γιάννης Νάκος «Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη ή κάθε σπίτι στα χέρια τραπεζίτη»; Αυτό ήταν το κάλπικο δίλημμα πάνω στο οποίο χτίστηκαν πολιτικές καριέρες και ανεβοκατέβηκαν κυβερνήσεις το οποίο και πάλι έρχεται στο προσκήνιο, δημιουργώντας πολιτικές και κοινωνικές ανισορροπίες. Παρά το γεγονός ότι το ζήτημα της κατοικίας αποτελεί «τα άγια των αγίων» της ελληνικής κοινωνίας, εντούτοις οι τράπεζες φέρονται αποφασισμένες να αγοράσουν οι ίδιες έως και το 70% των ακινήτων που θα βγουν στο σφυρί το προσεχές διάστημα. Ο στόχος είναι διπλός: να περάσει το μήνυμα της επανεκκίνησης των πλειστηριασμών μετά από 9 χρόνια «παγώματος» αλλά και να αποτραπεί ένα νέο σπιράλ καθόδου των τιμών των ακινήτων. Υπάρχουν όμως δύο άβολες αλήθειες:
  • Η πρώτη είναι ότι οι πλειστηριασμοί αφορούν στους στρατηγικούς κακοπληρωτές. Αν δηλαδή κάποιος όλα αυτά τα χρόνια δεν έκανε απολύτως καμία κίνηση έναντι της τράπεζας προκειμένου να ρυθμίσεις τις οφειλές ή τις δόσεις του δανείου του ή δεν χρησιμοποίησε κανένα προβλεπόμενο μηχανισμό (π.χ. νόμος Κατσέλη, εξωδικαστικός συμβιβασμός κ.τλ.) τότε πράγματι δεν έχει καμία προστασία.
  • Η δεύτερη αλήθεια αφορά στο άτυπο moratorium μεταξύ κυβέρνησης και τραπεζών ότι δεν θα γίνονται πλειστηριασμοί για ακίνητα κάτω των 300.000 ευρώ. Το όριο αυτό είναι πλασματικό, δεν προκύπτει από καμία συμφωνία είναι όμως κρίσιμο προκειμένου η χώρα να μην μπει σε νέο σπιράλ αστάθειας.
Αν οι πλειστηριασμοί εξελιχθούν πολιτικά σε «ΕΝΦΙΑ» της κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου, τότε οδηγούμαστε με μαθηματική ακρίβεια σε μια νέα δίνη, η οποία αυτή τη φορά για να αντιμετωπισθεί θα απαιτήσει νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, κάτι το οποίο σημαίνει κούρεμα καταθέσεων. Η σύνδεση, άλλωστε, των πλειστηριασμών με την ανάγκη να αποφευχθεί μια τέταρτη ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος δεν είναι πρόσχημα, αφού η αναστολή των πλειστηριασμών υποχρεώνει ουσιαστικά σε αύξηση της αξίας των προβλέψεων που έχουν σχηματίσει και η οποία ανέρχεται στο 49% του συνόλου των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων. Με δεδομένο ότι περίπου το υπόλοιπο 51% καλύπτεται από εμπράγματες εγγυήσεις, δηλαδή από τα ακίνητα, τυχόν αδυναμία αυτών των εγγυήσεων να ρευστοποιηθούν εξαιτίας της απαγόρευσης των πλειστηριασμών, μηδενίζει ουσιαστικά την αξία των εξασφαλίσεων και οδηγεί μαθηματικά τις τράπεζες σε ανάγκη νέων κεφαλαίων.]]>
http://www.rizopoulospost.com/mises-kai-aboles-alitheies-gia-tous-pleistiriasmous/feed/ 0
Όταν οι κεντρικές τράπεζες φτιάχνουν «φούσκες» http://www.rizopoulospost.com/otan-oi-kentrikes-trapezes-ftiaxnoun-fouskes/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=otan-oi-kentrikes-trapezes-ftiaxnoun-fouskes http://www.rizopoulospost.com/otan-oi-kentrikes-trapezes-ftiaxnoun-fouskes/#comments Thu, 30 Nov 2017 10:46:34 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=217120 fouska-620x389

Γράφει ο Ceteris Paribus Ενώ οι προειδοποιήσεις για νέες «φούσκες» που είναι έτοιμες να σκάσουν είναι πάγιο μοτίβο της διεθνούς αρθρογραφίας, αλλά και εκθέσεων θεσμικών, funds κ.λπ., αυτές τις μέρες προστέθηκαν στο δυσοίωνο χορό των προβλέψεων και τρεις ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες. Όταν ακούμε για «φούσκες», το μυαλό μας πάει στις αγορές, που -το ξέρουμε πια καλά- ούτε αυτορυθμίζονται ούτε αυτοελέγχονται όσον αφορά την κερδοσκοπική βουλιμία. Η πικρή αλήθεια όμως είναι πως οι μεγάλοι κατασκευαστές… «φουσκών» είναι οι ίδιες οι κεντρικές τράπεζες! Ιδού πώς και γιατί. Όταν ο Γκρίνσπαν κατέληξε στον αγνωστικισμό… Όσοι δογματικά, δηλαδή με ιδεολογική προσήλωση που δεν κλονίζεται από την ετυμηγορία των πραγματικών στοιχείων, πιστεύουν στη μεταφυσική ικανότητα των αγορών να αυτορυθμίζονται, θα έπρεπε να ακούσουν πιο προσεκτικά τον Άλαν Γκρίνσπαν. Ο σεβάσμιος αυτός κύριος διετέλεσε επικεφαλής της κεντρικής ομοσπονδιακής τράπεζας των ΗΠΑ, της παντοδύναμης FED, την κρίσιμη περίοδο πριν ξεσπάσει η κρίση του 2008. Για την προφανή αποτυχία του να προβλέψει τον κίνδυνο και να αποτρέψει μια τέτοια κρίση, ο κ. Γκρίνσπαν απολογήθηκε στις 23/10/2008 στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ με τα εξής λόγια: «Έχω μια ιδεολογία. Φρονώ ότι η ελεύθερη ανταγωνιστική αγορά είναι μακράν ο καλύτερος τρόπος οργάνωσης της οικονομίας. Δοκιμάσαμε τη ρύθμιση, αλλά σε καμία περίπτωση δεν λειτούργησε αποτελεσματικά. (…) Ανακάλυψα ένα σφάλμα στο μοντέλο που θεωρούσα ότι καθορίζει τη δομή η οποία καθορίζει πώς λειτουργεί η πραγματικότητα. (…) Όσοι από εμάς είχαμε βασιστεί στο ίδιο συμφέρον των χρηματοπιστωτικών οργανισμών να προστατέψουν την καθαρή θέση των μετόχων τους, εμού συμπεριλαμβανομένου, είμαστε τόσο σοκαρισμένοι, ώστε ακόμη δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε αυτό που συνέβη». Όταν ο «πολύς» κ. Γκρίνσπαν καταλήγει στον… αγνωστικισμό, κάποια πολύ σοβαρή και αναπάντεχη «βλάβη» θα πρέπει να υπήρξε… Ωστόσο, εννέα χρόνια μετά το 2008, ο αγνωστικισμός των θεσμικών υπευθύνων συνεχίζεται. Η διεθνής αρθρογραφία βρίθει άρθρων και δηλώσεων για τα… δίδυμα (με την έννοια ότι παραπέμπουν σε κοινές αιτίες, που όμως δεν έχουν ακόμη προσδιοριστεί με ακρίβεια) «μυστήρια» του επίμονα χαμηλού πληθωρισμού και της επίμονα χαμηλής παραγωγικότητας. Αλλά τι να πει κανείς όταν βγαίνουν όχι θεσμικοί επενδυτές αλλά κεντρικές τράπεζες και μιλούν για τον κίνδυνο να σκάσουν νέες «φούσκες»; Ένας ιστορικά πρωτοφανής πειραματισμός Ο αγνωστικισμός μοιραία έφερε τον πειραματισμό. Οι πολιτικές των κεντρικών τραπεζών στα χρόνια μετά το 2008 κάθε άλλο παρά φιλελεύθερες θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν. Η «ποσοτική χαλάρωση» (που πιο… λαϊκά αποδίδεται με τον όρο «χρήμα με το ελικόπτερο») αλλά και η παραμονή των επιτοκίων σε μηδενικά επίπεδα για σειρά ετών, εφαρμοσμένη μάλιστα σε τέτοια κλίμακας και συντονισμένη στους τρεις μεγάλους και απόλυτα καθοριστικούς πόλους του διεθνούς συστήματος (ΗΠΑ, Ε.Ε., Ιαπωνία) είναι ένα πρωτοφανές στην ιστορία οικονομικό πείραμα. Για να συλλάβουμε τις διαστάσεις του, ιδού μερικά εύγλωττα στοιχεία:
  • Το ενεργητικό των τριών κεντρικών τραπεζών αυξήθηκε από 3 τρισ. δολάρια σε 13 τρισ. δολάρια, αγοράζοντας κάθε είδους τίτλους: κρατικά ομόλογα, εταιρικά ομόλογα, μετοχές, αξίες υψηλού ρίσκου (ομόλογα και μετοχές).
  • Το ενεργητικό της FED από 5% του ΑΕΠ των ΗΠΑ αυξήθηκε σε 24%, της ΕΚΤ από 15% του ΑΕΠ της Ευρωζώνης σε 40% και της BoJ από 21% σε 90% του ιαπωνικού ΑΕΠ! Πρόκειται για θηριώδη ποσοστά που προκαλούν τρόμο!
  • Από αυτό το ενεργητικό, στην περίπτωση της FED το 55,1% είναι τίτλοι κρατικού χρέους (που αντιστοιχούν στο 13,4% του αμερικανικού δημόσιου χρέους) και οι λοιποί τίτλοι το 39,8%. Για την ΕΚΤ, το 38,8 είναι κρατικό χρέος (16,8% του χρέους της Ευρωζώνης) και το 8,1% άλλοι τίτλοι. Τέλος, για την BoJ το 84,5% (!!!) είναι κρατικό χρέος (που αντιστοιχεί στο 38,9% του ιαπωνικού δημόσιου χρέους, το οποίο με τη σειρά του ξεπερνά κατά πολύ το 200% του ΑΕΠ!!!) και το 3,9% λοιποί τίτλοι.
Τα στοιχεία είναι πράγματι συγκλονιστικά και ερμηνεύουν απόλυτα γιατί οι κεντρικές τράπεζες είναι συντηρητικές και πολύ διστακτικές στο ρυθμό απεγκλωβισμού από μια τέτοια πολιτική. Και πώς να μην ανησυχούν, όταν η «κεντρική τράπεζα των κεντρικών τραπεζών», η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (BIS) κρίνει πως η εγκατάλειψη της πολιτικής των μηδενικών επιτοκίων και το τέλος της «ποσοτικής χαλάρωσης», δηλαδή η επιστροφή στη νομισματική «κανονικότητα», «συνδυασμένη με τις ευμετάβλητες συνθήκες στις χρηματιστηριακές αγορές, θα μπορούσε να έχει σημαντικές μακρο-οικονομικές επιπτώσεις. Υπάρχει ο κίνδυνος να υπονομευθεί η οικονομική δραστηριότητα (…)». Κρατώντας για πολλά χρόνια χαμηλά τα επιτόκια, οι κεντρικές τράπεζες διώχνουν το χρήμα από τις καταθέσεις (που έχουν αρνητικό πραγματικό επιτόκιο). Κρατώντας χαμηλά τις αποδόσεις των κρατικών -και όχι μόνο- ομολόγων- μετατρέπει τις επενδύσεις σε ομόλογα σε ασύμφορες. Ωθώντας όλο και πιο ψηλά τις μετοχές, δημιουργεί αυτό που οι εκθέσεις των θεσμικών επενδυτών αποκαλούν έλλειψη μεταβλητότητας, κορεσμό και άρα είτε κάνουν τις μετοχές μια επικίνδυνη τοποθέτηση είτε δημιουργούν «φούσκες» επειδή οι μετοχές είναι η μόνη τοποθέτηση που εγγυάται κάποιο κέρδος. Στο τέλος, σπρώχνει ακόμη και επενδυτές που παραδοσιακά τοποθετούνταν σε προϊόντα χαμηλού ρίσκου (όπως τα συνταξιοδοτικά ταμεία σε κρατικά ομόλογα) στο να στρέφονται σε τοποθετήσεις υψηλού ρίσκου - μετοχές και όχι μόνο. Με λίγα λόγια, είναι ακριβώς η νομισματική πολιτική των κεντρικών τραπεζών που ευνοεί τις «φούσκες»! Και ιδού μια αναπάντεχη συνηγορία από κάποιον υπεράνω υποψίας: «Πρέπει να τερματίσουμε την εποχή του φτηνού χρήματος στην Ευρώπη, παρά τη δύναμη του ευρώ. (…) Βλέπουμε σημάδια «φούσκας» σε όλο και περισσότερα τμήματα των κεφαλαιαγορών». Τάδε έφη ο επικεφαλής της Deutsche Bank κ. John Cryan στις 5 Σεπτεμβρίου 2017. Οι ιθύνοντες της Deutsche Bank, η οποία έχει κατηγορηθεί για κερδοσκοπικό παιχνίδι ολκής, απαντάει σε αυτές τις κατηγορίες ότι είναι οι κεντρικές τράπεζες που έχουν καταστρέψει κάθε δυνατότητα για αποκόμιση κερδών μέσα από επενδύσεις χαμηλού ρίσκου! Ο «λύκος της Wall Street» ξανά… Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα: Χωρίς αυτόν τον ιστορικά πρωτοφανή πειραματισμό, το 2008 θα επέφερε μια διεθνή οικονομική κατάρρευση απίστευτων διαστάσεων. Μια τέτοια κατάρρευση αποσοβήθηκε, αλλά με τι τίμημα: την απογείωση του ενεργητικού του κεντρικών τραπεζών ώστε να γίνουν οι ίδιες μια μεγάλη «φούσκα», τον εξ-ευτελισμό της αξίας του χρήματος, την τεχνητή διαμόρφωση των αξιών και αποδόσεων των ομολόγων, τη μαζική στροφή στις μετοχές (όπου οι «φούσκες» είναι τεράστιες) και πλέον τη μαζική στροφή σε χρηματο-οικονομικά προϊόντα υψηλού ρίσκου! Δηλαδή, για να σώσουν την «παρτίδα», οι κεντρικές τράπεζες έχουν δημιουργήσει όλες τις προϋποθέσεις για ένα νέο και ακόμη καταστροφικότερο 2008! Στη γνωστή ταινία «Ο λύκος της Wall Street», η πολεμική κραυγή του ήταν «Πλουτίστε, πλουτίστε, πλουτίστε», που ισοδυναμούσε με παρότρυνση στην απόλυτη κερδοσκοπία. Τη συνέχεια τη γνωρίζουμε… Αν αυτός είναι ο γκρεμός, το ρέμα είναι οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν από την άρση αυτής της νομισματικής πολιτικής: η κατά BIS υπονόμευση της οικονομικής δραστηριότητας, δηλαδή μια νέα οικονομική επιβράδυνση μπορεί να γίνει το εκρηκτικό τοπίο μέσα στο οποίο οι δημιουργημένες «φούσκες» θα σκάσουν με πάταγο. Αφήνω για επίλογο μια αναφορά του Bloomberg View και μία ακόμη αναφορά στην Deutsche Bank. Η πρώτη: Σε άρθρο του στις 29/11 με τίτλο «Επενδύστε στο bitcoin κι ας είναι ‘‘φούσκα’’», ο Leonid Bershidsky διαπιστώνει: «Με το bitcoin να πλησιάζει το ορόσημο των 10.000 δολαρίων και το Coinbase, το ανταλλακτήριο bitcoin, να διαθέτει περισσότερους λογαριασμούς από τη χρηματιστηριακή εταιρεία Charles Schwab, λίγη παρηγοριά και κάποιες συμβουλές είναι αναγκαίες για τους ανθρώπους που κινδυνεύουν να χάσουν πολλά χρήματα σε μία πιθανή συντριβή του κρυπτονομίσματος». Αν το bitcoin είναι κάτι πέρα από κάθε αμφισβήτηση, αυτό είναι πως αποτελεί το εντελώς καινοφανές φαινόμενο κερδοσκοπικής «φούσκας» στο ίδιο το νόμισμα, που αποδεικνύει σε ποιο βαθμό οι πολιτικές των κεντρικών τραπεζών έχουν ωθήσει ξανά τα πράγματα στην απόλυτη κερδοσκοπία! Η δεύτερη: Σε προχθεσινή έκθεσή της για το ράλι αγορών και μετοχών, το γερμανικό τραπεζικό μεγαθήριο διαπιστώνει ότι «(…) ο σημερινός συνδυασμός των ισχυρών οικονομικών συνθηκών, των χαμηλών επιτοκίων, του χαμηλού πληθωρισμού και των μικρών spreads, υποστηρίζει την περαιτέρω αύξηση της αξίας των περιουσιακών στοιχείων κινδύνου». Η έκθεση επισημαίνει επίσης ότι «η μεταβλητότητα επιτοκίων και τιμών των μετοχών είναι στα χαμηλότερα επίπεδα όλων των εποχών» και εκφράζει τις ανησυχίες της για απότομη αύξηση της μεταβλητότητας από το 2018 - διπλωματικός όρος για να αποδοθεί η εκτίμηση για μια νέα αναταραχή στις αγορές το 2018. Κοντός ψαλμός αλληλούια…]]>
http://www.rizopoulospost.com/otan-oi-kentrikes-trapezes-ftiaxnoun-fouskes/feed/ 0
Η εντολή Πούτιν και ο πυρηνικός «Σατανάς» http://www.rizopoulospost.com/h-entoli-putin-kai-o-purinikos-satanas/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=h-entoli-putin-kai-o-purinikos-satanas http://www.rizopoulospost.com/h-entoli-putin-kai-o-purinikos-satanas/#comments Thu, 30 Nov 2017 09:42:03 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=217089 45F2-SATAN-2

Γράφει ο Γιάννης Κουτρουμπής Πρόσφατα ο Βλάντιμιρ Πούτιν έδωσε εντολή για τον εκσυγχρονισμό των όπλων που διαθέτει ο στρατός και το πολεμικό ναυτικό της Ρωσίας, ενώ την ίδια στιγμή η παγκόσμια ανησυχία αυξάνεται. Περίπου ένας μήνας έχει περάσει από την δοκιμή του πυρηνικού «Σατανά» της Ρωσίας, ο οποίος τον Οκτώβριο δοκιμάστηκε επιτυχώς. Ο εν λόγω πύραυλος θα μπορούσε να μεταφέρει κεφαλές 40 μεγατόνων που είναι 2.000 πιο ισχυρές από τις βόμβες που έπεσαν στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι το 1945, ενώ στη δοκιμή που έγινε πριν από ένα περίπου μήνα, κατάφερε να διανύσει μία απόσταση 3.600 μιλίων πριν χτυπήσει τον στόχο του. Ο «Satan 2» είναι ένας διηπειρωτικός βαλλιστικός πύραυλος νέας γενιάς που μπορεί να «χτυπήσει οποιαδήποτε άμυνα» και να εξοντώσει ολόκληρες χώρες. Ο ισχυρός διηπειρωτικός βαλλιστικός πύραυλος θα μπορούσε κάλλιστα να «σβήσει από το πρόσωπο της γης χώρες στο μέγεθος του Τέξας ή της Γαλλίας». Το όπλο βρίσκεται υπό δοκιμή και εξελίσσεται διαρκώς από το 2009 και πλέον, όπως αναφέρουν πηγές, είναι έτοιμο και θα μπορούσε να τεθεί προς χρήση από το 2019 ή το 2020. Η χθεσινή δοκιμή πάντως, "θύμισε" εν πολλοίς τις αντίστοιχες που πραγματοποιεί το τελευταίο διάστημα η Βόρεια Κορέα, προκαλώντας την παγκόσμια κατακραυγή. Οι "Satan" σχεδιάζονται να αναπτύσσουν υπερηχητικές ταχύτητες που θα καθιστούν τα περισσότερα συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας, άχρηστα. Η κατασκευή τους θα έχει ολοκληρωθεί από το γραφείο σχεδιασμού Makeyev Rocket μέχρι το 2018. Οι τελικές δοκιμές θα γίνουν τον Απρίλιο. Οι RS-28 Sarmat θα διαθέτουν στο μέλλον 10-15 κεφαλές MIRV (multiple independently targetable reentry vehicle), οι οποίες δηλαδή θα περιέχουν πολλαπλές επιμέρους κεφαλές διαφορετικού τύπου που θα κινούνται αυτόνομα προς ξεχωριστό στόχο, ενώ η ταχύτητα τους θα μπορεί να φτάνει στα 7-12 Mach.]]>
http://www.rizopoulospost.com/h-entoli-putin-kai-o-purinikos-satanas/feed/ 0
Κυβερνητικές «κουτοπονηριές» με το Υπερταμείο και την ΕΔΗΣ http://www.rizopoulospost.com/kivernitikes-koutoponiries-me-to-ypertameio-kai-tin-edis/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=kivernitikes-koutoponiries-me-to-ypertameio-kai-tin-edis http://www.rizopoulospost.com/kivernitikes-koutoponiries-me-to-ypertameio-kai-tin-edis/#comments Wed, 29 Nov 2017 10:08:41 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=216914 ypertameio

Γράφει ο Γιώργος Κοκκόλης Όποιος δεν θέλει να ζυμώσει 40 μέρες κοσκινίζει λέει μια σοφή παροιμία και αυτό φαίνεται να ταιριάζει «γάντι» και στην περίπτωση της δημιουργίας και λειτουργίας της -ενταγμένης στο υπερταμείο- Εταιρείας Δημοσίων Συμμετοχών (ΕΔΗΣ). Από τον Μάιο του 2016 όταν και ψηφίστηκε η ίδρυση του υπερταμείου στο οποίο εκχωρείται το σύνολο της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια έχει ορισθεί ότι τα ακίνητα θα περιέλθουν στο ΤΑΙΠΕΔ, οι μετοχές των τραπεζών στο ΤΧΣ και το σύνολο των ΔΕΚΟ στην ΕΔΗΣ. Οι πρώτες δημόσιες επιχειρήσεις που έχει προγραμματιστεί να ενταχθούν είναι οι: ΟΑΣΑ, ΟΣΕ, ΟΣΥ, ΣΤΑΣΥ, ΕΛΤΑ. Σε δεύτερη φάση, σύμφωνα με το σχετικό παράρτημα που κατατέθηκε στη Βουλή,θα ενταχθύν και οι: ΔΕΗ, ΕΥΑΘ, ΕΥΔΑΠ, ΕΛΒΟ, Αττικό Μετρό καθώς και οι Κτιριακές Υποδομές. Η ΕΔΗΣ θα έχει ως στόχο «να διαχειρίζεται επαγγελματικά και να επαυξάνει την αξία των συμμετοχών αυτών και να τις αξιοποιεί σύμφωνα με βέλτιστες διεθνείς πρακτικές και τις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ, όσον αφορά την εταιρική διακυβέρνηση, την εταιρική συμμόρφωση, την εποπτεία και τη διαφάνεια των διαδικασιών». Τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου των δημοσίων επιχειρήσεων, των οποίων οι μετοχές ανήκουν άμεσα ή έμμεσα, στο σύνολό τους ή εν μέρει στην ΕΔΗΣ, εκλέγονται από τη συνέλευση των μετόχων τους, εκτός από ένα μέλος που θα προτείνεται προς εκλογή από τον υπουργό Οικονομικών. Η δημιουργία λοιπόν της ΕΔΗΣ έχει καταστεί ένα από τα βασικά προαπαιτούμενα για το κλείσιμο της τρίτης αξιολόγησης. Σύμφωνα με τον πίνακα των προ-απαιτούμενων (σημείο 49) αυτό έπρεπε να έχει γίνει από τα μέσα Αυγούστου. Το Υπερταμείο έβγαλε τη σχετική προκήρυξη για το ΔΣ της ΕΔΗΣ τον Ιούλιο του 2017 και στις αρχές Αυγούστου κάλεσε τους υποψηφίους σε μια πρώτη συνέντευξη μέσω της εταιρίας συμβούλων Stanton Chase που έχει αναλάβει το έργο. Στα μέσα Σεπτεμβρίου, οι υποψήφιοι που προκρίθηκαν εκλήθησαν σε δεύτερη συνέντευξη, αυτή τη φορά από τη διευθύνουσα σύμβουλο του Υπερταμείου Ουρανία Αικατερινάρη. Και εκεί μοιάζει να σταματούν όλα. Έχουν περάσει περισσότεροι από 2 μήνες και το Ταμείο τηρεί «σιγή ασυρμάτου». Δεν έχει καν ενημερώσει τους υποψήφιους αν εντάσσονται σε μια short list ή θεωρούνται «αποτυχόντες» και δεν χρειάζεται να ελπίζουν. Και προφανώς το σύνολο των υποψηφίων είναι επαγγελματίες με προσόντα υψηλού επιπέδου και κύρος ο καθένας στον τομέα του οι οποίοι πίστεψαν ότι συμμετέχουν σε μια σοβαρή διαδικασία και ως εκ τούτου ενδεχομένως «παγώνουν» άλλες επαγγελματικές τους αναζητήσεις. Τι συμβαίνει τελικά με την ΕΔΗΣ Φτάνουμε λοιπόν στο δια ταύτα της υπόθεσης που τελικά μας οδηγεί για μια ακόμη φορά σε ένα πολιτικό παρασκήνιο το οποίο εδράζεται στο λεγόμενο πολιτικό κόστος με την έννοια της μικροπολιτικής εκμετάλλευσης. Συγκλίνουσες πληροφορίες αναφέρουν ότι τόσο οι αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες όσο και η ηγεσία του Υυπερταμείου φαίνεται να υποχωρούν στις ισχυρότατες συνδικαλιστικές πιέσεις που δέχονται από τους εργαζόμενους και τα στελέχη των ΔΕΚΟ τα οποία θα ενταχθούν στην ΕΔΗΣ. Όπως όλα δείχνουν η κυβέρνηση ετοιμάζεται να... σπρώξει και αυτό το θέμα κάτω από το χαλί και να το εντάξει στην πολιτική διαπραγμάτευση της τρίτης αξιολόγησης. Το επιχείρημα θα είναι πως δεν υπάρχει λόγος να δημιουργηθεί μια ακόμη δομή με ειδικούς μηχανισμούς αφού έτσι κι αλλιώς οι ΔΕΚΟ ανήκουν στο Υπερταμείο και με τον τρόπο αυτό μπορούν να διοικηθούν. Φυσικά αυτό που δεν λέγεται είναι το ότι εφόσον μείνουν οι ΔΕΚΟ στο Υπερταμείο αποφεύγουν ουσιαστικά να ενταχθούν σε ένα μηχανισμό που θα έχει ως αποκλειστικό σκοπό να ελέγχει τη λειτουργία αλλά και την κερδοφορία τους και ως εκ τούτου αντικειμενικά θα στριμώξει εργαζόμενους και συνδικαλιστές, διαταράσσοντας διαομορφωμένες ισορροπίες ετών. Και για να μην υπάρχει καμμία αμφιβολία για τις κυβερνητιές προθέσεις να σημειωθεί και το ότι η κυρία Αικατερινάρη, προσλαμβάνει συμβούλους για λογαριασμό της (ανύπαρκτης ακόμη) ΕΔΗΣ και στήνει δικό της μηχανισμό για τον έλεγχο των ΔΕΚΟ τον οποίο κανονικά θα έπρεπε να κάνει η ΕΔΗΣ. Μετατρέπει δηλαδή για χάρη της πολιτικής πελατείας του ΣΥΡΙΖΑ το Υπερταμείο από μια ουδέτερη εταιρεία holding που θα έπρεπε να είναι ως προς τη λήψη των αποφάσεων των θυγατρικών της, σε ουσιαστικά «ιδιοκτήτη» περισσότερων από 20 ΔΕΚΟ και άρα θα έχει και ρόλο Και μην ξεχνάμε ότι όλως τυχαίως οι τελευταίες απεργίες στο Μετρό που μάλιστα δεν προσβάλλονται νομικά από τη διοίκηση της Αττικο Μετρό έχουν ως βασικό αίτημα τη μη υπαγωγή της εταιρείας στην ΕΔΗΣ.]]>
http://www.rizopoulospost.com/kivernitikes-koutoponiries-me-to-ypertameio-kai-tin-edis/feed/ 0
«Απελπισίτο», η συζήτηση στη Βουλή http://www.rizopoulospost.com/apelpisito-h-suzitisi-sti-vouli/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=apelpisito-h-suzitisi-sti-vouli http://www.rizopoulospost.com/apelpisito-h-suzitisi-sti-vouli/#comments Tue, 28 Nov 2017 10:44:28 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=216728 tsip-kammeno-mhtsotakis__article

Γράφει ο Γιάννης Κουτρουμπής Η συζήτηση που έγινε τη Δευτέρα στη Βουλή σε επίπεδο αρχηγών για την πώληση των οβίδων στη Σαουδική Αραβία, ήταν επανάληψη μιας χιλιοπαιγμένης και αναποτελεσματικής παράστασης που όχι μόνον δεν αποκαλύπτει την ουσία των υποθέσεων αλλά και αφορά την κοινωνία από ελάχιστα έως καθόλου. Αν μπορούσαμε μάλιστα να χρησιμοποιήσουμε μια έκφραση ομώνυμη της θεατρικής παράστασης που αυτές τις μέρες ανεβαίνει στο θέατρο Αθηνών: «Απελπισίτο». Η Νέα Δημοκρατία που προκάλεσε τη συζήτηση -με επίκαιρη επερώτησή της κατά του υπουργού Άμυνας Πάνου Καμμενου- βρήκε για μια ακόμη φορά μπροστά της ένα συμπαγές τείχος λαϊκισμού και τη συνήθη τακτική του πρωθυπουργού να γενικεύει, να επιστρέφει στο… προπατορικό αμάρτημα και στην ουσία να εκτρέπει τις συζητήσεις που γνωρίζει ότι δεν μπορεί να κερδίσει ευθέως. Με τον τρόπο αυτό, βεβαίως, δίνει επιχειρήματα στους οπαδούς του και τους συσπειρώνει στην κλασσική λογική των αντιδεξιών συνδρόμων που καλώς ή καλώς υπάρχουν ακόμη στην ελληνική κοινωνία. Από τη δική του πλευρά το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ο αρχηγός του Κυριάκος Μητσοτάκης προσπάθησε επίσης για μια ακόμη φορά να αντιπαραθέσει στοιχεία και επιχειρήματα, χωρίς κορώνες και απευθύνοντας ερωτήματα στην κυβέρνηση. Ερωτήματα που όμως δεν απαντήθηκαν, όπως για παράδειγμα που θα πήγαιναν τα 200.000 βλήματα τα οποία δεν θα αγόραζε η Σαουδική Αραβία. Και αυτό που τελικά μένει είναι η απορία εάν ο τρόπος αντιπολίτευσης που έχει επιλέξει η σημερινή ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας για να αντιμετωπίσει το τσουνάμι λαϊκισμού και την χωρίς όρια όξυνση του πολιτικού λόγου είναι αποτελεσματικός. Για παράδειγμα πως απαντάς στον υπουργό Άμυνας Πάνο Καμμένο και στις καταγγελίες που με κάθε ευκαιρία κάνει από του βήματος της Βουλής, αλλά τις επόμενες ημέρες αποδεικνύονται στην καλύτερη περίπτωση… φουσκωμένες. Για παράδειγμα τη Δευτέρα κατήγγειλε ότι δέχθηκε απειλητικά τηλεφωνήματα και ότι προσέφυγε στην αντιτρομοκρατική για να ανακαλύψει ότι ο καλών ήταν ένας έμπορος όπλων, με τον οποίο είχε μπλεξίματα στο παρελθόν η ΝΔ. Τι κι αν ο ίδιος ο καλών βγήκε και είπε πως η επικοινωνία ήταν επώνυμη και ότι τα τηλέφωνα του δεν είναι απόρρητα, άρα δεν χρειάζεται η αντιτρομοκρατική. Ο Πάνος Καμμένος κέρδισε έστω και πρόσκαιρα ένα γύρο εντυπώσεων και φυσικά η ΝΔ μέσα στη Βουλή δεν κατάφερε να πει κάτι γι’ αυτό, όπως και για πολλά άλλα αντίστοιχα στο παρελθόν. Ανεξαρτήτως όμως όλων αυτών αξίζει να σημειωθεί η παρουσία του γραμματέα του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα, του μόνου που προσέγγισε στη συγκεκριμένη συζήτηση το θέμα με ολοκληρωμένη πολιτική ανάλυση και θεώρηση. Ασχέτως του αν συμφωνείς ή διαφωνείς μαζί του, η στάση του τιμά τον κοινοβουλευτικό διάλογο και βοηθά τους πολίτες που παρακολουθούν.  ]]>
http://www.rizopoulospost.com/apelpisito-h-suzitisi-sti-vouli/feed/ 0
«Σκληραίνει» η Σένγκεν – Οι νέοι κανόνες και η γερμανική τακτική http://www.rizopoulospost.com/sklirainei-h-schengen-oi-neoi-kanones-kai-i-germaniki-taktiki/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=sklirainei-h-schengen-oi-neoi-kanones-kai-i-germaniki-taktiki http://www.rizopoulospost.com/sklirainei-h-schengen-oi-neoi-kanones-kai-i-germaniki-taktiki/#comments Tue, 28 Nov 2017 08:13:44 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=216654 schengen

Γράφει ο Γιάννης Κουτρουμπής

Την τροποποίηση της γερμανικής πολιτικής στα αεροδρόμια συνόδευσε και μία εκ βάθρων αλλαγή της Συνθήκης Σένγκεν κάνοντας ακόμα πιο αυστηρούς τους ελέγχους σε ότι αφορά τους υπηκόους τρίτων χωρών που διέρχονται από σύνορα εκτός Σένγκεν.

Ως προς τις τροποποιήσεις της Συνθήκης Σένγκεν, τη Δευτέρα το Συμβούλιο των κρατών μελών της ΕΕ ενέκρινε την τροποποίηση του κώδικα συνόρων Σένγκεν όσον αφορά το σύστημα εισόδου-εξόδου. Σύμφωνα με το νέο κανονισμό στο σύστημα θα καταχωρούνται πληροφορίες για την είσοδο, έξοδο και άρνηση εισόδου όσον αφορά υπηκόους τρίτων χωρών που διέρχονται τα εξωτερικά σύνορα του χώρου Σένγκεν. Πιο συγκεκριμένα, κατόπιν της αναδιάρθρωσης της Συνθήκης, το σύστημα εισόδου-εξόδου θα συμβάλει στη μείωση των καθυστερήσεων κατά τους συνοριακούς ελέγχους και στη βελτίωση της ποιότητας των συνοριακών ελέγχων, μέσω του αυτόματου υπολογισμού της επιτρεπόμενης διαμονής κάθε ταξιδιώτη, αλλά και στην εξασφάλιση συστηματικού και αξιόπιστου εντοπισμού των προσώπων που υπερβαίνουν την επιτρεπόμενη διάρκεια διαμονής. Επιπλέον η τροποποίηση θα συμβάλει στην ενίσχυση της εσωτερικής ασφάλειας και της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, επιτρέποντας την πρόσβαση των αρχών επιβολής του νόμου στο ταξιδιωτικό ιστορικό. Μετά την έγκριση το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει τώρα να υπογράψουν τον εκδοθέντα κανονισμό. Το υπογεγραμμένο κείμενο θα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της ΕΕ και θα τεθεί σε ισχύ 20 ημέρες αργότερα. Το νέο σύστημα θα πρέπει να τεθεί σε λειτουργία έως το 2020. Τα μέτρα των κρατών ελέω προσφυγικής κρίσης Η προσφυγική κρίση έχει αναγκάσει πολλά κράτη να καταφύγουν στη λήψη μέτρων που αποκλείουν την είσοδο περισσότερων προσφύγων από ότι μπορούν να αντέξουν οι υφιστάμενες δομές τους. Οι παρακάτω χώρες αποφάσισαν να εισάγουν ελέγχους στα σύνορα τους, ενώ κάποια από αυτά τα μέτρα έχουν καταργηθεί σήμερα. Αναλυτικά: 1) Η Ιταλία (2 Σεπτεμβρίου 2015) στα σύνορά της με την Αυστρία ως συνέχεια γερμανικού αιτήματος όταν σημειώθηκε ρεκόρ αφίξεων. 2) Η Γερμανία (13 Σεπτεμβρίου 2015) η οποία αφού άνοιξε τις πόρτες σε εκατοντάδες χιλιάδες αιτούντων άσυλο επανέφερε τους ελέγχους στα σύνορά της με την Αυστρία και την Τσεχία. 3) Η Τσεχία (13 Σεπτεμβρίου 2015) στα αυστριακά σύνορα ώστε να μειώσει τις ροές των μεταναστών μερικές ώρες μετά την ενίσχυση των ελέγχων στην Γερμανία. 4) Η Σλοβακία (14 Σεπτεμβρίου 2015) στα σύνορα της με την Αυστρία και την Ουγγαρία έπειτα από τις ενισχύσεις των ελέγχων της Γερμανίας. 5) Η Γερμανία στις 16 Σεπτεμβρίου του 2015 ανακοινώνει ότι ενισχύει την ένταση των ελέγχων στο μεγαλύτερο μέρος των συνόρων της με την Γαλλία κυρίως στα Αλσατικά της σύνορα για να ελέγξει τις μεταναστευτικές ροές. 6) Το Βέλγιο (23 Φεβρουαρίου 2016) για να αντιμετωπίσει ενδεχομένως ενισχυμένες μεταναστευτικές ροές μετά τη διάλυση της λεγόμενης «ζούγκλας» στην πόλη Καλέ της Γαλλίας επαναφέρει τους ελέγχους στα σύνορα κοντά στη Λιλ. 7) Η Πολωνία (4 Ιουλίου 2016) εξαιτίας πολλών γεγονότων, όπως η επίσκεψη του Πάπα, η Σύνοδος του ΝΑΤΟ ενισχύει τους ελέγχους σε όλα τα σύνορα της. 8) Η Μάλτα από 29 Ιανουαρίου για την Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε όπου ασκεί την Προεδρία ενισχύει τους ελέγχους. 9) Η Γερμανία επανέφερε τους συνοριακούς ελέγχους ως προς την Ελλάδα από την 12η Νοεμβρίου 2017 μέχρι τις 12 Μαίου 2018. 10) Η Γαλλία έχει ενεργοποιήσει τους συνοριακούς ελέγχους λόγω των συνεχιζόμενων τρομοκρατικών υποθέσεων που δέχεται. (1η Νοεμβρίου 2017- 30 Απριλίου 2018) 11) Η Αυστρία έχει ενεργοποιήσει τα μέτρα λόγω της κατάστασης στην Ευρώπη και των απειλών που υπάρχουν και συγκεκριμένα σε ότι αφορά τα σύνορα με Ουγγαρία και Σλοβενία. (12η Νοεμβρίου 2017- 12η Μαιου 2018) 12) Η Δανία επανέφερε τα μέτρα για τον λόγο της ασφάλειας της Ευρώπης σε ότι αφορά τα εσωτερικά σύνορα με Γερμανία. (12η Νοεμβρίου 2017 – 12η Μαιου 2018) 13) Η Σουηδία έχει επαναφέρει τα μέτρα σε συγκεκριμένα μέρη που θεωρεί πως είναι επικίνδυνα για την ασφάλεια της (12η Νοεμβρίου 2017-12η Μαιου 2018) 14) Η Νορβηγία έχει επαναφέρει τα μέτρα λόγω των απειλών που μπορεί να δημιουργηθούν από την κατάσταση στην Ευρώπη και σε ορισμένες συνδέσεις με πλοία. (12η Νοεμβρίου 2017 – 12η Μαιου 2018)   Οι λόγοι πίσω από την Γερμανική «καραντίνα» Ήδη η Γερμανία έβαλε την Ελλάδα σε κατάσταση «καραντίνας» στο θέμα των ταξιδιών προς το έδαφος της. Αυτό σημαίνει πως η Ελλάδα πλέον αντιμετωπίζεται ως κράτος εκτός Σένγκεν με τους ελέγχους να έχουν αυστηροποιηθεί. Βέβαια, η χώρα είχε προειδοποιήσει όλα τα Υπουργεία Εσωτερικών των κρατών μελών σχετικά με την τροποποίηση στο κανονισμό της. Αιτία για την πρωτόγνωρη κατάσταση που βιώνουν όσοι προσγειώνονται από τα ελληνικά αεροδρόμια στη Γερμανία είναι η εφιαλτική κατάσταση που επικρατεί στα νησιά και ο πλημμελής έλεγχος στα αεροδρόμια για παράτυπους και παράνομους μετανάστες και πιθανούς τρομοκράτες. Μάλιστα, οι γερμανικές αρχές εξηγούν ότι στο διάστημα Ιανουαρίου-Οκτωβρίου εντόπισαν 1.000 παράνομες αφίξεις από Ελλάδα.  Σύμφωνα με εκπρόσωπο της Κομισιόν οι Βρυξέλλες έχουν λάβει ενημέρωση και διαβεβαίωση από τη Γερμανία πως οι έλεγχοι θα γίνουν «σε στοχευμένο πλαίσιο» καθώς και ότι υπάρχει επικοινωνία και συνεργασία μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας αλλά και ότι ο αντίκτυπος στην ελεύθερη μετακίνηση θα είναι μικρός. Από την άλλη βέβαια, οι αυστηροί συνοριακοί έλεγχοι, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς επιβατών με λεωφορείο σε ένα ξεχωριστό τερματικό σταθμό για έλεγχο διαβατηρίων, έχουν προκαλέσει έντονες επικρίσεις στην Ελλάδα. Γεγονός αποτελεί ότι υπ' αυτές τις συνθήκες τίθεται ξεκάθαρα θέμα παραβίασης της συνθήκης του Σένγκεν. Βέβαια, η συνθήκη προβλέπει ξεκάθαρα πως σε περιπτώσεις που εντοπίζεται σημαντική εθνική απειλή για την δημόσια πολιτική ή την εθνική ασφάλεια, κάθε κράτος εντός Σένγκεν έχει την δυνατότητα να επαναφέρει τους συνοριακούς έλεγχους.]]>
http://www.rizopoulospost.com/sklirainei-h-schengen-oi-neoi-kanones-kai-i-germaniki-taktiki/feed/ 0
Τσίπρας Vs Μητσοτάκης: Ψήφος εμπιστοσύνης Vs Μομφή http://www.rizopoulospost.com/tsipras-vs-mitsotakis-psifos-empistosinis-vs-momfi/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=tsipras-vs-mitsotakis-psifos-empistosinis-vs-momfi http://www.rizopoulospost.com/tsipras-vs-mitsotakis-psifos-empistosinis-vs-momfi/#comments Mon, 27 Nov 2017 10:57:15 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=216551 tsipras-kyriakos

Γράφει ο Παντελής Ζαγοριανίτης Η συζήτηση που θα διεξαχθεί το μεσημέρι της Δευτέρας στη Βουλή με αφορμή την επίκαιρη επερώτηση της Νέας Δημοκρατίας για τις πωλήσεις βλημάτων στη Σαουδική Αραβία έχει προαναγγελθεί ως «μητέρα των μαχών» στο πλαίσιο της σφοδρής αντιπαράθεσης που έχει ξεσπάσει μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης με αφορμή τις ενέργειες του υπουργού Εθνικής Άμυνας Πάνου Καμμένου. Η γενίκευση της συζήτησης με τη συμμετοχή του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκου Μητσοτάκη και των υπολοίπων πολιτικών αρχηγών, δημιουργεί ενδεχομένως για μια ακόμη φορά φρούδες ελπίδες στην κοινή γνώμη ότι μπορεί να αναμένει σημαντικές αποκαλύψεις. Ενώ όλοι περιμένουν παράλληλα, να δουν και τον τρόπο με τον οποίο ο κ. Τσίπρας θα καλύψει, όπως όλα δείχνουν, τον κυβερνητικό του εταίρο, πρόεδρο των ΑΝΕΛ. Δυστυχώς, οι συζητήσεις στη Βουλή παραδοσιακά τα τελευταία αρκετά χρόνια αποτελούν απλώς και μόνο μια ευκαιρία συσπείρωσης κομματικών ακροατηρίων καθώς η αλήθεια που υποστηρίζει ο καθένας φτάνει απλώς και μόνο έως του σημείου που θα δώσει επιχειρήματα στα φιλικά ΜΜΕ για τίτλους και… προπαγάνδα. Έτσι και αυτή τη φορά, τόσο ο πρωθυπουργός όσο και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης επί αρκετές ώρες θα εξαπολύσουν πυρ ομαδόν με το βλέμμα όχι στην ίδια την υπόθεση της πώλησης πολεμικού υλικού και στον τρόπο που αυτή έγινε. Αν δηλαδή αποτελεί σκάνδαλο η συμπεριφορά του υπουργού Άμυνας και αν υπάρχει -αντίθετα με την ισχύουσα νομοθεσία- εμπλοκή μεσάζοντα στην υπόθεση. Για μια ακόμη φορά θα ακουστούν εκατέρωθεν επιχειρήματα που θα φτάνουν στο… προπατορικό αμάρτημα της κάθε παράταξης. Και όλοι στο παρασκήνιο συζητούν για την… φαντασμαγορική κίνηση που σχεδιάζουν μυστικά οι αρχηγοί με τα επιτελεία τους προκειμένου να κερδίσουν «ρούμπο» και να στρέψουν πάνω τους τα φώτα της δημοσιότητας …. Οι μεν περιμένουν από τον Κυριάκο Μητσοτάκη να καταθέσει πρόταση μομφής είτε κατά του Πάνου Καμμένου είτε κατά της κυβέρνησης συνολικά. Οι δε υποστηρίζουν ότι ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να απαντήσει είτε ζητώντας ψήφο εμπιστοσύνης είτε ακόμη περισσότερο ζητώντας να συγκροτηθεί εξεταστική επιτροπή στη Βουλή για τα εξοπλιστικά προγράμματα από το 1990 έως σήμερα. Όμως ο ελληνικός λαός έχει κουραστεί από τα επικοινωνιακά γυμνάσματα και αυτό το δείχνει και στις δημοσκοπήσεις που διεξάγονται τους τελευταίους μήνες. Όποιος γνωρίζει δε να τις διαβάζει κατανοεί ότι η κρίσιμη μάζα των πολιτών – ψηφοφόρων θέλει ρεαλισμό, ουσιαστικές και τεμηριωμένες προτάσεις και προπαντός όχι μισές αλήθειες.]]>
http://www.rizopoulospost.com/tsipras-vs-mitsotakis-psifos-empistosinis-vs-momfi/feed/ 0
Επόμενος σταθμός, Ιταλία… http://www.rizopoulospost.com/epomenos-stathmos-italia/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=epomenos-stathmos-italia http://www.rizopoulospost.com/epomenos-stathmos-italia/#comments Sun, 26 Nov 2017 09:24:19 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=216365 720_141839_a1bed60613-a726f44acfdbdcee

Γράφει ο Ceteris Paribus Ενώ η έρπουσα γερμανική πολιτική κρίση προχωρεί με νέα «επεισόδια», καλό είναι να αρχίσουμε να στρέφουμε την προσοχή μας στον επόμενο σταθμό της ευρωπαϊκής πολιτικής αστάθειας, που απ’ ό,τι φαίνεται θα είναι η Ιταλία. Οι έκδηλες επιπτώσεις των οικονομικών και πολιτικών προβλημάτων της τρίτης σε οικονομική ισχύ χώρας της Ευρωζώνης και της Ε.Ε. είναι σε μια ιδιότυπη «αναστολή», εν αναμονή των ιταλικών εκλογών, που θα διεξαχθούν το αργότερο τον ερχόμενο Μάιο. Καθώς όμως πλησιάζουμε σε αυτό το ορόσημο, αυτή η ιδιότυπη «αναστολή» θα βαίνει προς το τέλος της. Πολύ περισσότερο που υπάρχουν σημαντικοί λόγοι οι οποίοι καθιστούν εξαιρετικά πιθανό οι εκλογές να επισπευσθούν για τον ερχόμενο Μάρτιο. Όταν στο Βερολίνο έχει ξεσπάσει μια «απρόσμενη» πολιτική κρίση, πόσες πιθανότητες υπάρχουν τα αποτελέσματα των ιταλικών εκλογών να μην αποτελέσουν ένα νέο πολιτικό σοκ για την Ευρώπη; Το ερώτημα είναι σχεδόν ρητορικό, διότι όλοι γνωρίζουν -και συμφωνούν με- την απάντηση… «Άρχισαν τα όργανα» με Κομισιόν… Αδιαφορώντας για το πολιτικό κόστος και με βάση το business as usual, η ΕΚΤ και η Κομισιόν έδωσαν το τελευταίο διάστημα τροφή για νέες «κόντρες» με υψηλά ιστάμενους Ιταλούς ιθύνοντες. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έψεξε την ιταλική κυβέρνηση για το γεγονός ότι η Ιταλία δεν έπιασε τους συμφωνημένους στόχους για το έλλειμμα του προϋπολογισμού, αποτυγχάνοντας έτσι να πετύχει τους επίσης συμφωνημένους στόχους για τη μείωση του χρέους (που έχει ξεπεράσει το 130% του ΑΕΠ). Η απόκλιση είναι μικρή (0,2% του ΑΕΠ), που μεταφράζεται σε περίπου 5 δισ. ευρώ μεγαλύτερο έλλειμμα, και η κόντρα μεταξύ του ιταλικού υπουργείου Οικονομικών και της Κομισιόν θα μπορούσε να είναι απλώς μια βαρετή επανάληψη αντίστοιχων του παρελθόντος που τελικά διευθετούνταν χωρίς περαιτέρω «δράματα». Ωστόσο, ξεσπώντας τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, 4-6 μήνες πριν τις ιταλικές εκλογές, μπορεί να αποδειχθεί πολιτικά σημαντική. Ο υπουργός Οικονομικών της Ιταλίας αναγκάστηκε να «αποκλείσει ρητά» τη λήψη νέων οικονομικών μέτρων, αλλά η ζημιά έχει γίνει: το θέμα «νέα μέτρα» που απειλεί να επιβάλει η «κακή Κομισιόν» έχει ενταχθεί για τα καλά στην ιταλική προεκλογική ατζέντα. Και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη φαντασία για να καταλάβουμε ποιοι ωφελούνται: το Κίνημα των 5 Αστέρων του Μπέπε Γκρίλο, η Λέγκα του Βορρά και ο… Μπερλουσκόνι που επανέρχεται στο πολιτικό προσκήνιο – όλοι όσοι εκφράζουν τις ευρωσκεπτικιστικές και «αντισυστημικές» πολιτικές τάσεις στην Ιταλία. …και με ΕΚΤ Ανάλογες τριβές εκδηλώνονται και σε ένα δεύτερο ζήτημα, ιδιαίτερης κρισιμότητας και ευαισθησίας για την Ιταλία: το ζήτημα των ιταλικών τραπεζών. Η πρόσφατη οδηγία της ΕΚΤ, βάσει της οποίας από 1/1/2018 οι ευρωπαϊκές συστημικές τράπεζες θα πρέπει να καλύπτουν με προβλέψεις στο 100% τα νέα «κόκκινα» δάνεια που θα δημιουργούνται, έχουν πυροδοτήσει νέο γύρο νευρικότητας και αντιπαραθέσεων μεταξύ των ιταλικών θεσμικών αρχών και της ΕΚΤ. Στα τέλη Ιουνίου, η Ιταλία προχώρησε στη διάσωση με δημόσιο χρήμα δύο ιταλικών τραπεζών, της VenetoBanca και της Banca Popolare di Vicenza. Η ΕΚΤ και η Κομισιόν (και στο βάθος το Βερολίνο…) συναίνεσαν τότε στην ωμή παραβίαση των κανόνων «εξυγίανσης» των ευρωπαϊκών τραπεζών βάσει των θεσπισθέντων στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής τραπεζικής «ενοποίησης». Με ένα εξόφθαλμο τέχνασμα, οι δύο τράπεζες ανακηρύχθηκαν… μη συστημικές, οπότε εκκαθαρίστηκαν με βάση τους κανόνες του ιταλικού δημοσίου και όχι με βάση τους κανόνες του bail-in! Αυτή η σκανδαλώδης παράκαμψη έκανε τότε το Bloomberg να τιτλοφορήσει άρθρο του με το δηκτικό «η ευρωπαϊκή τραπεζική ένωση πεθαίνει στην Ιταλία». Αυτή η «περίεργη» συναίνεση στο να εκκαθαριστούν οι δύο τράπεζες με δημόσιο χρήμα ήταν  ακριβώς η απόδειξη ότι οι δύο τράπεζες ήταν εξόχως… συστημικές: η κατάρρευσή τους ή η εφαρμογή του bail-in θα συμπαρέσυρε, άλλες, ισχυρότερες ιταλικές τράπεζες, τελικά το ιταλικό τραπεζικό σύστημα στο σύνολό του, ανάβοντας μια νέα ευρωπαϊκή «πυρκαγιά». Σε αυτή την υπόθεση, ωστόσο, υπάρχει και ένα δευτερεύον, αλλά όχι άνευ σημασίας, πολιτικό στοιχείο: οι δύο διασωθείσες τράπεζες ήταν στυλοβάτες της οικονομίας του Βένετο, το οποίο Βένετο είναι με τη σειρά του η ιστορική πολιτική βάση της Λέγκας του Βορρά… Για να επανέλθουμε στη νέα οδηγία της ΕΚΤ που θα ισχύσει από 1/1/2018, πολλοί στην Ιταλία εκτιμούν ότι θα αποτελέσει τη θρυαλλίδα για να «εκραγεί» το ιταλικό τραπεζικό σύστημα. Αυτές τις μέρες, ο επικεφαλής του Τμήματος Ανάλυσης της Ιταλικής Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, με «πύρινο» άρθρο του, καταφέρεται κατά της ΕΚΤ χτυπώντας το ελληνικό… σαμάρι: θεωρεί την οδηγία επικίνδυνη και εκτιμά ότι οι ελληνικές τράπεζες είναι σε χειρότερη κατάσταση από τις ιταλικές, αλλά η σιωπή της Ελλάδας είναι «εκκωφαντική»… Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το ζήτημα θα έχει περίοπτη θέση στο ιταλικό προεκλογικό «μενού»… Μία ακόμη νίκη των «αντισυστημικών»; Οι τάσεις στην ιταλική πολιτική σκηνή είναι σαφείς: Το κίνημα των 5 Αστέρων του Μπέπε Γκρίλο (ευρωσκεπτικιστικό και με θέση για διεξαγωγή δημοψηφίσματος για το ευρώ) εμφανίζεται να έχει δυναμική κατάκτησης της πρώτης θέσης, ακολουθεί η δεξιά όπου ο Μπερλουσκόνι επιχειρεί δυναμική επάνοδο προσεγγίζοντας μάλιστα και τη Λέγκα του Βορρά, ενώ η κεντροαριστερά δεν εμφανίζει δυναμική ανάκαμψης. Οι πρόσφατες εκλογές για το περιφερειακό συμβούλιο της Σικελίας ήταν ένα σοκ για τις φιλοευρωπαϊκές-συστημικές δυνάμεις. Πρώτος αναδείχθηκε ο υποψήφιος του Μπερλουσκόνι, δεύτερος ο υποψήφιος του Κινήματος των 5 Αστέρων (αμφότεροι με ποσοστά αρκετά πάνω από 30%) και τρίτος με το αναιμικό για κόμμα εξουσίας 18,5% ο υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος - η ήττα του τελευταίου ήταν τέτοια, ώστε να γίνεται πλέον λόγος ότι «τρίζει η καρέκλα» του Ματέο Ρέντσι... Δεδομένου ότι το Μάιο η Κομισιόν θα αποφανθεί αν και τι είδους έκτακτα μέτρα θα πρέπει να λάβει η Ιταλία για να διορθώσει το έλλειμμά της και να ελέγξει το χρέος της, βάσει και των ανακοινώσεων της Eurostat στα τέλη Απριλίου για τα δημοσιονομικά των χωρών-μελών, οι εκλογές προφανώς πρέπει να προηγηθούν… Απομένει λοιπόν λίγος χρόνος για να μάθουμε αν -όπως προκύπτει από τη «λογική» των πραγμάτων- θα έχουμε άλλη μια νίκη των «αντισυστημικών» δυνάμεων, αυτή τη φορά στη χώρα με την τρίτη ισχυρότερη οικονομία της Ε.Ε. Ένα ερώτημα τεράστιας σημασίας, που θα μας αναγκάσει να γράψουμε ξανά και ξανά…  ]]>
http://www.rizopoulospost.com/epomenos-stathmos-italia/feed/ 0
Τσίπρας- Καμμένος: Μια σχέση που σβήνει; http://www.rizopoulospost.com/tsipras-kammenos-mia-sxesi-pou-svinei/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=tsipras-kammenos-mia-sxesi-pou-svinei http://www.rizopoulospost.com/tsipras-kammenos-mia-sxesi-pou-svinei/#comments Sat, 25 Nov 2017 05:00:04 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=216150 Ratatoulis

Γράφει ο Ρατατούλης Ισως τη Δευτέρα θα είναι η τελευταία φορά που ο Αλέξης Τσίπρας θα αναγκαστεί να πάει στο Κοινοβούλιο για να υπερασπιστεί τον συγκυβερνήτη του Πάνο Καμμένο, για την υπόθεση της πώλησης (που δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα) βλημάτων πυροβόλου  άρματος μάχης στη Σαουδική Αραβία.   *** Να υπερασπιστεί όμως τι ο κ. Τσίπρας; Το ήθος, τον χαρακτήρα, ή την πολιτική που ακολούθησε έως τώρα ο Πάνος Καμμένος; Τίποτα απ΄αυτά, γιατί θα πρέπει να ξέρετε ότι δηλώσεις που έγιναν στο παρελθόν του τύπου «με τον Καμμένο είμαστε σαν αδέλφια» (που το είπε ο κ. Τσίπρας) ή « θα μείνουμε σφιχτοαγκαλιασμένοι με τον Τσίπρα έως το τέλος ( που το είπε ο κ. Καμμένος) ανήκουν πλέον στο παρελθόν.   *** Ετσι και αλλιώς στην Κουμουνδούρου και στην πλειοψηφία των μελών της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ ουδέποτε είδαν με καλό μάτι τη συγκυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ και τον κ. Καμμένο...   *** Θεωρούν τον υπουργό Αμυνας ότι η πολιτική του πορεία δεν έχει καμία σχέση με τις αρχές και τις αξίες της Αριστεράς, ότι είναι πολιτικά απρόβλεπτος, ότι είναι δικομανής και κυρίως ότι δεν είναι πολιτικά διαχειρίσιμος ή «υπερασπίσιμος» (σε πολιτικά ατοπήματα)...   *** Ετσι μετά την «μονομαχία» της προσεχούς  Δευτέρας στη Βουλή οι αποστάσεις ανάμεσα στον κ. Τσίπρα και στον κ. Καμμένο θα μεγαλώσουν. Μεγάλες ήταν βεβαίως και από πριν, αφού ουδέποτε προσκαλούσαν τον κ. Καμμένο σε κρίσιμες συσκέψεις στο Μέγαρο Μαξίμου, ουδέποτε ρωτούσαν τη γνώμη του για διάφορα νομοθετήματα που πέρασαν (κυρίως αυτά τα λεγόμενα αριστερού προσανατολισμού) και τον ήθελαν απλώς στην κυβέρνηση  προκειμένου να διατηρήσουν την ισχνή πλειοψηφία που διατηρούν στη Βουλή για να κρατηθούν όσο γίνεται περισσότερο στην εξουσία. Αλλά όλα τα καλά έχουν κάποιο τέλος...   *** Σας πληροφορώ ότι ο κ. Τσίπρας θα ανεχθεί την παρουσία του κ. Καμμένου στην κυβέρνηση έως τις εκλογές (όποτε αυτές κι αν διεξαχθούν). Και εν συνεχεία  οι δυο τους θα χωρίσουν οριστικά τους δρόμους τους. Αλλωστε ο κ. Τσίπρας θεωρείται πλέον «σπεσιαλίστας» στην απομάκρυνση στενών συνεργατών του. Να θυμίσω τους Αλαβάνο, Κουβέλη, Κωνσταντοπούλου, Βαρουφάκη, Λαφαζάνη κ.α. Και γιατί νομίζετε ότι θα υπάρχει αυτή η ανοχή έως τις εκλογές;   *** Μην ξεχνάτε ένα πράγμα. Στην υπόθεση των βλημάτων από τη Σαουδική Αραβία εμπλέκεται και το ΚΥΣΕΑ, στο οποίο προεδρεύει ο Αλέξης Τσίπρας. Συνεπώς την απόφαση για τα βλήματα άραγε υπέγραψε και ο κ. Τσίπρας;   *** Ετσι τη Δευτέρα θα παρακολουθήσουμε στη Βουλή άλλη μία «μονομαχία» των Τσίπρα και Μητσοτάκη (όχι μόνον για τον Καμμένο. αλλά  για τη διαφθορά, τις μίζες, τους φορολογικούς παραδείσους, την Siemens κτλ. Χιλιοειπωμένα πράγματα , θα πείτε που τα βαρέθηκε και ο κόσμος και χωρίς πολιτικό όφελος για την κυβέρνηση( δείτε δημοσκοπήσεις) τη στιγμή που θα κληθούν πάλι να πληρώσουν φόρους, ΕΝΦΙΑ και τέλη κυκλοφορίας, χωρίς να βλέπουν φως στο τούνελ της εξεύρεσης εργασίας.   ***
]]>
http://www.rizopoulospost.com/tsipras-kammenos-mia-sxesi-pou-svinei/feed/ 0