Ο Άγγελος Ιατρίδης, οινολόγος και συνιδιοκτήτης του Κτήματος ΑΛΦΑ, μιλά στο RP

iatridhs bnbn
Διαβάστε επίσης

Συνέντευξη στους: Μαρία Κατσικοβόρδου

Αντώνη-Μάριο Παπαγιώτη

Κτήμα Άλφα, μία ετικέτα που τα τελευταία χρόνια βρίσκεται συνεχώς ανάμεσα σε βραβεία κρασιού παγκόσμιου κύρους και ανάμεσα στα αγαπημένα των Ελλήνων. Πόση δουλειά έχει αυτό από πίσω; Πόσα χρόνια λειτουργίας έχει το Κτήμα Άλφα;
Το ΚΤΗΜΑ ΑΛΦΑ γεννήθηκε ως ιδέα το 1995, όταν οι συνιδρυτές του Μάκης Μαυρίδης και Άγγελος Ιατρίδης απέκτησαν τα πρώτα τους αμπέλια στην καρδιά της ζώνης του Αμυνταίου. Η νομική μορφή της εταιρίας ΚΤΗΜΑ ΑΛΦΑ δημιουργήθηκε το 1997 και το 2003 ήταν η πρώτη εμπορική μας σοδειά η οποία κυκλοφόρησε στην αγορά το 2005. Η ποσότητα και η ποιότητα της δουλειάς που απαιτείται για αυτό το εγχείρημα είναι πολύ δύσκολο να αποτιμηθεί από τους ίδιους τους δημιουργούς. Αυτό, όμως, που είναι σίγουρο είναι ότι δεν υπάρχει ο παραμικρός εφησυχασμός για τα όσα έχουν επιτευχθεί στην μέχρι σήμερα πορεία μας. Η αμπελοκαλλιέργεια και η οινοποίηση είναι από την φύση τους αέναες διαδικασίες στο πλαίσιο των οποίων οφείλουμε να αναθεωρούμε συνεχώς με ποιοτικούς όρους τους στόχους μας.

Απλοϊκή ίσως ερώτηση, αλλά το δικό σας αγαπημένο κρασί ποιο είναι;
Κάθε κρασί που δημιουργούμε, υπηρετεί μια φιλοσοφία: πρέπει να μας αρέσει. Οπότε, το αγαπημένο μας κρασί έχει να κάνει με τη στιγμή που το απολαμβάνουμε.

Πώς ξεχωρίζει κανείς το καλό κρασί;
Η έννοια «καλό» είναι αρκετά υποκειμενική και ιδιαίτερα όταν πρόκειται για τη γεύση. Οπότε, η δική μου προσέγγιση ότι το καλό κρασί πρέπει να δίνει απόλαυση σε αυτόν που το καταναλώνει. Όσο απλοϊκή δείχνει αυτή η προσέγγιση τόσο ουσιαστική είναι.

Βλέπουμε τα τελευταία χρόνια ένα άνοιγμα του κλάδου κρασιού προς την Κίνα. Είναι αυτό λύση για την ελληνική αγορά κρασιού; Εσείς έχετε βολιδοσκοπήσει την εξαγωγή στην αγορά αυτή ή άλλες, όπως τη Ρωσία για παράδειγμα;

Αυτή τη στιγμή τα κρασιά του κτήματος ταξιδεύουν σε 29 χώρες. Μέσα στις χώρες αυτές είναι και η Ρωσία και η Κίνα. Συνολικά η εξωστρέφεια συνιστά υγιή ανάπτυξη του αμπελοοινικού κλάδου. Όσο μεγαλύτερη είναι η διασπορά των αγορών στις οποίες διατίθενται τα κρασιά μας, τόσο περισσότερο διασφαλίζεται η μελλοντική εμπορική μας πορεία.

Οι Έλληνες επιλέγουν τα ελληνικά κρασιά ή και εδώ υπάρχει η προτίμηση του «ξένου»;
Το γεγονός ότι το εμφιαλωμένο εισαγόμενο κρασί είναι κάτω του 5% είναι σαφής απόδειξη ότι ο Έλληνας επιλέγει συνειδητά το ελληνικό κρασιά επειδή ικανοποιείται από τα ποιοτικά του χαρακτηριστικά.

Είναι τελικά το ελληνικό κρασί ακριβό; Σε σύγκριση ίσως με χώρες όπως Χιλή ή Αργεντινή ή και Ν. Αφρική, είναι το ελληνικό κρασί ανταγωνιστικό τόσο στην εγχώρια αγορά όσο και στο εξωτερικό;

Μεταξύ των Ελλήνων παραγωγών υπάρχει μία έκφραση που οι περισσότεροι από εμάς αποδεχόμαστε, ότι «το φθηνό ελληνικό κρασί είναι ακριβό και το ακριβό ελληνικό κρασί είναι φθηνό». Η Αργεντινή, η Χιλή, η Ν. Αφρική είναι χώρες πολύ μεγαλύτερες σε όγκο παραγωγής από την Ελλάδα. Όποιος έχει ταξιδέψει στις χώρες αυτές, αλλά βέβαια και εμείς οι παραγωγοί, που συναντάμε σε διάφορες διεθνείς εκθέσεις συναδέλφους από τις χώρες αυτές και ερχόμαστε σε επαφή με τα προϊόντα τους, βλέπουμε ότι σε αρκετές περιπτώσεις έχουν την δυνατότητα να πωλούν κρασιά τους και σε πολύ υψηλότερες τιμές από τα ελληνικά, αλλά βέβαια και σε πολλές περιπτώσεις πολύ φθηνότερα από τα δικά μας.

Ακούγεται ότι ανάμεσα στα νέα μέτρα που προτίθεται να πάρει η κυβέρνηση είναι και η φορολογία στα αλκοολούχα ποτά. Αυτό είναι κάτι που σας επηρεάζει ή το κρασί εμπίπτει σε άλλη κατηγορία; Υπάρχει ειδικός χειρισμός για ΠΟΠ ποικιλίες;

Στο κρασί υπάρχει ειδικός φόρος κατανάλωσης, αλλά προς το παρόν είναι μηδενικός. Αν τώρα αυτό αλλάξει, τότε σίγουρα θα επηρεάσει την κατανάλωση κρασιού.

Νιώθετε ότι έχετε στήριξη από την κυβέρνηση -την εκάστοτε κυβέρνηση; Υπάρχει περιθώριο για βελτίωση σε επίπεδο πολιτικής και πολιτικών γύρω από την παραγωγή κρασιού;

Ο αμπελοοινικός κλάδος έχει τη στήριξη της πολιτείας με την συνδρομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εδώ και αρκετά χρόνια είτε για έργα υποδομής είτε, όπως συμβαίνει τα τελευταία πέντε χρόνια, με προγράμματα προώθησης οίνου σε τρίτες χώρες. Το πόσο καλά το εκμεταλλεύεται αυτό ο κλάδος είναι αντικείμενο μεγάλης συζήτησης, γιατί πολλές φορές γραφειοκρατικές δυσλειτουργίες δημιουργούν σημαντικά προβλήματα στον οικονομικό προγραμματισμό των εταιριών, με αποτέλεσμα να δημιουργείται κρίση αξιοπιστίας στη συνέχεια στην αγορά.

Σε επίπεδο εκπαίδευσης, η χώρα μας δημιουργεί επαγγελματικά στελέχη στο χώρο αυτό ανταγωνιστικά με το εξωτερικό; Υπάρχει χώρος βελτίωσης στον τομέα αυτό, ίσως κάποιο μεταπτυχιακό διεθνούς εμβέλειας ή κάτι άλλο σχετικά;

Η εκπαίδευση αποτελεί την ατμομηχανή η οποία κινεί και εξελίσσει οποιονδήποτε παραγωγικό κλάδο και όχι μόνο.
Το επιστημονικό επίπεδο των επαγγελματιών που εμπλέκονται στον χώρο από την αμπελοκαλλιέργεια μέχρι και την διάθεση του κρασιού είναι ιδιαίτερα υψηλό στην Ελλάδα. Από μόνο του αυτό όμως δεν αρκεί. Πρέπει να δημιουργήσουμε μία δημιουργική σχέση με τον καταναλωτή για να μπορέσουμε να τον μυήσουμε στην κουλτούρα του κρασιού. Είναι πολύ δύσκολο μία χώρα η οποία παράγει το 0,5 % της παγκόσμιας παραγωγής να είναι κέντρο ενός μεταπτυχιακού διεθνούς εμβέλειας.
Παρόλα αυτά όμως, το επιστημονικό δυναμικό των ανωτάτων ιδρυμάτων είναι ιδιαίτερα υψηλό και σε αυτό που υστερούν είναι τα κονδύλια που μπορούν να διαθέσουν έτσι ώστε να παράγεται συνεχώς εφαρμοσμένη γνώση αιχμής. Μια αμεσότερη διασύνδεση και συνεργασία της παραγωγής με πανεπιστημιακά ιδρύματα είναι σίγουρο πως θα επιφέρει μία πολύ πιο ουσιαστική πρόοδο στον κλάδο.

 

Παλαιότερα άρθρα: