Ο νέος ακήρυχτος πόλεμος στην Καταλονία της Ισπανίας

katalonia
Διαβάστε επίσης

Γράφει ο Κωνσταντίνος Μπαλτάς

Μετά την μεγάλη νίκη των δύο κομμάτων που υποστηρίζουν το αίτημα ανεξαρτητοποίησης της Καταλονίας, ενάντια στα πέντε υπόλοιπα που τάσσονται κατά, στις περιφερειακές εκλογές στην Ισπανία, το αποτέλεσμα ερμηνεύεται από τον καθένα όπως συμφέρει τη δική του ιδεολογική τοποθέτηση.

Ο συνασπισμός «Junts pel Si» («Μαζί για το Ναι») κέρδισε 62 έδρες στο 135μελές κοινοβούλιο αυτής της εύπορης βορειοανατολικής περιφέρειας της Ισπανίας, ενώ το μικρότερο αριστερό κόμμα CUP, που τάσσεται επίσης υπέρ της ανεξαρτησίας, κέρδισε άλλες 10 έδρες, σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα. Μαζί συγκεντρώνουν το 47,33% των ψήφων. Αυτό είναι αναμφίβολα μία τεράστια νίκη για τους Καταλανούς αυτονομιστές που περιλαμβάνουν στους κόλπους τους ανθρώπους από την πατριωτική δεξιά μέχρι τη ριζοσπαστική αριστερά.

«Οι Καταλανοί ψήφισαν ναι στην ανεξαρτησία», δήλωσε ο επικεφαλής της περιφερειακής κυβέρνησης της Καταλονίας Αρτούρ Μας, μιλώντας σε ένα πλήθος οπαδών που ξεπερνούσε τις 2.000 στο κέντρο της Βαρκελώνης. «Κερδίσαμε», πρόσθεσε σε τέσσερις γλώσσες – στα καταλανικά, τα ισπανικά (καστεγιάνο), τα αγγλικά και τα γαλλικά.

Κάπως έτσι έχει ξεκινήσει ο ακήρυχτος πόλεμος με την ισπανική κυβέρνηση η οποία αφενός είναι κατά οποιασδήποτε ανεξαρτησίας ή αυτονόμησης μέρους της Ισπανίας αλλά χρησιμοποιεί και το χαρτί του ισπανικού Συντάγματος το οποίο απαγορεύει δημοψηφίσματα απόσχισης όταν δεν γίνονται σε όλη την επικράτεια.
«Θα υπερασπιστούμε την ενότητα της Ισπανίας» τόνισε ο εκπρόσωπος του κυβερνώντος Λαϊκού Κόμματος Πάμπλο Κασάδο.

Από πλευράς ευρωπαϊστών σοσιαλδημοκρατών και φιλελευθέρων αυτό το αποτέλεσμα διαβάζεται ως σύγκλιση ακροδεξιάς και αριστεράς στη βάση λαϊκιστικών προταγμάτων τη στιγμή που η χώρα αντιμετωπίζει οικονομική κρίση, χωρίς η αντιμετώπισή της να περιλαμβάνεται στα κριτήρια με τα οποία ψήφισαν οι Καταλανοί. Οποιεσδήποτε ομοιότητες με την Ελλάδα να μη θεωρηθούν καθόλου τυχαίες. Από την άλλη η αριστερά και οι ευρωσκεπτικιστές προτιμούν να επικεντρώνονται στα σημεία που βολεύουν τη δική τους ατζέντα.

Στην πραγματικότητα οι αποσχιστικές τάσεις είναι η έκφραση μίας χρόνιας συνείδησης αυτών των λαών ότι βρίσκονται υπό την κυριαρχία ενός λαού με τον οποίο δεν ταυτίζονται αλλά και με την οικονομική κρίση που έκανε τη χρησιμοθηρική επίπλαστη ενότητα να καταρρέει τώρα σαν χάρτινος πύργος. Και φυσικά τηρουμένων των αναλογιών αυτό συμβαίνει και με ολόκληρη την Ευρώπη στην οποία η συνένωση των κρατών και το αίσθημα της ενότητας δεν είναι αρκετό για να αντέξει ούτε την οικονομική κρίση, ούτε φυσικά εκείνου του μεταναστευτικού.

Παλαιότερα άρθρα: