Οι μελλοντικές ενέργειες του ESM και ο φόβος καθυστέρησης της δόσης

esm
Διαβάστε επίσης

Γράφει ο Γιάννης Νάκος

Τις τελευταίες ημέρες έπειτα και από την επιστολή του Ευκλείδη Τσακαλώτου προς τους θεσμούς με την οποία εξέφρασε την μη πρόθεση εφαρμογής ορισμένων μέτρων που ετέθησαν από τους τελευταίους παρατηρείται μία έντονη ανησυχία εκ μέρους του ΕSM.

Η ανησυχία αυτή τοποθετεί την εκταμίευση της δόσης των 7,5 δισεκατομμυρίων μετά τις 15 Ιουνίου έχοντας ως αίτιο και επισημαίνοντας ότι πρώτα η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να υλοποιήσει όλα τα προαπαιτούμενα που περιλαμβάνονται στην πρώτη αξιολόγηση του προγράμματος.

Το ΟΚ από τις χώρες-μέλη

Παράλληλα, ο ESM αναφέρει προς την ελληνική κυβέρνηση την έντονη ανησυχία του και για την αποδοχή και υιοθέτηση των μέτρων στήριξης της Ελλάδας από τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κοινοβούλια. Έπειτα από το «πέρασμα» των μέτρων απ’όλα τα εθνικά κοινοβούλια τότε ο ESM, και πιο συγκεκριμένα το διοικητικό του συμβούλιο αναμένεται να δώσει και εκείνο με την σειρά του το πολυπόθητο «οκ» για την έγκριση του συμπληρωμένου Μνημονίου Κατανόησης το οποίο θα ανοίξει ουσιαστικά και πρακτικά τον δρόμο για την τελική εκταμίευση της δόσης προς την Ελλάδα.

Οι ενέργειες του ESM

Εκτός από την επισήμανση του κινδύνου καθυστέρησης της δόσης ο ΕSM, μεταξύ άλλων, γνωστοποιεί με τις κινήσεις του και τις μελλοντικές ενέργειες που προτίθεται να ακολουθήσει.

Σημείο ορόσημο για πολλούς είναι η πολύμηνη πρώτη αξιολόγηση και το ευτυχές κλείσιμο αυτής χωρίς καθυστερήσεις. Από αυτό το σημείο και μετά το χρονολόγιο του ESM θα καταγράψει τις εξής προθέσεις:

Α) Λογικά επέκταση της λήξης δανείων που πήρε η Ελλάδα από τον (EFSF) μέχρι και το ανώτατο χρονικό επίπεδο ωρίμανσης των 32,5 ετών.

Β) Μετάθεση της αύξησης του περιθωρίου του επιτοκίου για τα δάνεια που αφορούσαν την επαναγορά χρέους που έγινε το 2012 με χρηματοδότηση του EFSF.

Γ) Κινήσεις προς την κατεύθυνση της μείωσης του επιτοκιακού ρίσκου, χωρίς να αυξηθεί το κόστος.

Μεσοπρόθεσμα και Μακροπρόθεσμα μέτρα

Παράλληλα ιδιαίτερη μνεία πρέπει να αποδοθεί και στις αναφορές του ΕSM για τα λεγόμενα «Μεσοπρόθεσμα και Μακροπρόθεσμα μέτρα». Αυτά έχουν να κάνουν κυρίως σχετικά με το χρέος και την αποτελεσματική αντιμετώπιση του.

Υπό αυτό το πρίσμα ο οργανισμός δίνει το στίγμα του για τα «Μεσοπρόθεσμα» μέτρα επισημαίνοντας πως τα μέτρα θα πρέπει να αποτελούνται από τις εξής προτάσεις:

1) Εκμετάλλευση αχρησιμοποίητων πόρων από το πρόγραμμα του ESM για την μερική πρόωρη αποπληρωμή επίσημων δανείων.
2) Επιστροφή των κερδών από τα ελληνικά ομόλογα που αγοράστηκαν στο πλαίσιο των προγραμμάτων SMP και ANFA.
3) Πιο βιώσιμη αναδιάταξη των δανείων του EFSF με μέτρα αναδιάταξης του χρέους κυρίως μέσω επιμήκυνσης ωριμάνσεων επιβολή πλαφόν και αναστολή πληρωμών τόκων.

Επιπροσθέτως τα «Μακροπρόθεσμα μέτρα» δεν πρέπει να παραμελήσουν επίσης και πρέπει να δοθεί η απαιτούμενη προσοχή εξίσου προκειμένου να μην εκτροχιαστεί ξανά το πρόγραμμα.

Σε αυτήν την κατεύθυνση ο ΕSM, προτείνει:

1) Προληπτικός μηχανισμός για το χρέος με ενεργοποίηση του όποτε και αν χρειαστεί, μετά πάντοτε από το τέλος του προγράμματος το 2018 προκειμένου να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του χρέους σε μελλοντική χρόνο,

2) Δεύτερον και ιδιαίτερα σημαντικό στοιχείο της πρότασης του ΕSM όσον αφορά τα «Μακροπρόθεσμα» μέτρα αποτελεί η αυτή καθ’αυτή η παραδοχή πως η συμμετοχή του Δ.Ν.Τ. είναι οπωσδήποτε απαραίτητη καθώς αυτό αποτελεί τον μεγαλύτερο πιστωτή της Ελλάδας. Και για αυτόν το λόγο ως μελλοντικό μέτρο απαιτείται η υιοθέτηση όποιας μελλοντικής βοήθειας είναι debatable και η οποία θα μπορεί να δώσει λύση τόσο σε πολιτικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο για την χώρα.

Εν κατακλείδι, όπως είχα αναφέρει και τις προηγούμενες ημέρες οι κύριοι παίχτες του παιχνιδιού έχουν ανοίξει διάπλατα τα χαρτιά τους και προσπαθούν να εφαρμόσουν ο καθένας την δική του πολιτική. Αυτό το οποίο η Ελλάδα οφείλει να προσέξει την υπάρχουσα δεδομένη χρονικά στιγμή είναι η τήρηση των υποσχέσεων της «pacta sunt servanda» και αφετέρου η συνεχής επικοινωνία με την πραγματικότητα, γεγονός που δυστυχώς μας έχει κοστίσει κάτι δεκάδες δισεκατομμύρια. Με λίγα λόγια δηλαδή, ο πολιτικός ρεαλισμός και η παραδοχή ότι η «Πολιτική είναι η Τέχνη του εφικτού και όχι του Ιδεατού» θα μας οδηγήσουν μακρυά από το σκοτάδι και την μισαλλοδοξία των ημερών που ζούμε.

Παλαιότερα άρθρα: