Πλαφόν 4.608 ευρώ στις συντάξεις με την τροπολογία Βρούτση – Τι αλλάζει και ποιοι εξαιρούνται από τη ρύθμιση

geroi
Διαβάστε επίσης

Στις 4.608 ευρώ, το δωδεκαπλάσιο της εθνικής σύνταξης καθορίζεται το ανώτατο όριο των επαναυπολογισμένων συντάξεων με βάση το νόμο Κατρούγκαλου. Με την τροπολογία που κατέθεσε την ύστατη ώρα ο υπουργός εργασίας Γιάννης Βρούτσης, η οποία προκάλεσε την αποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ και του Μέρα 25 ,μπαίνει τέλος στις « φουσκωμένες» συντάξεις οι οποίες έφθαναν τις 10.000 ,15.000 ακόμα και 24.000 ευρώ.

Με την προτεινόμενη διάταξη θεσπίζεται πλαφόν στις κύριες συντάξεις γήρατος, αναπηρίας και χηρείας το οποίο θα ισχύει και για τους διπλοασφαλισμένους που κατέβαλλαν διπλές εισφορές. Από το πλαφόν εξαιρούνται μόνο οι δικαιούχοι επιδομάτων αναπηρίας. Oι τυχόν διαφορές ποσών συντάξεων θα αναζητούνται άτοκα ως καλοπίστως εισπραχθέντα και θα επιστρέφονται με παρακράτηση σε ποσοστό 20% της μηνιαίας καταβαλλόμενης σύνταξης έως της τελικής εξόφλησης.

Οι συντάξεις θα αποτελούνται πλέον από:

Την εθνική σύνταξη 345 έως 384 ευρώ ανάλογα με τα έτη ασφάλισης.

Την ανταποδοτική σύνταξη η οποία υπολογίζεται αφενός με βάση τις συντάξιμε αποδοχές του ασφαλισμένου και αφετέρου με τα ποσοστά αναπλήρωσης που ορίζει ο νόμος Κατρουγκαλου.

Ειδικότερα εισάγεται ως ανώτατο όριο ασφαλιστέων αποδοχών το 12πλάσιο του εκάστοτε ισχύοντος νόμιμου κατώτατου μισθού , προσδιορίζοντας με αυτό τον τρόπο εμμέσως το ανώτατο όριο συντάξεων.

Το θεσπιζόμενο ανώτατο όριο σύνταξης είναι ενιαίο και ορίζεται στο 12πλάσιο της εθνικής σύνταξης που αντιστοιχεί σε 20 χρόνια ασφάλισης όπως αυτό ισχύει κάθε φορά , ήτοι σήμερα στο ποσό των 4.608 ευρώ και υπερβαίνει κατά πολύ τα προισχύοντα ανώτατα όρια συντάξεων των ενταχθέντων στον ΕΦΚΑ φορέων. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι το πλαφόν για το πρώην ΙΚΑ ήταν 2.373.50 και για τα πρώην ειδικά ταμεία 2.773 ευρώ.

Το θεσπιζόμενο πλαφόν θα ισχύει για όλες τις συντάξεις που εκδόθηκαν από το Μάιο του 2016 αλλά και για τις παλιές που επαναυπολογίστηκαν με βάση το νόμο Κατρούγκαλου.

Το ανώτατο όριο αφορά και κάθε είδους προσαυξήσεις στη σύνταξη η τις συντάξεις. Δηλαδή αφορά και τους διπλοασφαλισμένους σε δύο πρώην ταμεία που λαμβάνουν προσαύξηση στη σύνταξή τους και έχουν καταβάλλει διπλές εισφορές.

Ωστόσο από το πλαφόν εξαιρούνται οι δικαιούχοι επιδομάτων τετρα- παραπληγίας και απολύτου αναπηρίας ακόμα και αν λαμβάνουν υψηλές συντάξεις ,λόγων των αυξημένων αναγκών αυτών των ατόμων.

Οπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση , ο υπολογισμός της ανταποδοτικής σύνταξης από το έτος 2002 έως το 2016 είχε ως αποτέλεσμα σε συγκεκριμένες περιπτώσεις την απονομή συντάξεων που αλλοίωναν την αρχή της ανταποδοτικότητας και της δίκαιης αναδιανομής που θα πρέπει να διέπουν με όρους δικαιοσύνης το ασφαλιστικό σύστημα εξασφαλίζοντας τη βιωσιμότητα αυτού και επάρκεια παροχών.

Εργασιακά

Σειρά αλλαγών στην εργασιακή νομοθεσία περιλαμβάνει η δεύτερη τροπολογία που κατέθεσε ο υπουργός Εργασίας Γιάννης Βρούτσης, πριν από την ονομαστική ψηφοφορία στη Βουλή για το διυπουργικό νομοσχέδιο.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την τροπολογία, καταργούνται αφότου ίσχυσαν διατάξεις της εργασιακής νομοθεσίας σχετικά με:

-την ευθύνη αναθέτοντος εργολάβου και υπεργολάβου έναντι των εργαζομένων (άρθρο 9 ν.4554/2018)

-το βάσιμο λόγο ως σωρευτικό κριτήριο για το έγκυρο της καταγγελίας της εργασιακής σχέσης εργαζόμενου (άρθρο 48 του ν.4611/2019)

-την αναστολή προθεσμιών κατά τη συμφιλιωτική διαδικασία και τη διαδικασία επίλυσης εργασιακών διαφορών (άρθρο 58 ν, 4611/2019).

Δείτε ολόκληρη την τροπολογία

Αναφορικά με την ευθύνη αναθέτοντος εργολάβου και υπεργολάβου έναντι εργαζομένων, στην αιτιολογική έκθεση αναφέρεται ότι καταργείται η διάταξη του άρθρου 9 του ν. 4554/2018, με την οποία επιχειρήθηκε η γενική νομοθετική ρύθμιση για την κοινή και αλληλέγγυα ευθύνη αναθέτοντος εργολάβου και υπεργολάβου έναντι των εργαζομένων η οποία στην πράξη προκάλεσε εκτεταμένη σύγχυση και δυσκολίες εφαρμογής που είχαν ως αποτέλεσμα, αφενός την άμβλυνση της προστασίας των δικαιωμάτων των εργαζομένων έναντι του εργοδότη προς τους αντισυμβαλλομένους του στο πλαίσιο συμβάσεων εκτέλεσης έργων, παροχής υπηρεσιών κλπ, αλλά και των σχέσεων αυτών με τρίτους στο πλαίσιο συμβάσεων υπεργολαβίας. Αναφέρεται επίσης ότι η διάταξη πρέπει να καταργηθεί ώστε να είναι σαφής η ευθύνη του εργοδότη έναντι των εργαζομένων που αυτός απασχολεί, ανεξαρτήτως των συμβατικών σχέσεων που αναπτύσσει ο εργοδότης με τρίτους ως επιχειρηματίας.

Αναφορικά με την κατάργηση της διάταξης για το βάσιμο λόγο ως σωρευτικό κριτήριο για το έγκυρο της καταγγελίας της εργασιακής σχέσης εργαζόμενου (άρθρο 48 του ν.4611/2019). Το άρθρο 48 του ν.4611/2019 προέβλεπε ότι η καταγγελία της εργασιακής σχέσης θεωρείται έγκυρη, μόνο αν οφείλεται σε βάσιμο λόγο, κατά την έννοια του άρθρου 24 του Αναθεωρημένου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 4359/2016, έχει γίνει εγγράφως, έχει καταβληθεί η οφειλόμενη αποζημίωση και έχει καταχωρηθεί η απασχόληση του απολυόμενου στα τηρούμενα για τον ΕΦΚΑ μισθολόγια ή έχει ασφαλιστεί ο απολυόμενος. Σε περίπτωση αμφισβήτησης, το βάρος της επίκλησης και απόδειξης της συνδρομής των προϋποθέσεων έγκυρης καταγγελίας φέρει ο εργοδότης.

Τέλος στον «κόφτη» στις προσλήψεις

Όπως εξηγούσαν από το υπουργείο Εργασίας, τα κύρια σημεία της τροπολογίας έχουν ως εξής:

Η Ελλάδα έχει ενσωματώσει στο εθνικό της δίκαιο και τον Αναθεωρημένο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη (ΑνΕΚΧ) που κυρώθηκε από τη Βουλή το 2016.

Στη δυσάρεστη περίπτωση απόλυσης εργαζομένου υπήρχαν δύο επιλογές: είτε ο «βάσιμος λόγος απόλυσης» χωρίς αποζημίωση, είτε η καταβολή αποζημίωσης στον εργαζόμενο χωρίς «βάσιμο λόγο απόλυσης».

Με το άρθρο 48 του ν. 4611/2019, της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, που ήρθε προς ψήφιση τον Μάϊο, λίγες εβδομάδες πριν από τις εκλογές, πλέον υπάρχει μία μόνον επιλογή: η καταγγελία της σύμβασης να γίνεται μόνο για «βάσιμο λόγο».

Η ρύθμιση αυτή όχι μόνο δεν είναι «φιλεργατική» αλλά λειτουργεί εναντίον των εργαζομένων, καθώς:

(α) δυσχεραίνει τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, και

(β) φέρνει τους ήδη εργαζόμενους σε χειρότερη θέση, καθώς στιγματίζεται για τον υπόλοιπο εργασιακό βίο ο εργαζόμενος που απολύεται.

Επιπλέον, με το άρθρο 58 του ίδιου νόμου επιδεινώνεται ραγδαία μια βασική παθογένεια του ελληνικού συστήματος, που είναι οι καθυστερήσεις στην έκδοση δικαστικών αποφάσεων.

Η νέα κυβέρνηση με την κατάργηση αυτών των άρθρων – με βασικό της μέλημα τη δημιουργία πολλών νέων θέσεων εργασίας και την αποτελεσματική προστασία των υφιστάμενων – επιτυγχάνει τα εξής:

Καταργεί τον «κόφτη» στις προσλήψεις που έβαλε η προηγούμενη κυβέρνηση. Ενδεικτικά, από το συνδυασμό των πολιτικών της προηγούμενης κυβέρνησης και της εφαρμογής του άρθρου 48, τον Ιούλιο 2019 το ισοζύγιο προσλήψεων-αποχωρήσεων ήταν αρνητικό κατά 14.691 θέσεις.

Βάζει τέλος στον ουσιαστικό διαχωρισμό μεταξύ εκείνων που έχουν εργασία και εκείνων που είναι άνεργοι, ή μόλις ξεκινούν τον εργασιακό τους βίο (insiders/outsiders της αγοράς εργασίας).

Αποτρέπει τη μαζική μετατροπή σχέσεων εργασίας σε ορισμένου χρόνου, σε συμβάσεις έργου, και σε υπεργολαβίες, και θα οδηγούσε τελικά σε σημαντική ενίσχυση της «μαύρης», αδήλωτης, εργασίας.

Παλαιότερα άρθρα: