Τραπεζικά test και Πράσσειν Άλογα!

stress
Διαβάστε επίσης

Του Ιπποκράτη Χατζηαγγελίδη*

Δεν πράλαβε να στεγνώσει το μελάνι στο κείμενο της Εκθέσεως της Ε.Κ.Τ. για τα έλεγχο αντοχής (stress test) των 130 συστημικών ευρωπαϊκών τραπεζών και ήδη, οι συνήθεις επαϊοντες έπιασαν δουλειά! Δεν περιμέναμε τα stress tests για να μάθουμε ότι η πλειοψηφία όσων μιλάνε για τις τράπεζες, ακόμη ακι όσων γράφουν τα σχετικά ρεπορτάζ δεν έχουν την ελάχιστη γνώση επί του θέματος. (Και μόνο το γεγονός ότι το κείμενο των 178 σελίδων είναι στην αγγλική θα έπρεπε να μας κάνει επιφυλακτικούς ως προς την ικανότητα όλων αυτών να το διαβάσουν και να το αναλύσουν μέσα σε ελάχιστες ώρες από την δημοσίευσή του…) Όμως,  νομίζω ότι ουδείς εξεπλάγη από όλους αυτούς και τις αντικρουόμενες ερμηνείες τους.

Το δήθεν αντιμνημονιακό μέτωπο (ακροδεξιοί, ψεκασμένοι, καμμένοι, ξεβολεμένοι, αριστεροί και τα λαμόγια της δραχμής) κραυγάζουν περί αποτυχίας, ενώ είναι προφανές ότι τα ποσά που απαιτούνται για την Εθνική και τη Eurobank είναι ελάχιστα και θα τα βρουν εξ ιδίων. Άλλωστε, υπάρχουν και τα κεφάλαια του Τ.Χ.Σ., τα οποία δεν αναμένεται καν να χρησιμοποιηθούν. Όμως, έπρεπε όλοι αυτοί να βρουν μια ακόμη αφορμή για να προωθήσουν την προπαγάνδα τους, αλλά και να επιδείξουν την στοιχειώδη άγνοιά τους συμπληρώνω εγώ! Εν πάση περιπτώσει, οι αντιδράσεις του ετερόκλητου αντιμνηονιακού χώρου ήταν αναμενόμενες.

Το ερώτημα είναι γιατί πανηγυρίζει η άλλη πλευρά, το μέτωπο της δήθεν ευθύνης και λογικής (αν είναι δυνατόν κάτι τέτοιο με ΒενιζελοΝτινοπουλοΓιακουματοΒούλτεψηκαιότι άλλο), δηλαδή Κυβέρνηση, Τράπεζες και η (μωρά και αθώα παρθένος…) Τράπεζα της Ελλάδος!!! Ειλικρινώς, αναρωτιέμαι, νομίζουν ότι κέρδισαν κάτι; Έχουν αντιληφθεί την πραγματικότητα ή ζουν στο υπέροχο ροζ συννεφάκι τους; Μπορούν -ή μήπως το ερώτημα πρέπει να είναι «θέλουν»;-  να συνειδητοποιοήσουν ότι η –τυπική και αναμενόμενη- επιτυχία των ελληνικών τραπεζών στα stress tests ελάχιστα ή καθόλου θα επηρεάσει την καθημερινότητά μας;

Οι τράπεζες γνώριζαν καλώς ποια είναι η κατάστασή τους, δεν περίμεναν την ΕΚΤ να το επιβεβαιώσει. Όποιος δεν το αντιλαμβάνεται αυτό καλύτερα να μην μιλάει για το θέμα. Ως γνωστόν, όσα ξέρει ο νοικοκύρης δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος! Το μόνο που δεν ήξεραν οι τράπεζες ήταν οι παραδοχές των σεναρίων της ΕΚΤ, όμως είχαν και οι ίδιες την δυνατότητα να τρέξουν σχετικές προσομοιώσεις και μπορούσαν να υπολογίσουν τι περίπου θα βγάλουν οι έλεγχοι της ΕΚΤ. Απόδειξη η απόφαση της ΕΘΝΙΚΗΣ να μην πωλήσει ποσοστό της FINANSBANK αλλά να πάει σε αύξηση κεφαλαίου. Απόφαση η οποία ελήφθη προ της ανακοινώσεως των αποτελεσμάστων από την ΕΚΤ.

Συνεπώς, το αποτέλεσμα των stress tests δεν έχει κάτι νέο να προσθέσει. Η ουσία δεν αλλάζει. Ας μας απαντήσουν, λοιπόν, οι πανηγυρίζοντες -κυβέρνηση και τράπεζες- αν μέχρι σήμερα οι τράπεζες αδυνατούσαν να χρηματοδοτήσουν την οικονομία, τι άλλαξε ώστε να το κάνουν στο εξής; Αν είχαν πρόβλημα, αν χρειαζόντουσαν πρόσθετα κεφάλαια θα το καταλάβαινα. Θα τα έπαιρναν από το Τ.Χ.Σ. και θα ήταν έτοιμες να χρηματοδοτήσουν την οικονομία. Και, το κυριότερο, θα ξέραμε ποιά ήταν η αιτία που δν το έκαναν μέχρι σήμερα. Τώρα, όμως, πως εξηγείται η αποχή τους από την χρηματοδότηση; Πως εξηγείται η άρνηση ή/και αδυναμία να χρηματοδοτήσουν την παραγωγή; Πως εξηγείται η απαίτησή τους ακόμη και για εγγυητικές επιστολές καλής εκτελέσες και συμμετοχής να ζητούν 100% κάλυψη σε μετρητά ή πολλαπλάσιας αξίας προσημειώσεις; Πως εξηγείται η το écart (η διαφορά επιτοκίων καταθέσεων με επιτόκια χορηγήσεων) να διαμορφώνεται από 7%, στις επιχειρηματικές χορηγήσεις, μέχρι 17% στην λιανική τραπεζική; Πως εξηγείται η άρνηση των τραπεζών να χρηματοδοτήσουν επενδτυικά σχέδια που έχουν υπαχθεί σε προγράμματα του Ε.Σ.Π.Α.; Το τρέχον πρόγραμμα για την χρηματοδότηση των Μ.Μ.Ε. παρουσιάζει απορροφητικότητα 11% λόγω ελλείψεως τραπεζικής χρηματοδοτήσεως.

Το πρόβλημα των τραπεζών, όπως και το φορολογικό, το ασφαλιστικό, η ανεργία, το λαθρομεταναστευτικό και κάθε άλλο πρόβλημα από τα πάρα πολλά που αντιμετωπίζουμε στην καθημερινότητά μας, δε είναι κλαδικό, δεν σχετίζεται με τα όποια test της Ε.Κ.Τ. ή όποιου άλλου. Αν η Ε.Κ.Τ. μπορούσε να δώσει λύση στο πρόβλημα της χρηματοδότησης της παραγωγής μας, θα μπορούσε να είχε λύσει τα προβλήματά και ο φαιδρός Γ.Α.Π. ή ο ολίγιστος Κώστας Καραμανλής. Τα προβλήματά μας, στην παργματικότητα, δεν είναι πολλά είναι ένα και λέγεται «φαύλο και ανίκανο πολιτικό σύστημα»! Όσο δεν κάνουμε ότι πρέπει για να απαλλαγούμε από το τσούρμο των ανίκανων και των φαύλων, τίποτα δεν θα αλλάξει ρπος το καλύτερο και ας ανακεφαλαιωθούν 100 φορές οι τραέπζες.

Όμως, αφού περιμέναμε τα stress test της Ε.Κ.Τ. για να μας πουν την αλήθεια για τις τράπεζές μας, γιατί δεν εμπιστευόμαστε όσα λένε οι ευρωπαίοι για το πολιτικό μας σύστημα; Και, για όποιον δεν το κατάλαβε, επειδή οι ευρωπαίοι μιλάνε με διπλωματική γλώσσα, εμμέσως και όχι ευθές, να σας θυμήσω τι μας έχουν πει προσφάτως:

Δεν σας εμπιστευόμαστε μόνους, ούτε για να πάτε στην τουαλέτα. Επιτήρηση μέχρι να κάνετε όσα έχετε πει και ν’ αποπληρώσετε το 70-75% του χρέους σας. Επιτήρηση κι εποπτεία!

Αυτό είπε η Ε.Ε., αυτό είπε το Δ.Ν.Τ., αυτό είπαν και οι αγορές. Αν το κατάβαμε ή όχι είναι δικό μας πρόβλημα.

Το δυστύχημα για την Ελλάδα είναι ότι η κοινωνία μας γαλουχήθηκε με χαμηλές πολιτικές αξίες, εθίσθηκε στο πελατειακό σύστημα, στην κρατική προστασία –δηλαδή στο κομματικό ντατζιλίκι- και στη λογική της ήσσονος προσπάθειας. Ολόκληρο το πολιτικό σύστημα, τόσο η φοβική Δεξιά όσο και η ανεύθυνη και δημαγωγική Αριστερά ευθύνονται γι’ αυτό. Η ελληνική κοινωνία προτιμά να ακούει όσους της χαϊδεύουν τ’ αυτιά και υπόσχονται επιστροφή στα δανεικά και στις εποχές απ’ όπου ξεκίνησε η καταστροφή! Πρώτοι και καλύτεροι στην πλειοδοσία και στο παραμύθι όχι μόνον οι φαύλοι και ανίκανοι πολιτικοί, όπως ο Καμμένος, η Ραχήλ Μακρή, ο Νότης Μαριάς, ο Βούτσης, ο Σκουρτλέτης, η Ζωή Κωνσταντοπούλου και ατέλειωτος είναι ο κατάλογος, αλλά και  λαμπεροί celebrities (θου Κύριε…) όπως ο Λάκης Λαζόπουλος, ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος ή η Γιάννα Αγγελοπούλου και ένα σωρό άλλοι, λιγότερο ή περισσότερο προβαλλόμενοι!

Καιρός να ξυπνήσουμε και να αντιληφθούμε την πραγματικότητα. Όχι μόνον οι τράπεζες, ολόλκληρη η χώρα, η ίδια η κοινωνία μας, χρειάζεται βαθειές και ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις! Ας κλείσουμε τις τηλεοράσεις και ας ανοίξουμε τα μάτια μας! Και, επειδή το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι, ας ξεκινήσουμε από το πολιτικό μας σύστημα…

*Ο Ιπποκράτης Χατζηαγγελίδης είναι χρηματοπιστωτικός σύμβουλος επιχειρήσεων.

Παλαιότερα άρθρα: