Τρεις ομογενείς περιγράφουν τη ζωή τους μακριά από την Ελλάδα

OMOGENEIS-ISTORIES
Διαβάστε επίσης

Έκαναν το υπερατλαντικό ταξίδι σε διαφορετικές εποχές, με διαφορετικούς στόχους, υπό διαφορετικές προϋποθέσεις. Η «αμερικανική εμπειρία» τους ποικίλει ως προς τον τρόπο, τον τόπο και τον χρόνο, οι περιπτώσεις τους όμως έχουν ένα βασικό κοινό σημείο: Την συνειδητή επιλογή μιας άλλης ζωής, σε μια χώρα ξένη, μακριά από το οικείο περιβάλλον της πατρίδας.

Διαβάστε στο παρακάτω άρθρο για το Νίκο, την Μαρία – Χριστίνα και την Ευαγγελία, οι οποίοι μιλούν στο New Greek TV για την ζωή τους στις ΗΠΑ και δίνουν μια «γεύση» στους ενδιαφερόμενους για τα θετικά και αρνητικά της.

ΝΙΚΟΣ : Ήρθε για σπουδές – Κλείνει 20ετία
Ονοματεπώνυμο: Νίκος Αθηναίος
Ηλικία: 36
Τόπος κατοικίας στην Ελλάδα: Νέα Σμύρνη, Αθήνα
Τόπος διαμονής στις ΗΠΑ: Άστορια, ΝΥC
Σημερινή δουλειά: Χρηματοοικονομικά

Όταν, το μακρινό 1996, ο 18χρονος τότε Νίκος άφηνε την αγαπημένη του Νέα Σμύρνη για τη Νέα Υόρκη, οι φίλοι και οι συγγενείς του, λίγο έως πολύ, ήταν πεπεισμένοι ότι μετά από 4-5 χρόνια θα επιστρέψει. Άλλωστε, το σχέδιό του εκείνη την εποχή δεν ήταν ξεκάθαρο: Πήγαινε για σπουδές και από εκεί και πέρα θα αποφάσιζε τι θα κάνει. Όμως, όταν πια τελείωσε, προτίμησε να παραμείνει στη Νέα Υόρκη, αψηφώντας την πολλά υποσχόμενη – τότε – Ελλάδα, που έμπαινε ολοταχώς στην «χρυσή δεκαετία» την οποία πλήρωσε ακριβά αργότερα…
Πότε ήρθε στις ΗΠΑ και γιατί: Ήρθα στις 16 Aυγουστου 1996, για σπουδές και ένα καλύτερο μέλλον.

Πώς ήταν το ξεκίνημά του: Είχα πρόβλημα προσαρμογής στην αρχή,γιατι είχα καλομάθει στην Ελλάδα! Έφυγα κιόλας και πάνω στο… άνθος της ηλικίας μου! Όμως, ήμουνα συνειδητοποιημένος, γιατί ήξερα οτι είμαι στην Αμερική, η οποία είναι μια χώρα που σου δίνει ευκαιρίες, αρκεί να έχεις θεληςη για δουλειά και σπουδές! Εάν έχεις όρεξη για δουλειά και σχολείο σε αυτή την χώρα δικαιώνεσαι! Στην Αμερική υπάρχει ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ!

Έχεις βρει την δουλειά που ήθελες; Ναι! Αλλά πάντα κοιτάω για κάτι καλύτερο! Κανόνας στην Αμερική : «Never get comfortable in the workplace. Always aim high» (σ.σ. «Ποτέ μην επαναπαύεσαι σε μια δουλειά. Στόχευε πάντα ψηλά»)

Πώς σου φαίνεται ο τρόπος ζωής; Η ζωή στην Νέα Υόρκη είναι ωραία!! Κακα τα ψέματα, ειμαστε ευλογημένοι που ζούμε στην πιο όμορφη πόλη του κόσμου Αλλά οι ρυθμοί είναι γρήγοροι και σκληροί σε σημειο εξάντλησης! Τα όρια σου δοκιμάζονται αλλά στο τέλος της ημέρας ταιριάζει η ατάκα – τραγούδι του Frank Sinatra : «If you can make it here you can make it anywhere.» (σ.σ. «εάν τα καταφέρεις εδώ, μπορείς παντού»)

Νοιώθει περισσότερο Έλληνας ή Αμερικανός; Και τα δυο!! Αγαπάω τόσο την Ελλάδα όσο και την Αμερική: Την Ελλάδα γιατί πολύ απλά γιατί είναι η ΠΑΤΡΙΔΑ μου και την Αμερική γιατί μου έδωσε την ευκαιρία να σπουδάσω και να πιάσω δουλειά με την αξία και τις γνώσεις μου. Να το πω και λαϊκά: Την σέβομαι την Αμερική γιατί μου δίνει ψωμί να φάω και να κάνω την ζωή μου και τα ταξίδια μου!

Έχεις σκεφτεί να επιστρέψεις στην Ελλάδα; Ποτε μην λες ποτέ αλλά ΟΧΙ! Μονο για διακοπές, αλλωστε έχουμε την πιο ωραία χώρα του κόσμου. Όσο και να μου λείπει το σπίτι μου και οι δικοί μου άνθρωποι, δύσκολα θα επιστρέψω. Αγαπάω την Ελλάδα και τους Έλληνες, αλλά δεν μπορώ την νοοτροπία τους!! Δεν μπορώ να ζω σε μια χώρα όπου οι πολίτες δεν αντιδρούν! Απορώ τοσα χρόνια στον καναπέ δεν πιαστηκε η μέση τους; Κλαίνε – κλαίνε , φωνάζουν – φωνάζουν και στο τέλος εκλέγουν σαν «σωτήρες» αυτούς που τους έφεραν στην καταστροφή και την χρεοκοπία! Θα μπορούσα να πω και άλλα, αλλά θα πούνε οι κριτές που κρύβονται πίσω από ένα pc ότι είμαι ανθέλληνας! Έλα όμως που είμαι πιο Ελληνάρας από αυτούς, γιατί εμείς οι κάτοικοι εξωτερικού την πονάμε πιο πολύ την Πάτριδα και αυτό όλοι το αναγνωρίζουν! Πάντως, στα 40 μου έχω βάλει στόχο να είμαι είτε στην Φλόριντα ή την Καλιφορνια! Ζεστό κλίμα και παραλία κάτι σαν Ελλάδα!!

ΜΑΡΙΑ – ΧΡΙΣΤΙΝΑ : Αναζητώντας τον βηματισμό της
Ονοματεπώνυμο: Μαρία – Χριστίνα Σκευοφύλαξ
Ηλικία: 30
Τόπος κατοικίας στην Ελλάδα: Αθήνα
Τόπος διαμονής στις ΗΠΑ: Μπεϊσάιντ, Νέα Υόρκη
Σημερινή δουλειά: Βοηθός Οδοντιάτρου

Το κοινό στοιχείο της Χριστίνας με το Νίκο, είναι η υπηκοότητα και η δυνατότητα εργασίας ανά πάσα στιγμή. Η ειδοποιός διαφορά: Η Χριστίνα αποφάσισε να κάνει το «βήμα» στα 29 της χρόνια, παρακινούμενη από την οικονομική κρίση και το «σκοτεινό» μέλλον των παιδιών της γενιάς της στην Ελλάδα. Στον πρώτο της χρόνο στη Νέα Υόρκη, εργάζεται ως Βοηθός Οδοντιάτρου, αλλά έχει μεγαλύτερες απαιτήσεις για το αύριο, γνωρίζοντας ότι η νέα της ζωή είναι απαιτητική.

Πότε ήρθε στις ΗΠΑ και γιατί: Ήρθα το Νοέμβριο του 2013. Είμαι εδώ ένα χρόνο. Ήρθα διότι δεν μπορούσα να βρω μια εργασία που θα μου παρείχε τα προς το ζην. Μια εργασία που θα μπορούσα να είμαι ανεξάρτητη και αυτόνομη, χωρίς την βοήθεια των γονέων.Ήρθα για ένα καλύτερο μέλλον και μια πιο υγiή καθημερινή ζωή.
Πώς ήταν το ξεκίνημά της: Το ξεκίνημα ήταν πολύ δύσκολο, αφενός γιατί ήταν μια τεράστια αλλαγή της καθημερινής μου ζωής (γονείς, φίλοι, συνήθειες κτλ), αφετέρου ο ανταγωνισμός ήταν πολύ μεγάλος ώστε να βρω γρήγορα εργασία.

Έχεις βρει την δουλειά που ήθελες; Δεν έχω βρει ακόμα την δουλειά που θέλω αλλά πιστεύω με τον καιρό εδώ στις Η.Π.Α θα βρω αυτό που αναζητώ. Υπάρχουν πολλές προοπτικές εδώ να βρεις αυτό που αναζητάς.

Πώς σου φαίνεται ο τρόπος ζωής; Ο τρόπος ζωής είναι πολύ διαφορετικός εδώ. Οι αποστάσεις είναι μεγάλες και οι ώρες της ημέρας πολύ λίγες για να κάνεις όσα έκανες στην Ελλάδα. Η ζωή εδώ δεν είναι τόσο ουτοπική όσο ακούγεται… «Νέα Υόρκη-το κέντρο του κόσμου.. Ουρανοξύστες παντού, μεγάλοι δρόμοι, μεγάλα αυτοκίνητα, πολύς κόσμος» κτλ. Είναι πολύ δύσκολη η μετάβαση από την ιδιοσυγκρασία της μιας χώρας στην άλλη. Θέλει πολύ υπομονή για να νιώσεις «σαν το σπίτι σου»… που ίσως βέβαια αυτό να μην το νιώσεις και ποτέ! Αλλά κάνεις ό,τι μπορείς!

Τι της λείπει από την Ελλάδα; Μου λείπει η Ελλάδα και οι συνήθειές της, αλλά μου αρέσει (τώρα πλέον) αυτό το διαφορετικό της Αμερικής. Ο καινούριος τρόπος ζωής…Είναι μια πρωτόγνωρη εμπειρία!

Έχεις σκεφτεί να επιστρέψεις στην Ελλάδα; Αυτή τη στιγμή, μετά από ένα χρόνο που είμαι εδώ, όχι, δεν θέλω να γυρίσω. Είναι νωρίς ακόμη. Ίσως μετά απο 2-3 χρόνια.
Τι συμβουλεύεις αυτούς που θέλουν να κάνουν το ίδιο; Αν θέλουν να κάνουν μια τεράστια αλλαγή στη ζωή τους και αν θέλουν να ζήσουν μια διαφορετική εμπειρία θα τους το συνιστούσα, απλά θέλει υπομονή και επιμονή.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ : Μια Ελληνίδα στο Βέγκας
Ονοματεπώνυμο: Ευαγγελία Μπουντούρη
Ηλικία: 39
Τόπος κατοικίας στην Ελλάδα: Πάτρα
Τόπος διαμονής στις ΗΠΑ: Λας Βέγκας
Σημερινή δουλειά: Ιδιωτικός Υπάλληλος

Από την φιλόξενη αλλά οικονομικά μαραζωμένη Πάτρα, στη Νεβάδα και το Λας Βέγκας. Έχοντας ως βάση το σπίτι στενού συγγενή της, η Ευαγγελία – εικονολήπτρια στο επάγγελμα – μάζεψε τα πράγματά της και μετακόμισε στην «πρωτεύουσα του τζόγου», ελπίζοντας στο δικό της προσωπικό «Μπλακ Τζακ». Η προσπάθειά της έχει μεγαλύτερο συντελεστή δυσκολίας, καθώς αναζητά τρόπο για να βγάλει άδεια εργασίας.

Πότε ήρθε στις ΗΠΑ και γιατί: Πρόσφατα, για αναζήτηση εργασίας.

Πώς ήταν το ξεκίνημά της: Σαν ψάρι έξω από το νερό. Με το που έφτασα, γραμμή για το σπίτι του θείου. Ευτυχώς που υπήρχε και αυτός εδώ, διαφορετικά δεν θα υπήρχε τρόπος επιβίωσης. Την επόμενη κιόλας ημέρα άρχισα την αναζήτηση εργασίας. Είχα στα χέρια μου μια τουριστική βίζα και ξεκίνησα επαφή με Έλληνες που βρίσκονται εδώ πολλά χρόνια και μπορούν να βοηθήσουν. Σε πλαισιώνουν με αγάπη, σε κοιτάζουν με νοσταλγία προσπαθούν να σε κάνουν να νιώσεις άνετα. Μα πίσω από τα χαμόγελα τους κρύβεται ο πόνος του καθενός. Και εκεί αρχίζουν τα προβλήματα: πρέπει να βρεις δουλειά που να μην χρειάζονται χαρτιά.

Έχει βρει την δουλειά που ήθελε; Ούτε συζήτηση για αυτό που μου αρέσει. Χωρίς πράσινη κάρτα δεν γίνεται. Αφήνω πίσω τα «θέλω». Ξεκίνησα να κάνω μια δουλειά που δεν μου αρέσει, όμως πρέπει να επιβιώσω. Βέβαια, οι συνθήκες εργασίας είναι καλύτερες από της Ελλάδος. Συγχρόνως, άρχισα να ψάχνω τις διαδικασίες για να μπορέσω να πάρω τα χαρτιά μου.
Πώς της φαίνεται ο τρόπος ζωής; Για μένα, όλα είναι καινούργια, ξένα, και άγνωστα. Δεν μιλάω πια την γλώσσα μου, ενώ και οι ρυθμοί της ζωής άλλαξαν: δουλειά, σπίτι, περιμένοντας την Κυριακή να συναντήσεις σε κάποια ελληνικά μαγαζιά Έλληνες για να ανταλλάξουμε δύο κουβέντες.

Τι της λείπει από την Ελλάδα; Τα καφεδακια οι βολτουλες και τα συναφή δεν υπάρχουν εδώ. Εδώ σκέφτεσαι την επιβίωση και πώς να εξοικονόμησεις χρήματα!
Έχει σκεφτεί να επιστρέψει στην Ελλάδα; Όχι.
Τι συμβουλεύεις αυτούς που θέλουν να κάνουν το ίδιο; Να σκεφτούν. Οι ζωές μας εδώ δεν είναι selfie φωτογραφίες μπροστά από τους ουρανοξύστες χλιδή και μεγάλη ζωή!! Οι ζωές μας εδώ γράφουν «επιβίωση, δουλειά, νοσταλγία, κρυφά δάκρυα». Και φυσικά ΕΛΠΙΔΑ. Αραγε θα τα καταφέρουμε, θα αντέχουμε; Η μετανάστευση δεν είναι ταξίδι αναψυχής, είναι σκληρή επιβίωση!!

Παλαιότερα άρθρα: